บทที่ 781 คุณกอดฉันได้ไหม

บทที่ 781 คุณกอดฉันได้ไหม

“ประธานนรมน ฉันอาจจะไม่มีเวลามากแล้ว”

เมื่อนิตาพูดคำนี้ออกมาเห็นได้ชัดว่ารู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง

นรมนพยักหน้า ไม่ได้ขัดคำพูดของเธอ และไม่ได้พูดอะไร ทำให้นิตารู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“ฉันรู้ ว่าคุณต้องเกลียดฉันมากแน่ ๆ หรืออาจจะรู้สึกว่าฉันแย่มาก คุณดูสิ พระเจ้าลงโทษฉันแล้ว คุณอย่าโกรธฉันเลยได้ไหมคะ？”

นิตามองนรมนอย่างน่าสงสาร

นรมนตอบเสียงเบาว่า： “ฉันไม่ได้โกรธเธอ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ตั้งแต่ฉันเห็นเธอเป็นเพื่อน เธอไม่จริงใจกับฉัน ฉันก็รู้สึกเสียใจ จากนั้นฉันบอกกับตัวเองว่า สำหรับคนแปลกหน้าคนหนึ่ง ไม่มีความจำเป็นต้องเอาอารมณ์ของอีกฝ่ายมาส่งผลกระทบต่อตนเอง ดังนั้นตอนนี้ฉันจึงไม่ได้มีอารมณ์หวั่นไหวอะไรไปกับเธอ”

ได้ยินนรมนพูดแบบนี้ นิตายิ่งเจ็บปวดใจ

“ประธานนรมน ฉันรู้ เป็นฉันที่ทรยศความเชื่อใจของคุณ และเป็นฉันเองที่ทำลายความเป็นไปได้ทั้งหมดระหว่างพวกเรา แต่ฉันจะทำอะไรได้？ตั้งแต่พ่อแม่ของฉันจากไป น้องชายของฉันก็เริ่มป่วย ชีวิตของฉันไม่อาจเป็นของฉันได้อีก สิ่งที่ฉันสามารถทำได้ก็คือปกป้องพวกคุณให้ได้มากที่สุด นี่คือการยอมอ่อนข้อให้มากที่สุดที่ฉันทำได้”

นิตาพูดอย่างโศกเศร้า

เธออาจจะยังรู้สึกผิดเล็กน้อย

นรมนมองเธอ อดนึกถึงคำพูดของเทย่าไม่ได้

“เธอไม่ได้ลักพาตัวคุณน้าของฉันไปใช่ไหม？ เธอไปสถานพักฟื้นเพื่อช่วยเธอออกมา เธอกลัวเจตต์รู้ว่าเกิดเรื่องขึ้นกับแม่แล้วจะเสียใจใช่ไหม？”

นรมนถามสิ่งที่ตนเองคาดเดาออกมา

นิตาอึ้งไปเล็กน้อย

“คุณน้าของคุณ？”

“อืม ใช่แล้ว ฉันลืมบอกเธอไป คุณน้าของฉันก็คือแม่ของเจตต์ เธอคือคุณน้าที่ฉันสนิทที่สุด ฉันกับเจตต์มีความเกี่ยวข้องเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ฉันก็เพิ่งรู้เรื่องนี้ได้ไม่นาน”

ได้ยินนรมนพูดแบบนี้ นิตามองพวกเขาอย่างแปลกใจ

“พวกคุณสองคนเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน？”

“ใช่！”

เจตต์พยักหน้า

นิตารู้สึกว่าตนเองน่าหัวเราะอย่างยิ่ง

เธอกำลังทำอะไรอยู่？

คิดไม่ถึงว่าจะแย่งเจตต์กับน้องสาวสามี เธอเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร？

“คุณคิดว่าฉันน่าหัวเราะมากไหม？”

“ไม่หรอก ตรงกันข้ามด้วยซ้ำไป สำหรับความรู้สึกที่เธอมีต่อเจตต์ ฉันกลับชอบเธอนะ ถ้าไม่ใช่เพราะความรู้สึกที่เธอมีต่อเจตต์ ฉันคงไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆ เธอควรจะดีใจ ตอนที่เธอมีชีวิตอยู่ยังได้ทำเรื่องที่เหมือนคน”

นรมนพูดจบอย่างเชือดเฉือน นิตารู้สึกเจ็บปวดจนหายใจไม่ออก

“คุณพูดจาได้ไม่เกรงใจจริง ๆ ”

“จำเป็นต้องเกรงใจด้วยเหรอ？ฉันคิดว่าไม่จำเป็นนะ สีดำคือสีดำ สีขาวคือสีขาว เธอช่วยชีวิตคุณน้าของฉันออกมาเพื่อเจตต์ ทำให้หล่อนรอดพ้นจากความหายนะอย่างอื่น เรื่องนี้ฉันต้องขอบคุณเธอ จนแม้แต่ถ้าเธอต้องการเงิน ฉันก็สามารถให้เงินเธอได้จำนวนหนึ่งด้วยซ้ำไป ส่วนเรื่องอื่นเธอไม่ต้องเป็นห่วงแล้ว”

คำพูดของนรมนทำให้นิตารู้สึกเจ็บปวดมาก เธอเข้าใจมาตลอดว่านรมนเป็นคนเข้าถึงง่าย กลับคิดไม่ถึงว่าเมื่อเธอจริงจังขึ้นมาจริง ๆ ประโยคนั้นจะเชือดเฉือด จนเลือดซิบออกมา

