บทที่ 685 นรมน เธอโง่หรือ

บทที่ 685 นรมน เธอโง่หรือ

“นรมน เธอต้องเข้มแข็งต่อไป บุริศร์ในตอนนี้เราไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้ แต่มันคือวิธีรักษา ฉันจะติดต่อกับเพื่อนร่วมรบ เพื่อนในชั้นเรียน ถามทั่วทุกแห่ง และดูว่ามีผู้เชี่ยวชาญที่สามารถรักษาบุริศร์ได้หรือเปล่า เธออย่าเพิ่งท้อใจ”

เมื่อเห็นใบหน้าที่ซีดเซียวของนรมน ป้องก็อดไม่ได้ที่จะปลอบใจ

ทำไมนรมนถึงจะไม่รู้ว่าป้องหมายถึงอะไร?

ถ้าแม้แต่ป้องไม่สามารถทำอะไรได้ เธอก็ไม่รู้ว่าใครจะสามารถช่วยบุริศร์ได้

“ฉันเข้าใจแล้ว ลำบากพวกคุณมากแล้ว”

แม้ว่านรมนจะเสียใจและปวดใจมากแค่ไหน แต่ยังคงรักษามารยาทขั้นพื้นฐานอยู่ พูดขอบคุณป้องและแพทย์คนอื่น ๆ

“อย่าพูดแบบนี้ ฉันไม่ได้ช่วยอะไรเลย ถ้าอย่างนี้โอเคแล้ว ฉันจะรีบกลับเมืองชลธี เริ่มหาคอนแทคหมอที่มีชื่อเสียงทั้งหมด ถ้ามีข่าวอะไร ฉันจะรีบติดต่อไปนะ”

ป้องก็กระวนกระวายใจ

นรมนพยักหน้า

ทั้งสองแยกจากกัน

นรมนกลับไปที่ห้องICU และมองไปที่บุริศร์บนเตียง ในใจเสียใจเป็นพิเศษ

เธอกอดบุริศร์และร้องไห้อย่างเงียบๆ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นเช็ดน้ำตา ก่อนจะจับมือของเขา และพูดในใจ “ฉันจะหาทางรักษาคุณให้ได้ แน่นอน”

นรมนบอกตัวเองว่าอย่าท้อแท้ ต้องมีความหวัง

เธอจูบอรุณสวัสดิ์แก่บุริศร์ ทันใดข้างนอกก็มีเสียงเคาะประตูดังมา

นรมนนิ่งไปนิด ก่อนจะลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อออกมาก็เห็นเวทัสและคนอีกคนอยู่นอกห้อง

เธองงเล็กน้อย

เวทัสพูดอย่างรวดเร็วว่า “คุณนายบุริศร์ ผมมีเรื่องต้องการพูดกับคุณ”

นรมนพยักหน้า เธอกลัวว่าเสียงจะดังรบกวนบุริศร์ จึงพาเวทัสกับคนอีกคนเดินออกมาที่สวนข้างนอก

“นี่คือ รองนายกเทศมนตรี เจนภพ”

เวทัส แนะนำ หลังจากนั้นจึงพูด “เป็นอย่างนี้ครับ อสังหาริมทรัพย์ของนลินคุณเป็นคนรับช่วงต่อ ตอนนี้ชยนต์คนที่ร่วมมือกับเธอก็หนีหายไปแล้ว ผ่านคำสารภาพของคนพวกนั้น พวกเราพบว่าชยนต์ทำผิดกฎหมายมามากมาย เบื้องบนมีการออกหมายจับ ดังนั้นตอนนี้ทรัพย์สมบัติของชยนต์ได้ถูกอายัตไว้หมดแล้ว ความหมายของรองนายกเทศมนตรีเจนภพคืออยากจะมาถามคุณนายบุริศร์ ว่าสนใจที่จะมาจัดการอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวไหม? ถ้าหากคุณสนใจแล้ว ก็นำเงินของชยนต์ไปชดเชย อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวนี้ก็จะกลายเป็นทรัพย์สมบัติของคุณนายบุริศร์ อย่างนี้ ในเมืองยังจะให้นโยบายการรักษาพิเศษบางประการ”

เมื่อได้ยินสิ่งที่เวทัสพูด ในที่สุดนรมนก็เข้าใจ

ชยนต์ได้หลบหนีไปแล้ว และยังมีคนงานจำนวนมากที่ยังรอเงินเดือน

เธอมองบุริศร์ที่ยังนอนอยู่บนเตียง ตอนนี้บุริศร์ไม่สามารถย้ายไปไหนได้ และอาจจะต้องอาศัยอยู่ที่นี่สักพัก ถึงแม้ตระกูลโตเล็กจะมีเงินมากมาย แต่เธอก็ไม่อยากให้ใครอื่นรู้ว่าบุริศร์เป็นเช่นนี้ ไม่อย่างนั้นบริษัทฮัวยูกรุ๊ปจำกัดจะยุ่งเหยิงอลหม่านแน่

