ตอนที่ 738
บทที่ 738 พวกเขาบริสุทธิ์แน่นอน
October 31, 2026
บทที่ 738 พวกเขาบริสุทธิ์แน่นอน
“หาคนที่ร่วมบริหารกับพ่อแม่ในตอนนั้นก็แสดงความบริสุทธิ์ของพ่อแม่ได้แล้วใช่ไหม”
นิตาคว้ามือเจตต์ไว้แน่น
ในช่วงนี้ เธอราวกับเด็กที่ขาดความช่วยเหลือ เธอราวกับฝากมอบความหวังทั้งหมดไว้บนตัวเจตต์
เมื่อเห็นนิตาเป็นแบบนี้ เจตต์ก็อดใจอ่อนขึ้นมาไม่ได้
“คุณรู้ไหมล่ะว่าคนที่รับผิดชอบร่วมกับพ่อแม่คุณตอนนั้นคือใคร”
“ไม่รู้ แต่คุณอาชาญอาจจะรู้ ค่ำๆตอนพวกเราไปจะลองถามดูก็ได้”
“ตกลง”
เจตต์อดกลั้นความซับซ้อนในใจ เมื่อเห็นสีหน้าดีใจของนิตา ก็อดคิดไม่ได้ ผู้หญิงแบบนี้จะแสดง ละครหรือ
หรืออาจจะเป็นแค่ความบังเอิญ
แต่ข้ออ้างแบบนี้ฟังไม่ขึ้น
เจตต์แอบลอบถอนหายใจพูดขึ้นว่า“ผมออกไปสูบบุหรี่ก่อน”
“สูบบุหรี่เยอะไม่ดี อย่าสูบบ่อยเลย”
คำพูดของนิตาทำให้เจตต์ชะงัก จากนั้นจึงยิ้มแล้วพูด“ว่าไง ไม่ทันไรก็จะคุมผมซะแล้วเหรอ”
“ไม่ใช่ ฉันหวังดีกับคุณ”
นิตาสีหน้าแดงก่ำ
เธอค้นพบว่าความรู้สึกที่มีต่อเจตต์ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ
เจตต์ไม่ได้จับผิดอะไรเธอต่อ หากแต่เดินออกไป
เขาพิงอยู่หน้าต่าง จุดบุหรี่ขึ้น แต่ไม่ได้สูบ ปล่อยให้ขี้บุหรี่ค่อยๆละลาย แล้วปลิวว่อนลงบนพื้น
เจตต์เหมือนความคิดไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ดูใจลอย
ตอนที่นิตาออกมา สิ่งที่เห็นก็คือภาพนี้
เธอมักจะรู้สึกว่าช่วงนี้เจตต์แปลกๆไป ราวกับว่ามีเรื่องในใจ แต่เธอก็ไม่กล้าถาม
หวังว่าคงจะเป็นเรื่องเจ้าพ่อมรกตชาญนะ
นิตาแอบสาบานเงียบๆ ว่าจะต้องปิดการขายนี้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นเธอคงรู้สึกผิดที่เจตต์ช่วยเหลือตน เองไว้มากมาย
คิดมาถึงตรงนี้ นิตาจึงกลับไปห้องผู้ป่วย
เจตต์ตกตะลึงอยู่ด้านนอก รู้สึกว่าได้เวลาจวนตัวแล้ว ถึงได้เข้าไปในห้องผู้ป่วย และก็ได้เห็นว่านิตา แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว
เขาอดตกตะลึงไม่ได้
“ไม่เคยเห็นคุณสวมกระโปรงเลย สวยดีนะ”
คำพูดของเจตต์ทำให้นิตาเขินอาย
“ฉันมักจะรู้สึกว่าปกติสวมกระโปรงไม่ค่อยสะดวก ก็เลยไม่สวม วันนี้ต้องไปพบคุณอาชาญ ฉันก็เลยว่าสวมกระโปรงดีกว่า เป็นยังไง ดูดีมั้ย”
