ตอนที่ 696
บทที่ 696 คุณคิดว่าผมเจตต์ตายไปแล้วเหรอ
October 31, 2026
บทที่ 696 คุณคิดว่าผมเจตต์ตายไปแล้วเหรอ
“อ่า!”
แค่ธาวิณีไม่ทันระวังตัวครู่เดียว ก็โดนนิตาตบลงไปกองอยู่กับพื้นแล้ว
“เธอทำไมตบคนขึ้นมาแล้วเนี่ย? เธอนี่มันนังผู้หญิงไม่มีเหตุผล! หยาบคายเกินไปแล้ว!”
ธาวิณีโกรธจนตาแดงก่ำแล้ว
นี่ถ้าเป็นเมื่อก่อนละก็ เจตต์จะต้องรู้สึกว่าท่าทางแบบนี้ของธาวิณีถึงจะถือว่าเป็นผู้หญิง แล้วก็จะรุกหน้าเข้าไปประคองเธอและปลอบโยนอีกสักชุด แต่ว่าตอนนี้เขายิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่านิตาตบได้ดี ตบได้ซะใจ ตบได้คลายอารมณ์มากจริง ๆ
ธาวิณีมองไปที่เจตต์ แล้วพูดขึ้นอย่างน้อยใจว่า “คนหล่อ ผู้หญิงแบบนี้คุณจะเอามาทำอะไร?”
“ป้องกันสิ่งชั่วร้าย”
หลังจากที่เจตต์พูดจบแล้ว ก็ลากนิตามาแล้วก็เดินออกไปเลย
“ไปเถอะ ผมพาคุณไปกินอะไรหน่อย บรรยากาศของที่นี่โดนทำลายไปหมดแล้ว”
พูดจบ เขาก็จับมือของนิตาไว้แล้วก็ออกไปจากห้องโถงใหญ่เลย
ธาวิณีโกรธจนเกือบจะร้องกรี๊ดออกมาแล้ว
ผู้ชายคนนี้สายตามีปัญหาหรือเปล่านะ?
นิตาเห็นว่าเจตต์จับมือของตัวเองไว้ ก็นิ่งอึ้งไปเล็กน้อย
“เมื่อกี้คุณว่าอะไรฉันนะ?”
“อะไร?”
เจตต์แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง
ล้อเล่นละ เขาจะไม่มีทางพูดอีกครั้งแน่ว่าจะให้นิตามาป้องกันสิ่งชั่วร้าย
เมื่อกี้นิตาก็ฟังไม่ชัดเจน พอตอนนี้เจตต์มาถามตัวเอง ก็เลยส่ายหัวเล็กน้อย “ไม่มีอะไรแล้ว พวกเราไปไหนกันดี?”
“กินอะไรก็ได้สักหน่อยเถอะ หรือว่าตอนนี้จะกลับไปกินต่อล่ะ? ผมคิดว่าพนักงานน่าจะยังไม่เก็บไปหรอก”
เจตต์พูดจบตัวเองก็อึ้งไปเล็กน้อย
ทำไมเขาถึงได้โดนนิตาทำให้เปลี่ยนไปด้วยแล้วนะ?
ถึงกับเริ่มพูดคำพูดอะไรที่ไม่มีขอบเขตขนาดนี้ และไม่สมฐานะเลยสักนิด?
นิตากลับพยักหน้าแล้วพูดขึ้นว่า “ฉันยังไม่ได้กินเลย อาหารดี ๆ กับข้าวดี ๆ ทั้งโต๊ะ ฉันยังไม่ได้กินสักคำเลย ผู้หญิงคนนี้เป็นเพื่อนคุณเหรอ?”
“ผมไม่รู้จัก เมื่อกี้เพิ่งเจอกันในลิฟต์ อาจจะเป็นคนโรคจิตมั้ง ไปเถอะ ในเมื่อคุณอยากจะกิน พวกเราก็กลับไปกินกันเถอะ”
อยู่ ๆ เจตต์ก็รู้สึกว่านิตาก็น่ารักขึ้นมาบ้างแล้ว
นิตาตามเจตต์กลับมาถึงโรงแรม
ธาวิณีได้จากไปแล้ว และพนักงานบริการกำลังเก็บโต๊ะอยู่
“เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ พวกเรายังไม่กินเลย เพิ่งจะออกไปแค่แป๊บเดียว ทำไมเก็บโต๊ะแล้วล่ะ?”
นิตารีบห้ามขึ้นมาทันที
พนักงานบริการอึ้งไปเล็กน้อย
เจตต์ลากพนักงานมาอีกข้างหนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า “เอาตามรายการอาหารพวกนี้มาอีกชุดหนึ่ง รับรองไม่จ่ายเงินพวกคุณขาดแน่”
“ได้ครับ คุณผู้ชาย”
พนักงานบริการอีกถอยออกไป
นิตาไม่รู้ว่าเจตต์ได้สั่งอาหารใหม่ขึ้นมาอีกชุดหนึ่ง จึงรีบร้อนนั่งลง แล้วเริ่มกินอย่างออกรสขึ้นมา
“อืม อันนี้อร่อย อันนี้ก็ไม่เลว คือว่าถ้าเดี๋ยวเรากินไม่หมดฉันสามารถห่อกลับไปได้ไหม?”
