บทที่ 487 คุณคือคนของฉัน

บทที่ 487 คุณคือคนของฉัน

“นายหญิง นั่งให้ดีนะครับ”

กิมจิรู้ว่าร่างกายของนรมนยังไม่หายเป็นปกติ ดังนั้นจึงเอ่ยเตือนเธอทันที

นรมนคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย เอ่ยเสียงเบา： “ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน ลงมือทำให้ดีก็พอ”

ได้รับคำสั่งเช่นนี้ กิมจิจึงไม่พูดอะไรต่อ รถพุ่งไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็วฉับพลัน

เมื่อรถด้านหลังมองเห็นรถของกิมจิเพิ่มความเร็ว ก็รีบตามขึ้นมาทันที

รถสองคันขับไล่ตามกันบนท้องถนน

นรมนไม่ค่อยเคยชินเท่าไหร่นัก เพียงแต่คว้าที่จับไว้แน่น

อยู่ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถามกิมจิ： “บริเวณโดยรอบโรงเรียนอนุบาลของเด็กๆ มีคนของพวกเราไหม？”

“นายหญิงวางใจได้ครับ ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว รับรองว่านายน้อยกับคุณหนูจะปลอดภัย”

“งั้นก็ดี”

รู้ว่าลูกๆ ไม่มีอันตรายที่แฝงเร้นอะไร นรมนจึงกลับตาลง ทำอะไรไม่ได้ รถเร็วเกินไป มองทิวทัศน์ด้านนอกที่ถอยหลังไม่หยุด เธอจึงรู้สึกคลื่นไส้อยู่บ้าง

รถวิ่งมาที่ถนนทางหลวง ส่วนรถด้านหลังยังคงไล่ตามไม่ยอมเลิกรา

กิมจิเหยียบเบรกขึ้นมากะทันหัน คนด้านหลังไม่ทันตั้งตัว และไม่กล้าชนรถของพวกเขา ทำได้เพียงชนเข้ากับขอบถนนข้างทาง

“โครม” รถถูกบังคับให้หยุดลง

กิมจิกลับลงจากรถอย่างรวดเร็ว ตรงเข้าไปทุบกระจกฝั่งคนขับในขณะที่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้สติ ออกแรงลากคอเสื้อของคนขับเอาไว้

“พูดมา！ใครสั่งให้พวกแกสะกดรอยตามพวกเรา？”

ความกล้าหาญของกิมจิทำให้อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว

ส่วนอีกคนต้องการเปิดประตูหนีไป กลับถูกนรมนที่ลงจากรถมาขวางเอาไว้ในรถ

“ในเมื่อตามมาทันแล้ว ก็พูดมาซะดีๆ ทำไมเหรอ？หรือว่าพวกแกไม่ได้มาเพราะฉัน？”

แววตาของนรมนเยือกเย็น

เรียนรู้เทคนิคเล็กน้อยจากบุริศร์ ถึงแม้ไม่สามารถพูดได้ว่ามีฝีมือสูง แต่บางครั้งก็สามารถขู่ขวัญคนได้ก็ถือว่าโอเค

อีกฝ่ายพบว่าตนเองถูกจับกุม อดรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้างไม่ได้

กิมจิเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมตอบ จึงหักข้อมือคนขับรถทันที เสียงดังกรอบ ข้อมือของคนขับหักเรียบร้อย

“อ๊าก！”

คนขับรถร้องออกมาอย่างน่าเวทนาด้วยความเจ็บปวด ทำให้ผู้ชายอีกคนด้านข้างตกใจจนหน้าซีด

กิมจิกลับพูดด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก： “ถ้ายังไม่พูดออกมาอีก ฉันจะพิจารณาทำลายมืออีกข้างของแกซะ จากนั้นก็เท้า แกคิดว่าถ้าแกกลายเป็นคนพิการไร้ค่า เจ้านายของแกยังจะใช้แกต่อไปไหม？”

คนขับรถเห็นกิมจิมีท่าทางไม่เหมือนพูดเล่นแม้แต่นิดเดียว เขาลุกลี้ลุกลนทันที

“ฉันจะพูดแล้วๆ เป็นประธานเคน ประธานเคนให้เราพวกสะกดรอยตามพวกคุณ เพียงแต่ประธานเคนไม่ได้มีเจตนาอื่นใด แค่เพียงอยากรู้ว่าประธานบุริศร์อยู่ที่ไหน พวกเราไม่มีเจตนาอย่างอื่นกับพวกคุณจริงๆ นะ”

