ตอนที่ 737
บทที่ 737 เป็นแฟนสาวดีที่สุดแล้ว
October 31, 2026
บทที่ 737 เป็นแฟนสาวดีที่สุดแล้ว
นิตาไม่เคยได้ยินเสียงนรมน เพราะตอนที่เธอเจอนรมนเสียงหล่อนก็หายไปแล้ว และเจตต์เองก็ไม่ได้บอกข่าวคราวเรื่องที่นรมนพูดได้แล้ว นิตาก็เลยรู้สึกประหลาดใจ
แต่พอได้ยินนรมนเรียกเจตต์แบบสนิทสนมขนาดนี้ นิตาก็รู้สึกไม่ชอบใจ
เธอเองก็รู้สึกว่าตัวเองช่างตลกนัก ไหนว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับเจตต์ไง
สนใจทำไมว่าเขามีผู้หญิงกี่คน เกี่ยวอะไรกับเธอด้วยเล่า
แต่ว่าในใจก็หนักอึ้งอยู่ดี ทำยังไงก็ไม่รู้สึกปลอดโปร่ง
“เอ่อ งั้นเดี๋ยวฉันค่อยหาเขาใหม่แล้วกันค่ะ”
นรมนรีบตัดบทวางสาย
ทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย แต่ทำไมต้องทำตัวเหมือนกับขโมยด้วยไม่รู้
นรมนอึดอัดเป็นพิเศษ
นิตามองดูโทรศัพท์ ก็ไม่รู้ว่าคิดอะไร
ตอนที่เจตต์เดินออกมาเห็นนิตาถือโทรศัพท์ไว้ในมืออย่างเหม่อลอย
เขามุ่นคิ้ว
“เป็นอะไรไป”
เจตต์หยิบมือถือของตนเองกลับออกมาจากมือนิตา พอเปิดดูบันทึกการโทร เห็นว่าเป็นนรมน จึงรีบถาม“หล่อนว่าไงบ้าง”
นิตาเห็นเจตต์ดูทะนุถนอมหล่อนนัก อดไม่ได้ที่จะปวดใจ
“คุณแค่ชอบนรมนไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมีผู้หญิงอื่นโผล่มาอีกล่ะ หรือคุณชอบเก็บหญ้าริมทาง”
พอได้ยินว่านิตาเข้าใจผิด เจตต์ยิ่งมุ่นคิ้ว
“คุณหมายความว่าไง”
“ไม่มีอะไร ก็แค่รู้สึกว่าคุณเป็นผู้ชายกะเลวกะลาด ชอบคุณนรมน ทั้งๆที่รู้ว่าหล่อนแต่งงานแล้ว ยังเต็มที่กับหล่อน ตอนแรกรู้สึกว่าผู้ชายแบบคุณหายาก ตอนนี้มารู้ว่า ฉันไร้เดียงสาเกินไป คุณนี่ช่างหว่านเมล็ดพันธุ์ไปทั่ว！”
พูดจบ นิตาจึงเดินจากไป
เจตต์รีบดึงแขนเธอไว้
“หมายความว่าไง พูดให้ชัด อะไรคือหว่านเมล็ดพันธุ์ไปทั่ว แล้วผมไปหว่านเมล็ดพันธุ์กับใคร”
“ปล่อยนะ！”
นิตาสะบัดมือเขา พูดเสียงเย็น“กับใครเหรอ ก็เลขาไพลินของคุณไงล่ะ แค่เลขายังเรียกชื่อคุณตรงๆได้ คุณจะบอกว่าพวกคุณไม่มีความสัมพันธ์กันงั้นเหรอ”
เจตต์ตกตะลึง แล้วหัวเราะ
