ตอนที่ 56
บทที่ 56 เจ้าเด็กคนนี้ช่างเหลือเกินจริงๆ2
October 22, 2026
บทที่ 56 เจ้าเด็กคนนี้ช่างเหลือเกินจริงๆ2
เห็นเช่นนั้น บุริศร์ออกจากห้องพักผู้ป่วยไปอย่างเศร้าๆ
ในขณะที่เขาเดินออกไปจากห้องผู้ป่วย นรมนลืมตาขื้นมา แววตาเธอดูหม่นหมอง
บุริศร์เปิดประตูออกมาพบว่า พฤกษ์ยืนรอตนอยู่ตรงทางเดิน
“มีเรื่องอะไรงั้นหรอ？”
พฤกษ์รีบก้าวออกมาพูดเสียงทุ้ม “คุณบุริศร์ครับ ผมไป ตรวจสอบมาแล้วครับว่าวันที่ข้อมูลบริษัทรั่วไหลวันนั้น เหมือนว่ากานต์จะเข้าไปที่บริษัทครับ อันนี้คือภาพจากกล้องวงจรปิดและก็มีคนเห็นเหมือนกับว่ามีเด็กคนนึงเข้าไปที่ห้องทำงานของคุณ ในส่วนที่ว่าใช่กานต์หรือเปล่านั้นพวกเขาไม่กล้ายืนยันแน่ชัดครับ”
บุริศร์คิ้วขมวด ในแววตาเริ่มเป็นประกาย
“กลับไปที่บ้านเล็กโตกับผม”
“ครับ”
พฤกษ์ไม่ได้พูดอะไรได้แต่ตามบุริศร์กลับไปที่บ้านใหญ่เล็กโต
กิจจากำลังเล่นเกมผ่านด่านอยู่ในห้อง
เกมนี้กานต์เป็นคนคิด ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าตัวเองไม่ได้โง่ขนาดนั้น แต่ว่าจนถึงตอนนี้เขาเล่นมาชั่วโมงนึงแล้ว แต่กลับยังไม่ผ่านด่าน。
“แย่จริงๆเลย！เป็นแบบนี้ไปได้ไง？”
กิจจาอินมากไปหน่อย ถึงขั้นไม่รู้ตัวเลยว่า บุริศร์เข้ามา จนกระทั่งมีคนดึงโน๊ตบุ๊คไป เขาถึงเงยหน้าขึ้นมา
“ใคร？ใจกล้ามายุ่งกับโน๊ตบุ๊คฉัน？”
กิจจาเหงยหน้ามาอย่างฉุนเฉียวก็เห็นบุริศร์ยืนหน้านิ่งอยู่
“ป๊า？มาได้ยังไงครับ？”
บุริศร์ไม่ได้ตอบกลับแต่อย่างใด แต่ก็พลางยื่นโน๊ตบุ๊คให้กับพฤกษ์
“ลองเล่นดู ดูสิว่าคุณจะผ่านด่านไหม？”
พฤกษ์คาดไม่ถึงและไม่เข้าใจว่าที่บุริศร์สั่งมานั้นมีจุดประสงค์อะไร แต่เขาก็รับโน๊ตบุ๊คนั้นมาและเริ่มเล่นเกม
กิจจาเห็นว่าบุริศร์ไม่ได้ว่าอะไรจึงกระโดดลงมาจากเตียงคว้าเก้าอี้ไปนั่งข้าพฤกษ์ “ลุงพฤกษ์ ลุงต้องช่วยผมผ่านด่านนี้นะ ผมเล่นมาชั่วโมงกว่าแล้วยังไม่ผ่านเลย ผมละเซ็ง”
พฤกษ์หันไปยิ้มให้กิจจา แล้วก้มหน้าเริ่มเล่นเกม
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป พฤกษ์เริ่มขมวดคิ้วแล้วก็ยังคงขมวดคิ้วอยู่อย่างนั้น
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป หน้าผากพฤกษ์เริ่มมีเหงื่อออก
บุริศร์เห็นเช่นนั้นจึง หัวเราะแล้วพูดว่า “พฤกษ์ คุณควรที่จะไปฝึกมาใหม่นะ ตอนนี้แค่เกมที่เด็กน้อยทำขึ้นมาคุณก็เล่นยังไม่ผ่าน ยังจะกล้าพูดว่าตัวเองเป็นผู้ช่วยแห่งบริษัทฮัวยูกรุ๊ปจำกัดอีกไหม？”
หลังของพฤกษ์เปียกโชกแต่เขาก็ยังไม่ยอมแพ้ “คุณบุริศร์เกมนี้ยังไงก็ไม่ใช่เกมที่เด็กคนหนึ่งจะสร้างได้แน่นอนครับ คุณไม่เห็นต้องทำกัฐผมถึงขนาดนี้เลยนี่หน่า”