พูดพลาง เธอหมุนอยู่กับที่
“ดูดี”
เจตต์ยิ้มเรียบ
นิตาเดินไปหยุดข้างๆ“คุณสบายใจเถอะ ฉันจะให้คุณอาชาญทำธุรกิจกับคุณ ไม่ต้องกังวลหรอกนะ ช่วงนี้มักเห็นคุณใจลอยเหลือเกิน”
“ตกลง”
ทั้งคู่รีบออกจากโรงพยาบาล ไปที่บ้านของชาญ
เจตต์เห็นบ้านของชาญหรูหราโอ่อ่า แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ หากแต่นิตานั้นตกตะลึง
“คุณอาชาญมีเงินขนาดนี้เลย”
“คุณไม่รู้หรือ ตลาดมรกตน่ะกำไรสูงนะ คฤหาสน์แค่นี้นับประสาอะไร”
เจตต์พูดสบายอารมณ์ แต่นิตาตกอกตกใจ
เธอพูดเสียงค่อย“ฉันใส่โป๋ไปเหรอ”
“เปล่า คุณอาชาญคงไม่ถือหรอกมั้ง”
เจตต์มองดูเสื้อผ้าบนตัวนิตา อาจจะเป็นชุดแพงที่สุดที่นิตามีก็ได้ แต่เจตต์ไม่รู้สึกอะไร มาเยี่ยมผู้หลักผู้ใหญ่ ใส่อะไรจริงๆไม่สำคัญ สำคัญที่น้ำใจต่างหาก
“ฉันจะทำให้คุณขายหน้ามั้ย”
จู่ๆนิตาถอยหด
เจตต์ยิ้มโอบเธอเข้าตัว พูดขึ้น“ผมไม่รังเกียจก็พอแล้วนี่นา ใครจะมองยังไงช่างปะไร”
“ค่ะ”
นิตาก้มหน้าอย่างเขินอาย
ทั้งคู่มาถึงหน้าประตู มีพ่อบ้านคอยรายงาน พอได้ยินว่านิตามาหา ชาญจึงออกมาต้อนรับ
เจตต์มองก้าวเดินของชาญ มุ่นคิ้วเล็กน้อย
เขาเคยเป็นทหาร มองออกว่าชาญทำอะไรมาก่อน
เขาเป็นทหารเกษียณ
“คุณอาชาญ สวัสดีค่ะ ไม่ได้เจอกันนาน”
นิตาทักทายชาญอย่างผ่าเผย
ชาญยิ้มให้แล้วพูดว่า“นิตาโตเป็นสาวแล้ว ถ้าพ่อกับแม่ยังอยู่ เห็นหนูคงจะดีใจ มาๆๆๆ เข้ามาก่อน”
พูดพลาง ชาญดึงนิตาเข้าไปในบ้าน
นิตารีบมาอยู่ข้างเจตต์ ยิ้มพูด“คุณอาชาญ หนูขอแนะนำนะคะ นี่คือเจตต์แฟนหนูค่ะ”
ชาญกวาดตามองหนึ่งรอบ ยิ้มเรียบพูดขึ้น“ตัวเองแต่งตัวได้ไม่เลว แต่ให้แฟนใส่ได้ไม่เท่าไหร่ เจ้าหนุ่ม หน้าตาของผู้ชายน่ะ ไม่ใช่แค่ว่าตัวเองจะแต่งตัวได้ดีเท่าไหร่นะ”
นิตาฟังชาญพูดดังนี้ จึงรีบพูดขึ้น“คุณอาชาญ ไม่ใช่นะคะ เจตต์ซื้อให้หนูแล้ว แต่หนูไม่เอาเอง หนูชอบใส่แบบนี้ หรือว่าใส่แบบนี้แล้วคุณอาชาญจะไม่พบหนูหรือคะ”
“หนูเอ๊ย นิตา ใจดีเกินไป เหมือนแม่ไม่มีผิด มา เข้ามาเถอะ”
ชาญส่ายหน้า หมุนตัวกลับไป ไม่ได้มีไมตรีกับเจตต์เท่าใดนัก
เจตต์ก็ไม่ได้ใส่ใจ เดินตามนิตาเข้าไปในบ้าน