“หล่อนแต่งงานแล้ว ลูกก็มีแล้ว ผมจะไปมีอะไรกับหล่อนได้ล่ะ”
นิตาชะงัก ดูเหนือความคาดหมาย
“นั่นสิ คุณนี่มันเดรัจฉานจริง คนเขามีลูกมีเต้าแล้ว คุณยังไม่ปล่อยอีก คุณนี่มันเดนจริงๆ”
“ขอร้องล่ะ คุณอย่าสาดน้ำโคลนใส่ผมได้มั้ย ผมกับสามีหล่อนเป็นเพื่อนร่วมสมรภูมิกัน เลยต่างคนต่างเรียกชื่อ แล้วมันทำไมเล่า”
คำพูดของเจตต์ทำให้นิตาชะงักอีก
“ผมว่านะนิตา คุณหึงเหรอ คุณคงไม่ได้ชอบผมเข้าแล้วใช่ไหม”
พอเจตต์พูด นิตาก็รีบเถียงกลับ
“พูดมั่ว ฉันจะไปมองคุณได้ไงล่ะ อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย”
พูดจบนิตาก็หมุนตัววิ่งหนีไป
ครั้งนี้ เจตต์ไม่ได้ตามล่า
เขาอมยิ้มให้กับเงาหลังของนิตาที่วิ่งไป จู่ๆกลับนึกอะไรออก รอยยิ้มจึงแข็งค้างบนใบหน้า
นี่คือการเสแสร้งหรือเปล่า
ถ้าใช่ นิตาไปรับรางวัลนักแสดงชั้นนำได้เลย
อารมณ์เจตต์หนักอึ้ง
เขาหยิบมือถือออกมาโทรหานรมน
“เมื่อกี้ตอนโทรมาคุยอะไรไปบ้าง”
“ยังไม่ทันพูดอะไรเลย ฉันกลายเป็นเลขาไพลินของคุณไปตั้งแต่เมื่อไหร่ คุณกับนิตาทำบ้าอะไรกัน”
นรมนครุ่นคิด รู้สึกว่าเจตต์น่าจะมีอะไรปิดบังนิตา
เจตต์พูดอย่างเซ็ง“คุณไม่ต้องยุ่งอะไรทั้งนั้นล่ะ ไพลินก็คือไพลินสิ ว่าไง รับใช้ประธานบุริศร์เสร็จแล้วเหรอ”
“ฉันว่านะเจตต์ ไอ้แรงหึงหวงนี่เป็นมาไงกัน”
นรมนเองก็ค้นพบว่าเจตต์เองก็หึงหวงและไม่พอใจไม่น้อย
มิน่าล่ะบุริศร์ถึงไม่อาละวาด เจตต์ในลักษณะนี้ ทำให้คนอาละวาดด้วยไม่ลง
เจตต์พูดตรงไปตรงมา“ถุย พวกเธอสองคนน่ะ จมูกหักแล้วมั้ง อิจฉาอะไร ใคร ที่ไหน”
“เห็นๆกันอยู่ ฉันว่าคุณรำคาญใจเรื่องนิตาหรือเปล่า”
“ถ้าใช่แล้วทำไม จะให้เพื่อคุณงั้นเหรอ”
พอเจตต์พูดจบก็รู้สึกเหมือนฝืนใจ
นรมนก็ไม่ได้เปิดโปงเขา ยิ้มแล้วพูด“เจ้าพ่อมรกตนั่นชื่อชาญ เหมือนบุริศร์จะรู้จัก ฉันจะบอกแบ๊คกราวน์เขาให้แล้วกัน พรุ่งนี้พอฝังป้าโอแล้ว ฉันกับบุริศร์ว่าจะไปหาชาญสักหน่อย วางใจได้ ฉันกับบุริศร์จะสกรีนให้”
“ขอบใจพวกเธอสองคนนะ”
เจตต์พูดจบจึงวางสาย รู้สึกเซ็งในอารมณ์
นรมนกับบุริศร์บ้าไปแล้วหรือไง
เขาเนี่ยนะหึงหวง
เป็นไปได้ไง！