นิตาจ้องมองดูเจตต์
อาหารที่เลิศรสทำให้ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสว่างสดใสดูน่าลุ่มหลงมาก
เจตต์หัวเราะแล้วพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องแล้วมั้ง? นี่ก็อยู่ในโรงแรมอยู่แล้ว เอากลับไปไว้ในห้องแล้วไม่กินอาจจะเสียได้นะ ถ้าอยากกินอีกพรุ่งนี้เราค่อยมากินกันอีกก็ได้”
“ไม่ต้องหรอก อาหารมื้อนี้จะต้องแพงมากแน่ แล้วก็ให้คุณออกเงินเองทั้งหมด ฉันจะไม่เกรงใจได้ยังไงล่ะ? รอให้ฉันช่วยประธานนรมนจัดการเรื่องทางนี้ให้เรียบร้อย แล้วได้เงินก้อนใหญ่มา ฉันจะต้องเลี้ยงคุณคืนแน่”
“ได้”
เจตต์เองก็ไม่โต้แย้งกับเธออีก
หลังจากที่ทั้งสองคนกินข้าวเสร็จแล้ว นิตาก็ยังอยากจะรอประธานชนกอยู่ที่นี่ต่ออีก แต่กลับโดนเจตต์เกลี้ยกล่อมให้กลับไปพักผ่อนได้แล้ว
ตัวติดต่อคนไปส่วนหนึ่งด้วยตัวเอง ให้ตามหาประธานชนกให้เจอ
แล้วรู้ว่าประธานชนกได้ไปร้องเพลงที่ไนต์คลับแล้ว
ตอนที่เห็นเจตต์มานั้น ประธานชนกก็อึ้งไปครู่หนึ่ง
“คุณมาหาใคร?”
“หาคุณไง”
เจตต์เดินเข้าไปในห้องส่วนตัวของประธานชนกโดยตรงเลย แล้วนั่งลงตรงหน้าประธานชนก
“พวกเรารู้จักกันด้วยเหรอ?”
“วันนี้ผู้ช่วยของผมโทรศัพท์หาคุณแล้ว ประธานชนกยังให้พวกเรารอคุณอยู่ที่โรงแรมเฮติอีกด้วย แต่ว่าประธานชนกกลับมาเพลิดเพลินอยู่ที่นี่ มันไม่ค่อยซื่อตรงเท่าไหร่มั้ง”
เจตต์หัวเราะแล้วพูดขึ้น
ประธานชนกจ้องมองเจตต์ แล้วก็นึกอะไรขึ้นมาได้ทันที
“แค่บริษัทท่องเที่ยวเล็ก ๆ บริษัทหนึ่ง มีคนรวมทั้งหมดแล้วแค่ร้อยกว่าคน แล้วตอนนี้มาบอกผมว่าจะพัฒนาธุรกิจการท่องเที่ยวของที่นี่ คือพวกคุณเองที่กำลังล้อเล่นกับผมอยู่ใช่ไหม? หรือว่าหูผมมีปัญหากันแน่? ถ้าจะพูดว่าซื่อตรง พวกคุณต่างหากที่ไม่ซื่อตรงก่อนนะ? ผมประธานชนกเป็นคนยังไง? เป็นคนที่ทำการใหญ่ จะมาทำเรื่องพวกนี้เพื่อบริษัทท่องเที่ยวเล็ก ๆ ของพวกคุณได้ยังไงกันล่ะ? คือพวกคุณเองที่ไม่รู้กำลังตัวเองมากกว่า”
“ใช่เหรอ?”
เจตต์ยังคงยิ้มอยู่ แต่ว่ากลับพูดกับพนักงานบริการขึ้นว่า “วันนี้บิลของประธานชนกผมจ่ายเอง แล้วอีกอย่างที่พวกคุณนี้ไม่มีไวน์แดง Chateau Lafite Rothschildปี1982ไหม เอามาสักสองสามขวดซิ แล้วก็เอาผลไม้มาสักสองสามจานด้วย”
ตัวทั้งตัวของประธานชนกนิ่งอึ้งไปเลย
“นี่คุณล้อเล่นใช่ไหม? ไวน์แดง Chateau Lafite Rothschildปี1982เหรอ? ยังจะเอาหลายขวดด้วย? คุณเป็นแค่พนักงานดำเนินเรื่องของบริษัทท่องเที่ยวเล็ก ๆ แห่งหนึ่งจะมีปัญญาขนาดนี้เลยเหรอ? เลิกเล่นได้แล้ว”
“ตอนนี้ฉันก็จน จนเหลือแต่เงินแล้ว”
หลังจากที่เจตต์พูดจบ ก็เอาเงินสดออกมาโยนลงบนโต๊ะปึกหนึ่ง ดูไปแล้วน่าจะมีเยอะประมาณล้านสองล้านได้
พกเงินสดติดตัวออกมาเยอะขนาดนี้ ประธานชนกอึ้งไปหมดทั้งตัวเลย
เหมือนกับว่าเขาจะจ้องเจตต์จนบ๊องไปแล้ว แล้วกลืนน้ำลายลงไปคำหนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า “คุณเป็นประธานของบริษัทท่องเที่ยวเหรอ?”
“ไม่ใช่ ผมเป็นแค่เพื่อนของประธานบริษัท ประธานบริษัทของพวกเขามีอำนาจมากกว่าผมอีกเยอะ”
“จริงเหรอ? ไม่ได้ยินมาเลยนี่ บริษัทท่องเที่ยวนี้ก็ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไรด้วย”