นิตาส่ายหน้าไปมาอย่างขมขื่น： “ตอนนั้นฉันก็เห็นแก่ตัว ฉันอยากให้คุณป้ารู้สึกดีกับฉัน หลังจากเขากลับไปพูดเรื่องแต่งงานจะได้ราบรื่นสักหน่อย”

ได้ยินนิตาพูดแบบนี้ ถึงแม้นรมนจะรู้อยู่แล้ว แต่ในใจยังคงขยะแขยงมาก

“เธออยากเจอฉันไม่ใช่เพราะอยากให้ฉันมาฟังการสารภาพบาปใช่ไหม？นิตา ฉันไม่ใช่เจตต์นะ คนอย่างเจตต์ให้ความสำคัญกับมิตรภาพ บางทีเธออาจจะรู้แบบนี้ ถึงได้โกหกเจตต์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนนี้มาถึงตรงนี้แล้ว ฉันก็จะไม่ปิดบังเธอ หลังจากที่ฉันรู้ว่าเธอคือคนของหมู่บ้านดารายน ฉันก็บอกเจตต์ เธอมดลูกเสียหายเพราะช่วยชีวิตเจตต์เรื่องนี้ต้องตรวจสอบความจริงสักหน่อย แต่เธอรู้ไหมว่าเจตต์พูดว่าอะไร？เขาบอกว่าผู้หญิงคนหนึ่งถ้าแม้แต่ยอมสละคุณสมบัติความเป็นแม่คนได้ งั้นเธอก็อาจจะจนตรอกจริง ๆ เขาบอกว่าเนื้อแท้ของเธอไม่ใช่คนเลวร้าย เขาสามารถดูแลเธอต่อไปได้ จนแม้แต่คิดจะพัฒนาความสัมพันธ์กับเธอต่อไป จนแม้แต่จะให้การแต่งงานเป็นหลักประกันกับเธอ ผู้ชายแบบนี้ ทำไมเธอถึงไปหลอกเขาได้ลงคอ？ทำร้ายเขาได้อย่างไร？”

พูดตามความจริง นรมนโกรธที่นิตาไม่จริงใจกับเจตต์

ในอาณาจักรแห่งความรักทำไมถึงได้มีการหลอกลวงกันไปมามากมายเช่นนี้？

รักก็คือรัก จำเป็นต้องผสมสิ่งอื่นเข้าไปด้วยเหรอ？

นิตามองเจตต์อย่างตกใจ ถามเสียงสั่นเทา： “นี่คือความจริงเหรอ？”

“ตอนนี้พูดไปจะมีประโยชน์อะไร？”

เห็นได้ชัดว่าเจตต์ไม่ต้องการพูดถึงเรื่องเหล่านี้

นัยน์ตาของนิตามีความตื่นเต้นไปจนถึงความหดหู่ และสุดท้ายซีดจางลงไป

เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างฝืน ๆ ： “จริงด้วย ตอนนี้พูดเรื่องเหล่านั้นไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว เพราะฉันกำลังจะตาย ถึงแม้ฉันจะรู้สึกสำนึกผิด อยากจะชดใช้ อยากจะรับผิดพร้อมแก้ไข ทุกอย่างก็สายไปแล้ว ชาตินี้ฉันกับคุณคงไม่มีวาสนาต่อกันจริง ๆ ”

นรมนได้ฟังเธอพูดแบบนี้ ก็อดรู้สึกโมโหไม่ได้

“นิตา เธอรู้ไหม？ฉันสามารถให้อภัยทุกเรื่องที่เธอทำกับฉัน แต่เรื่องเดียวที่ฉันให้อภัยเธอไม่ได้คือการที่เธอปฏิบัติต่อผู้ชายที่จริงใจกับเธอแบบนี้ เขาคือลูกพี่ลูกน้องของฉัน เป็นเพื่อนสนิทก่อนหน้านี้ของฉัน เดิมที่ฉันต้องการจับคู่พวกเธอทั้งสองคนจึงให้เธอกับเขาออกทริปธุรกิจด้วยกัน แต่ผลลัพธ์ล่ะ？เป็นฉันที่ตาบอด ไม่เห็นว่าเธอเป็นอย่างไร เธออาจจะมีความอึดอัดใจมากมาย และมีความจำใจมากมายเช่นกัน แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะสามารถทำร้ายคนอื่นตามอำเภอใจ ใช้เหตุผลและข้อแก้ตัวเพื่อหลอกลวงคนอื่น ถึงแม้เธอใกล้จะตายแล้ว ฉันยังคงไม่ยกโทษให้เธอเหมือนเดิม และไม่คิดจะยกโทษให้ เพียงแต่ฉันบอกแล้ว เห็นแก่ที่เธอเคยช่วยชีวิตของคุณน้าฉัน ฉันสามารถตอบรับคำขอของเธอได้ข้อหนึ่ง นี่อาจเป็นจุดประสงค์ที่เธอเรียกฉันมา”

คำพูดของนรมนทำให้นิตาเป็นทุกข์มาก

“ประธานนรมน ตอนนี้คุณยังพูดอย่างตรงไปตรงมาจริง ๆ ถึงแม้ฉันจะเป็นคนใกล้ตาย คุณจะไม่ให้ความรู้สึกอบอุ่นกับฉันสักหน่อยเหรอคะ ？”