แต่ถ้าหากเงินค่ารักษาพยาบาลนี้ถูกจ่ายออกไป

หากเธอจ่ายเงินจำนวนนี้ ไม่มีแหล่งเศรษฐกิจก็ไม่ได้

ถึงแม้จะมีห้างGolden HarvestในเมืองB แต่ไม่สามารถเติมเต็มความต้องการได้

นรมนรู้ว่าเธอต้องพึ่งพาตัวเอง

เมื่อคิดถึงตรงนี้ นรมนก็พยักหน้า และเขียนลงในโทรศัพท์ของตัวเอง “ได้ ฉันทุ่มเงินก้อนหนึ่งเพื่อลงทุนและจะเข้ามารับช่วงอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวนี้ แต่ฉันยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับด้านนี้นัก ยังต้องการความช่วยเหลือจากรองนายกเทศมนตรีเจนภพ”

“นั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว ถ้าหากคุณมารับช่วงจริง แค่เซ็นสัญญากับเมืองเรา พวกเราจะทำให้ดี ใช่ไหม?”

คำพูดของรองนายกเทศมนตรีเจนภพ ทำให้นรมนพยักหน้า

ปัญญ์และคมทิพย์กำลังเดินทางไปยังชายแดนจีน – เมียนมาร์ พวกเขาไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ หากดึงเงินทุนจากห้างGolden Harvest ตอนนี้ นรมนไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

เธอลังเล ก่อนถาม “ฉันตองจ่ายเงินเท่าไหร่?”

“ไม่มากครับ สองล้านก็โอเคแล้ว”

คำพูดของรองนายกเทศมนตรีเจนภพทำให้นรมนชะงัก

สองล้าน?

ถ้าเป็นตระกูลโตเล็ก เงินเล็กน้อยแค่นี้คงไม่สำคัญ แต่ตอนนี้เธอจ่ายออกมาไม่ได้

“พรุ่งนี้ฉันจะส่งให้คุณ”

“ครับ!”

รองนายกเทศมนตรีเจนภพและเวทัสจากไป

นรมนนั่งบนเก้าอี้ในศาลา คิ้วขมวดมุ่น

สองล้าน?

ตัวของบุริศร์ไม่รู้ว่ามีสองล้านหรือไม่?

เธอคิดเรื่องนี้ ก่อนจะกลับไปที่โรงพยาบาล

บุริศร์สวมชุดของโรงพยาบาล นรมนเข้าไปหาหมอ และถามว่าเสื้อผ้าตอนที่ส่งตัวบุริศร์มาไปอยู่ที่ไหน

คุณหมอพานรมนไปที่ห้องเก็บของ และมอบเสื้อผ้าของบุริศร์ให้กับนรมน

นรมนตรวจสอบ ในเสื้อผ้าไม่ว่าบัตรธนาคารหรือเงินอะไรก็ไม่มีเลย

“ของของเขาละคะ?”

นรมนถาม

คุณหมอส่ายหัวและพูดว่า “ตอนที่ส่งมาก็ไม่เห็นมีของอะไร ชิ้นเดียวก็ไม่มี พวกเราเคยค้นดูแล้ว ถ้าหากคุณไม่เชื่อ ดูกล้องวงจรปิดได้ บางทีตอนรถตกจากหน้าผา อาจจะระเบิดหายไปแล้วก็ได้”

หัวใจของนรมนหนักอึ้ง

คนพวกนั้นจะเอาบัตรธนาคารของบุริศร์ไปก็ไม่มีประโยชน์ ไม่มีรหัสก็ไร้ประโยชน์ แต่บัตรธนาคารบนตัวเขาและเงินละ?

นรมนหาไม่เจอ

เธอกลับไปที่วอร์ดของบุริศร์อย่างไม่มีกำลังใจ

“คุณเอาบัตรธนาคารไปวางไว้ไหนกัน? หรือว่าอยู่ที่โรงแรม?”

นรมนคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็กลับไปที่โรงแรม แต่ไม่พบทรัพย์สินเงินทองของบุริศร์

ดูเหมือนว่ามันจะหายไปจริงๆ

จู่ๆ นรมนก็พบปัญหาที่ร้ายแรงยิ่งกว่านั้น บุริศร์เป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายของเธอทั้งหมด เธอรีบร้อนออกมาและไม่ได้นำเงินใดๆออกมาด้วย เงินครั้งก่อนที่คมทิพย์ให้เธอมาใช้ก็เอาไปซื้อรถแล้ว เหลืออยู่นิดหน่อยก็เอาให้ค่าอุปกรณ์ติดตั้งกับกิมจิ ถึงแม้อุปกรณ์พวกนั้นจะไม่ได้ใช้ แต่ตอนนี้เธอก็ชักหน้าไม่ถึงหลังแล้ว