บทที่ 386 ไม่ว่ายังไงตระกูลโตเล็กต้องให้คำอธิบายกับฉัน

บทที่ 386 ไม่ว่ายังไงตระกูลโตเล็กต้องให้คำอธิบายกับฉัน

ถูกขับไล่จากตระกูลทวีทรัพย์ธาดาแล้ว?

หมายความว่ายังไง?

กานต์ขมวดคิ้วแน่นจนยับยู่ยี่

กานต์เองก็พอรู้อยู่บ้างเกี่ยวกับชีวิตที่ต้องพบเจอแต่เคราะห์ร้ายของนรมน เดิมเขาคิดว่านรมนเข้ากันได้ดีกับตระกูลทวีทรัพย์ธาดา และตนเองก็จะมีคุณยายกับคุณน้าเพิ่มขึ้นอีกคนอะไรแบบนั้น แต่ทำไมตอนนี้ถึงรู้สึกว่าไม่ใช่อย่างนั้นแล้วล่ะ?

เรื่องของตุลยาครั้งที่แล้ว กานต์เองก็ไม่พอใจตระกูลทวีทรัพย์ธาดา มาตอนนี้ได้ยินว่าหม่ามี้ถูกขับไล่ออกจากบ้านจึงโมโหมากยิ่งขึ้นไปอีก

หม่ามี้ของเขาเป็นคนดีขนาดนั้น ทำไมคนในตระกูลทวีทรัพย์ธาดาถึงได้รังแกหม่ามี้อยู่เสมอ?

กานต์หันกลับไปที่ห้อง

กมลเห็นเขาเข้าห้องมาอย่างโมโหจึงอดไม่ได้ที่จะถามว่า : “พี่ชาย เป็นอะไรไปคะ?”

“ไม่มีอะไร เล่นตัวต่อของเธอไปเถอะ”

เขาเปิดคอมพิวเตอร์แล้วป้อนคำสั่งเข้าไปบุกรุกระบบภาพวงจรปิดภายในตระกูลทวีทรัพย์ธาดาอย่างรวดเร็ว สิ่งที่นรมนต้องอดทนต่อทุกสิ่งของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาทั้งหมดก่อนหน้านี้ กานต์มองเห็นทุกอย่างได้อย่างชัดเจน

น่ารังเกียจจริงๆ!

ยายแก่ตัวเหม็นคนนั้น!

กล้าพูดกลับหม่ามี้ขนาดนี้ได้ยังไง!

กานต์สั่นสะท้านไปทั้งตัวด้วยความโกรธ สมองก็ค่อยๆเปลี่ยนความคิด แล้วตรงเข้าไปหยิบโดรนที่อยู่ข้างๆออกมา มีบางอย่างผูกติดกับโดรน จากนั้นก็ปล่อยโดรนออกไป

“พี่ พี่จะทำอะไรอ่ะ?”

กมลอยากรู้อย่างเห็นอย่างมาก

กานต์พูดพร้อมรอยยิ้มว่า : “พวกเรามาเล่นเกมส์ PlantsVSZombies กันดีไหม?”

“หืม?”

กมลไม่ค่อยเข้าใจ

กานต์ควบคุมโดรนในมือให้บินตรงไปที่บ้านตระกูลทวีทรัพย์ธาดา

ด้วยทักษะของเขาย่อมสามารถบินหลบหลีกระบบวงจรปิดของตระกูลทวีทรพย์ธาดาได้อย่างธรรมชาติ

ธรณีทะเลาะกับคุณนายทวีทรัพย์ธาดาเพราะว่าเรื่องของนรมน

หลายปีมานี้ เขาไม่เคยทำตัวอกตัญญูต่อคุณนายทวีทรัพย์ธาดา ถึงแม้ว่าบางครั้งเขารู้ว่าเรื่องที่หญิงชราทำนั้นไม่เหมาะสม เขายังคงสามารถจัดการให้เรียบร้อยลงได้ด้วยวิธีของเขาเอง มีเพียงเรื่องของนรมนที่ธรณีโกรธมากจริงๆ

“แม่ แม่รู้หรือเปล่าว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่? ทุกคนเป็นสายเลือดเดียวกันแท้ๆ แม่กลับทำแบบนี้กับนรมนเพื่อคนนอก แม่ไม่กลัวว่ามันจะเป็นการทำร้ายจิตใจเธอเหรอ? ตอนนี้ทำสำเร็จแล้ว ในที่สุดก็กำจัดนรมนออกไปได้ แม่มีความสุขจริงๆเหรอ”

คำพูดของธรณีทำให้หญิงชราทุบถ้วยชาที่อยู่ด้านข้างด้วยความโกรธ

“แกจะทำอะไร? แกจะต่อต้านด้วยใช่ไหม? หรือแกรู้สึกว่าฉันอยู่เสียชาติเกิดเกินไปแล้ว? ฉันมองคนด้วยสายตาเฉียบแหลมก็มีปัญหาแล้ว? แกดูนรมนนั่น ทั้งสงบและมีความฉลาดทางอารมณ์ ตุลยาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอเลย นอกจากนี้บนโลกใบนี้จะมีลูกสาวที่เอาการตายแม่บังเกิดเกล้าของตัวเองมาเป็นเหยื่อล่อได้ยังไง? ข้อนี้อย่างเดียว เธอก็ไม่คู่ควรจะกลับมาเป็นหลานของพวกเรา!”

