ตอนที่ 766
บทที่ 766 คนริษยาอย่างฉันต้องการที่จะทำลายความสุขของพวกคุณ
October 31, 2026
บทที่ 766 คนริษยาอย่างฉันต้องการที่จะทำลายความสุขของพวกคุณ
หมายเลขที่โทรมาคือนิตา
นิตาไม่ได้โทรหาเจตต์ แต่กลับโทรหาเธอ นี่มันหมายความว่าอะไร?
“เกิดอะไรขึ้น?”
ธรณีรีบถามอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่ปกติของนรมน
“ไม่มีอะไรค่ะ ฉันจะไปข้างนอกหน่อย พวกอาช่วยดูเด็กๆให้หน่อยะคะ”
นรมนพูดจบก็นำมือถือใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง
“อาหารจะเสร็จแล้ว หนูจะไปไหน”
ธรรศถือจานเดินออกมาจากในห้องครัว
นรมนบิอาหารออกมาชิม รสชาติไม่เลวเลยทีเดียว
“ไปข้างนอกหน่อยค่ะ มีธุระ ช่วยหนูดูแลเด็กๆหน่อยนะ”
“ล้างมือ!”
ธรรศปัดมือของนรมนออก สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เห็นด้วย
“ดูหนูสิ เป็นแม่ของลูกแล้ว สักนิดก็ไม่ทำเป็นแบบอย่างให้กับเด็กๆ เอ่อ ว่าแต่ เรื่องอะไร? ต้องออกไปเวลานี้ด้วยรึ? ทานเสร็จแล้วค่อยไปไหม? เชื่อฟังหน่อย ทานเสร็จแล้วอาจะไปส่ง”
ธรณีเห็นด้วยกับคำพูดของธรรศ
นรมนไม่รู้จะพูดอย่างไร “ได้โปรดนะคะ อาสาม อาเล็ก หนูโตขนาดนี้แล้ว ขอให้มีเวลาส่วนตัวของตัวเองได้ไหมคะ? หนูไปสักประเดี๋ยว เหลือข้าวให้หนูด้วยนะ จะกลับมาทานค่ะ”
“ไม่ใช่ ไม่ออกไปได้ได้ไหม?”
ลางสังหรณ์ของธรรศ ไม่ต้องการให้นรมนออกไป
นรมนโบกมือ พลางพูดว่า “บอกแล้วไงคะ ว่าเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่ต้องถามแล้ว หนูไปก่อน อย่าลืมเหลือกับข้าวไว้ให้ด้วยนะคะ”
หลังจากพูดเสร็จ เธอก็วิ่งออกไปอย่างรวดเร็วเมื่อเธอเดินออกจากประตูบ้านมวีทรัพย์ธาดา รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็จางหายไป
การที่นิตาโทรมาหาเธอ แน่นอนว่าต้องเกี่ยวข้องกับเจตต์และเทย่า
นรมนรู้ว่าแม้ตัวเองจะไม่มีเส้นสายอะไร แต่ที่ที่ควรช่วยก็ต้องช่วยเหลือ ถึงอย่างไรเจตต์ก็ช่วยเหลือเธอ ไม่ได้มีความเป็นอยู่ธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้นเพื่อที่จะช่วยเธอและบุริศร์ หลายครั้งที่นำชีวิตของตัวเองเข้าไปเสี่ยง
หลังจากขับรถออกมาจากบ้านตระกูลทวีทรัพย์ธาดา นรมนหยุดรถข้างทาง และต่อสายตรงโทรกลับหานิตา
“พูดมา”
นิตาค่อนข้างไม่พอใจเมื่อเขาได้ยินน้ำเสียงแกมสั่งของนรมน
“ประธานนรมน ตอนนี้คุณต้องมีท่าทีเป็นมิตรกับฉันไม่ใช่หรือ?”
