ตอนที่ 55
บทที่ 55 เจ้าเด็กคนนี้ช่างเหลือเกินจริงๆ
October 22, 2026
บทที่ 55 เจ้าเด็กคนนี้ช่างเหลือเกินจริงๆ
“กิจจาเองคงถึงเวลาที่จะต้องเผชิญหน้ากับทุกสิ่งด้วยตัวของเธอเอง ไหนๆกิจจาก็เป็นทายาทของตระกูลเล็กโต ตอนนี้เธอเองก็4ขวบแล้ว จะต้องเริ่มวางแผนเพิ่มคาบเรียนให้แล้วล่ะ ให้กิจจาอย่านมซะก็ไม่เลวนะเธอไม่ต้องห่วงหรอก บ้านพักริมทะเลมีทุกอย่างพร้อม ไม่ทำให้เธอต้องลำบากหรอกว่างๆไม่มีไรทำเธอก็อ่านหนังสือซะบ้าง พวกหนังสือพัฒนาจิตใจ จะได้ไม่เกิดเรื่องทำให้ตระกูลเสื่อมเสียชื่อเสียง”
คำพูดของบุริศร์ทำให้เขมิกาถึงกับทรุดลงไปนั่งอยู่ที่พื้น
นรมนไม่มีแม้แต่ความเห็นใจ ทั้งหมดนี้ใครทำคนนั้นก็รับไป ในอดีตนั้นเขมิกากาทำไว้กับนรมนไว้อย่างไร ตอนนี้ก็แค่มีดอกเบี้ยเพิ่มมาก็แค่นั้นเอง
เขมิกาโดนลากออกไป
บุริศร์มองนรมนแล้วพูดเสียงทุ้มว่า “ตอนนี้ก็อยู่ต่อได้แล้วใช่ไหม？”
นรมนอึ้งไปเล็กน้อย
“คุณทำแบบนี้ก็เพื่อที่จะให้ฉันอยู่ต่อ？”
“แน่นอน”
“เพื่ออะไรคะ？”
ถามคำถามนั้นออกไป นรมนพึ่งรู้สึกแปลกๆ แต่จะย้อนเวลากลับไปก็ไม่ได้แล้ว
บุริศร์จับมือเธอแน่น พลางพูดเบาๆว่า “ฉันคิดว่าเธอจะรู้เหตุผลซะอีก”
นรมนเหมือนกับถูกไฟช็อตยังไงอย่างนั้น อยากจะดึงมือตัวเองกลับมา แต่กลับทำไม่ได้ มือของบุริศร์แน่นอย่างกับคีมเหล็กที่หนีบมือเธอไว้แน่น
แววตาของเขาเฉียบละแหลมคม
“นรมน คุณไม่คิดจะบอกผมจริงๆหรอ？”
สายตาของเขาเหมือนมีพลังพิเศษที่สามารถมองทะลุ(มองออก) ทำให้นรมนไม่สามารถที่สู้หน้าสบสายตาตาเขาได้
“คุณกำลังพูดเรื่องอะไรคะ？ฉันฟังไม่ค่อยเข้าใจ คุณบุริศร์คะ ระหว่างเราจริงๆแล้วมันก็ไม่มีอะไรอยู่แล้วนี่คะ คุณต่างที่โมโหแทนฉัน ตอนนี้ก็ยังมาพูดจาแปลกๆอีก อย่าทำให้คนอื่นฟังแล้วเข้าใจผิดสิคะ”
“ใครเข้าใจผิด？คนอื่นที่ว่าน่ะใครกัน？รเมศหรอ？พวกคุณเป็นอะไรกันหรอ？”
บุริศร์อยู่ก็อารมณ์ขึ้น
คำถามของเขาทำเอานรมนถึงกับอึ้งไป แต่พูดเสียงต่ำตอบกลับไป “ฉันกับรเมศเราเป็นแค่เพื่อนกัน”
“รเมศ?สนิทกันขนาดนั้นเลย?ถ้างั้นผมจะให้คุณเรียกผมว่าบุริศร์เฉยๆบ้างได้ไหม？”
บุริศร์ได้คืบจะเอาศอก
นรมนขมวดคิ้ว พยายามจะดึงมือตัวเองออกมาพลางพูดว่า “คุณบุริศร์คะ เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นนะคะ”
“ไม่สนิท？นรมนใครจะพูดกับผมแบบนี้ก็ได้นะ แต่คุณเท่านั้นจะพูดแบบนี้ไม่ได้！ก็ได้ คุณไม่เรียกผมแบบนั้นก็ได้แต่ยังไงซะไม่ช้าก็เร็วต้องมีสัวันที่ผมจะทำให้คุณเห็นความจริงใจและจริงจังของผมก่อนที่จะถึงตอนนั้นคุณห้ามไปจากเมืองชลธีเด็ดขาด อยู่ในเมืองชลธีนี้คุณจะทำอะไรก็ได้ ไม่ว่าคุณต้องการอะไรผมจะหามาให้คุณ ขอเพียงแค่คุณไม่ไปไหนก็พอ”
ตอนนี้บุริศร์ถึงขั้นยอมขอร้องอ้อนวอน