คำพูดของคุณนายทวีทรัพย์ธาดาเข้าไปในหูของกานต์ทุกคำ

กล้าพูดได้ยังไงว่าหม่ามี้ไม่คู่ควร?

หญิงชราคนนี้คู่ควรเป็นย่าของหม่ามี้เหรอไง?

กานต์บังคับโดรนอย่างโมโหไปหาคุณนายทวีทรัพย์ธาดาโดยตรง

ทันทีที่มีเสียง “ฟู่” ก็มีแถบสีน้ำมันสีแดงพ่นลงไปบนหน้าของหญิงชรา

“อ้า! บ้าอะไรเนี่ย?”

คุณนายทวีทรัพย์ธาดาไม่ทันตั้งตัว และไม่รู้ว่ามันพ่นมาจากที่ไหนก็เกิดความตกตะลึงในทันที

ธรณีผงะไปชั่วขณะและเริ่มค้นหาโดรนอย่างไม่รู้ตัว

กานต์เห็นว่าตนเองถูกค้นพบแล้ว แต่ก็ไม่ได้หลบหนี และยังยิงสีน้ำมันดัง “ปังๆๆ” ไปบนตัวหญิงชราอยู่ตลอด

“ตายซะยายแก่ มารังแกหม่ามี้ของฉัน มาพูดว่าหม่ามี้ของฉันไม่ดี มาพูดจาไร้สาระ ฉันจะยิงๆๆ! ยิงคุณให้ตาย!”

ในขณะที่กานต์บังคับโดรนก็พูดไปด้วย โดยมีกมลหัวเราะเอิ๊กอ๊ากเสียงดังอยู่ข้างๆ

“สวยมากเลย! พี่ดูหน้าเธอสิ เปลี่ยนเป็นกวนอูแล้ว!”

“ยังมีมากกว่านี้อีกนะ”

กานต์ยิงไปบนตัวหญิงชรา

“ใครก็ได้! เข้ามาเร็ว!”

คุณนายทวีทรัพย์ธาดาตื่นตระหนก

เธอไม่เคยเจอการต่อสู้อย่างนี้มาก่อน มันเป็นหายนะที่ร่วงลงมาจากฟ้าจริงๆ

ธรณีขมวดคิ้วเล็กน้อย ในสมองรู้แล้วว่าใครเป็นคนบังคับโดรน ขณะที่สั่งให้คนดึงหญิงชราเข้าไปในบ้าน เขาก็พูดใส่โดรนว่า : “หยุดก่อกวนได้แล้ว!”

ก่อนหน้านี้กานต์ประทับใจในตัวธรณีอย่างมาก แต่ตอนนี้เขากลับร่วมมือกับหญิงชราคนนั้นรังแกหม่ามี้

กานต์ก็จะไม่ไว้หน้าเขาแล้ว

ถ้าเขาไม่พูดก็ไม่เป็นไร แต่ทันทีที่พูดกานต์เกิดความโกรธขึ้นมาแล้วย้ายโดรนหันไปยิงใส่ธรณีทันที

ท้ายที่สุดแล้วธรณีเคยเป็นทหารมาก่อน ไม่ว่าตอนนี้จะร้ายหรือดีก็ยังคงหลบหลีกการโจมตีเหล่านั้นได้อย่างแม่นยำ กานต์จึงร้องตะโกนด้วยความโกรธ

“ฉันไม่เชื่อว่าจะยิงคุณไม่โดน!”

ความกระตือรือร้นที่ต้องการจะเอาชนะได้เพิ่มขึ้นอย่างสมบูรณ์

คุณนายทวีทรัพย์ธาดาเห็นโดรนไปทางธรณีแล้วก็ร้องตะโกนว่า “เร็วเข้า รีบไปช่วยคุณชายธรณีเอาของนั่นลงมาให้ฉัน!”

คนที่อยู่โดยรอบรีบวิ่งไปรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว บางคนถือไม้ถูพื้น บางคนถือไม้ปัดฝุ่นขนไก่วิ่งไล่ตามโดรนไปทั่วทุกที่

กานต์บังคับโดรนอย่างรวดเร็วและไม่มีคนรับใช้เหล่านี้อยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย และบางทีก็ยิงไปทางหญิงชราจนคุณนายทวีทรัพย์ธาดาร้องตะโกนด้วยความโกรธ