“ใช่ๆๆ ประธานเคนของพวกเราต้องการติดต่อประธานบุริศร์มาตลอด แต่ไม่สามารถติดต่อได้ จึงทำได้เพียงตามคุณนายบุริศร์ ดูว่าจะสามารถได้ที่อยู่ของประธานบุริศร์หรือไม่”

อีกคนหนึ่งเห็นเขาสารภาพทุกอย่างออกมาหมด จึงรีบพูดออกมาบ้าง กลัวว่าตนเองจะพูดสายไป จะถูกกิมจิหักมือข้างหนึ่งทิ้ง

คิ้วของนรมนขมวดขึ้นเล็กน้อย

เป็นประธานเคนอีกแล้ว！

ประธานเคนคนนี้แท้จริงเป็นคนอย่างไรกันนะ？

ทำไมถึงต้องการตามหาบุริศร์อย่างเร่งด่วนแบบนี้แท้จริงมีเรื่องอะไร？

“กลับไปบอกประธานเคนของพวกแกซะ ถ้าอยากเจอบุริศร์จริงๆ ให้มาอย่างเปิดเผย อย่าเล่นปาหี่แบบนี้ให้ฉันเอือมระอา ตอนนี้ไสหัวไปซะ！อย่าให้ฉันเจอพวกแกอีก ไม่อย่างนั้นฉันไม่กล้ารับรองว่าจะทำอะไรกับพวกแก”

เสียงของนรมนไม่ดัง แต่คำพูดที่ออกมากลับมีการคุกคามอย่างยิ่ง

ทั้งสองคนรีบตกลง

กิมจิเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ต่อกระดูกมือให้คนขับรถทันที

คนขับรถร้องโอดโอย เมื่อพบว่ามือของตนเองสามารถขยับได้ จึงขับรถหายไปจากตรงหน้าพวกเขา

“ประธานเคน！”

นรมนขมวดคิ้วเบาๆ

กิมจิกล่าวว่า： “ผมยังไม่มีเวลาไปตรวจสอบ อีกสักพักผมจะไปตรวจสอบประธานเคนคนนี้”

“อืม ต่อจากนี้หวังว่าจะสามารถให้ความสงบได้สักหน่อย พวกเราไปเถอะ”

พูดจบ นรมนก็นำหน้าขึ้นรถ

ผ่านความระทมทุกข์มาก ถึงแม้จะพูดว่าเวลาที่เสียไปไม่มาก แต่นรมนยังกลัวว่าจะสายไป

แปดวันที่ไม่ได้เจอ ไม่รู้ว่าตอนนี้บุริศร์เป็นอย่างไรบ้าง เธอไม่อาจรอได้อีกต่อไป

“ขับเร็วขึ้นหน่อย”

นรมนเอ่ยขึ้นมาอย่างเย็นชา

เมื่อสักครู่เป็นเพราะรถเร็วเกินไป กิมจิจึงมองเห็นท่าทางที่อึดอัดของนรมน ตอนนี้เห็นเธอร้องขอเช่นนี้ จึงอดพูดขึ้นมาไม่ได้： “พวกเรายังพอมีเวลาครับ สามารถขับช้าได้หน่อย เกรงว่าร่างกายของท่าน……”

“ไม่เป็นไร ถึงแล้วค่อยผ่อนลงก็ได้ ฉันอยากไปถึงก่อนล่วงหน้า ถึงแม้เขาจะยังมาไม่ถึง ฉันก็รอได้ไม่มีปัญหา ไม่มีเหตุผลที่จะต้องเสียเวลาอยู่บนท้องถนน ฉันรอไม่ได้แล้วจริงๆ ”

อารมณ์ที่เฝ้ารออย่างกระวนกระวายใจของนรมนทำให้กิมจิตะลึงงันอย่างห้ามไม่ได้

เขาคือผู้รับผิดชอบของอาณาจักรรัตติกาลมาตลอด เคยได้สัมผัสกับนายหญิงอย่างคุณนายตระกูลโตเล็ก เพียงแต่เมื่อรอเขารับช่วงต่อ คุณนายตระกูลโตเล็กก็ใกล้จะปลดเกษียณแล้ว วันนี้นรมนคือเจ้านายอย่างจริงจังคนแรกของเขา ไม่แน่อาจจะเป็นคนที่จะให้ความจงรักภักดีไปชั่วชีวิต

กิมจิพยักหน้า จากนั้นจึงเพิ่มความเร็ว แต่เป็นเพียงแค่ความเร็วกว่าปกติเล็กน้อยเท่านั้น

จมูกของนรมนได้กลิ่นคาวเลือดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เธอขมวดคิ้ว หันหน้ามาทันที ก็มองเห็นมือของกิมจิมีเลือดหยดออกมา