“ฉันจะมีท่าทีเป็นมิตรกับเธอได้ยังไง? นิตา ทำให้ฉันตามืดบอก หลงคิดไปว่าเธอเป็นคนดี และยังคิดจะจับคู่เธอกับเจตต์ นี่เธอไม่ใช่แค่ทำร้ายจิตใจของเจตต์ แม้แต่ยังพาแม่ของเจตต์ไปด้วยหรืออย่างไร? ตอนนี้โทรมาหาฉัน คงต้องมีข้อเรียกร้องอะไรแน่ใช่ไหม? แต่ที่ฉันแปลกใจคือ เธอโทรหาผิดคนหรือเปล่า? เธอควรโทรหาเจตต์ ไม่ใช่ฉัน”
นรมนกล่าวเสียงเรียบ
นิตากัดริมฝีปากล่างของเธอแน่น ก่อนพูดอย่างเกลียดชัง “ไม่ต้องมาตบตาเป็นคนดีต่อหน้าฉัน พูดตามตรง คุณมันก็แค่นังโสเภณีเหยียบเรือสองแคม เจตต์ทำอะไรไปมากมายเพื่อคุณ แล้วคุณทำอะไรเพื่อเจตต์บ้าง?”
“เฮ้ ตอนนี้คือเจตต์พบเจอเรื่องที่ไม่เป็นธรรมหรือเปล่า? แล้วนี่เธออยู่ในสถานภาพอะไรถึงจะมาประณามฉันได้”
“นรมน อย่ามาพูดจิกกัดฉัน ถ้าอยากจะช่วยแม่ของเจตต์ เธอต้องมาตามที่อยู่ที่ฉันส่งไป ถ้าหากฉันรู้ว่าเธอพาคนมาแล้วละก็ ฉันกับพวกแกก็จะพินาศไปพร้อมกัน เชื่อฉันเถอะ ฉันไม่ได้ล้อเล่นแน่ โดยเฉพาะแกห้ามบอกเรื่องนี้กับเจตต์”
นิตาพูดจบก็วางสายไป
มุมปากของนรมนยกขึ้นเล็กน้อย ,
เธอพูดแค่ว่าห้ามบอกพวกเขาเธอก็จะไม่พูดแล้ว? นี่คิดว่าเธอถูกขู่ให้กลัวแล้วจริงหรือ?
นรมนรู้สึกอยู่เสมอว่าไม่ใช่นิตาจะไม่รู้สึกอะไรเลยกับเจตต์ คงไม่ต้องพูดถึงเธอคงไม่ทำอะไรกับคุณนายรัตติกรวรกุล ดังนั้น ...
นิตาส่งที่อยู่มา
นรมนคิดเหมือนไม่ได้คิดเธอนำที่อยู่นี้ส่งไปให้เจตต์กับบุริศร์
“ไม่ต้องรีบมา ฉันบอกไปว่าจะไปคนเดียว ไม่ต้องเป็นห่วง”
หลังจากที่นรมนส่งข้อความถึงเจตต์และบุริศร์ เธอก็ขับรถตามไปยังที่อยู่ที่นิตาให้ไว้
นิตาเลือกสโมสรแห่งหนึ่งในการนัดพบ เป็นสโมสรระดับสูง จากที่เธอรู้จักนิตา เธอไม่มีทางจองสโมสรนี่ได้ด้วยตัวเอง นอกเสียจากคนเบื้องหลังของเธอต้องเป็นคนร่ำรวยเงินทอง
ภายในหัวของนรมนกำลังคิดแล้วคิดอีกว่าคนที่มีความแค้นต่อแม่ของเจตต์คือใคร คิดไปคิดมาก็ไม่พ้นแม่ของพฤกษ์
“บุริศร์ ให้คนไปหาแม่ของพฤกษ์ คุณนายรัตติกรวรกุลมาสิว่าตอนนี้อยู่ไหน ทำอะไร? ลองดูว่าสามารถเกาะติดใกล้ชิดได้ไหม”
คำสั่งของนรมน ทำให้บุริศร์ขมวดคิ้วแน่น
“คุณคนเดียวไม่มีปัญหาแน่หรือ? อย่าฝืน ผมจะไปหาคุณที่นั่นก่อน”
บุริศร์เป็นห่วงนรมนแทบตาย
ก่อนหน้านี้ใครกันที่บอกว่าเธอไม่มีเส้นสาย เรื่องเหล่านี้ยกให้เขาจัดการ แล้วออกไปหานิตาคนเดียวได้อย่างไรเล่านี่?
จริงๆแล้วนรมนไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร