ตอนที่ 783
บทที่ 783 แต่ฉันยังรังเกียจที่จะลงมือกับคนที่กำลังจะตาย
October 31, 2026
บทที่ 783 แต่ฉันยังรังเกียจที่จะลงมือกับคนที่กำลังจะตาย
“นิตา”
นรมนเรียกชื่อของเธอ เห็นแววตาที่งงงวยของนิตา นรมนกล่าวเสียงเบาว่า： “เธอเป็นพี่สาวที่ดีคนหนึ่ง”
ประโยคนี้ทำให้น้ำตาของนิตาไหลพรากออกมา
ตลอดชีวิตนี้ เธอมีชีวิตอยู่เพื่อน้องชาย เพื่อน้องชาย เพื่อแก้ไขชื่อเสียงของพ่อแม่ เธอสูญเสียตนเองไป และขายตนเอง ถูกทรมานจิตใจจนแทบไม่เหลือความเป็นคน และไม่มีใครชอบคนอย่างเธอ
วันนี้สามารถได้ยินนรมนยืนยันกับเธอ ทันใดนั้นเองนิตารู้สึกว่าชีวิตนี้ของตนเองก็ไม่ได้ไร้ค่า
“ขอบคุณนะ นรมน ขอบคุณจริง ๆ ”
“เดินทางปลอดภัยนะ”
นรมนก็ไม่รู้ว่าตนเองควรจะพูดอะไรดี เธอไม่อาจมองดูนิตาในเวลานี้ได้ ทำได้เพียงหันตัวเดินออกมาจากห้องผู้ป่วย
ชีวิตของคน มีเส้นทางมากมายให้ตนเองเลือก ถึงแม้เธอจะยอมรับว่านิตาเป็นพี่สาวที่ดีคนหนึ่ง แต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธที่นิตาทำร้ายเธอและเจตต์ได้
เจตต์เห็นนรมนออกมา จึงเอ่ยถามอย่างกังวลใจว่า： “เป็นไงบ้าง？เธอทำอะไรคุณหรือเปล่า？”
“เปล่า พวกเราออกไปเดินข้างนอกกันเถอะ”
คำพูดของนรมนทำให้เจตต์รู้สึกลังเลไม่น้อย
“แต่ว่านิตา……”
“มีคนของตระกูลรัตติกรวรกุลอยู่ไม่ใช่เหรอ？ไม่เป็นอะไรหรอก ฉันรู้สึกอึดอัด ไปเดินเล่นเป็นเพื่อนฉันหน่อยเถอะนะ”
เจตต์ไม่อาจปฏิเสธคำพูดของนรมนได้
เขาพยักหน้า เดินเคียงข้างนรมนออกไปที่ทางเดินตรงห้องผู้ป่วย
นรมนมองท้องฟ้าด้านนอก กล่าวเสียงเบาว่า： “ยากที่จะจินตนาการจริง ๆ คิดไม่ถึงว่าคุณกับฉันจะเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน”
“คุณจะไม่ยอมรับก็ได้ ผมหวังว่าคุณจะไม่ยอมรับมัน”
เจตต์พูดอย่างไม่จริงจัง
นรมนถลึงตาใส่เขา กล่าวว่า： “เรื่องของนิตาคุณอย่าโทษตัวเองเลย บางคนถูกลิขิตเอาไว้ให้เดินคนละเส้นทางกับพวกเรา คุณพยายามเป็นมิตรกับเธออย่างเต็มที่แล้ว คุณไม่ต้องรู้สึกแย่กับตนเองหรอก”
“ผมรู้ แต่ในใจยังรู้สึกเป็นทุกข์อยู่ ชีวิตนี้ผมอาจจะเหมาะสมกับการใช้บั้นปลายชีวิตอย่างเดียวดาย”
“พูดจาไร้สาระ เพียงแค่วาสนาของคุณยังมาไม่ถึง”
นรมนกลัวเจตต์จะมีแบกรับภาระทางจิตใจอื่น ๆ จึงอดปลอบโยนเขาไม่ได้
เจตต์ส่ายหน้าและกล่าวว่า： “บางเรื่องไม่ใช่ว่าวาสนามาถึงแล้วจะสมหวัง ยกตัวอย่างเช่นคุณกับผม ผมเอาแต่คิดว่าไล่ตามคุณได้ ผลลัพธ์ล่ะ？ตอนนี้มีลูกพี่ลูกน้องโผล่มาหนึ่งคน เกลียดจริง ๆ ！ แม่ของผมก็เหมือนกัน อยู่ดี ๆ ก็มาคิดออกตอนนี้ ระงับความคิดของผมทันที”
“พูดจาไร้สาระอีกแล้ว เพียงแต่พูดถึงเรื่องนี้ ฉันนึกขึ้นมาได้ แม่ของฉันหายเงียบไปนานแล้ว ฉันโทรหาก็โทรไม่ติด ฉันได้ติดต่อให้พฤกษ์ตรวจสอบให้ฉันแล้ว ก็ไม่รู้ว่าแม่ของฉันอยู่ที่ไหน”
แววตาของนรมนซ่อนความกังวลใจเล็กน้อย
เจตต์ตบไหล่ของเธอและกล่าวว่า： “วางใจเถอะ ไม่มีทางเกิดเรื่องขึ้นกับคุณป้าหรอก ไม่แน่อาจจะแค่อยากเปลี่ยนสภาพแวดล้อม เปลี่ยนอารมณ์ จึงไม่อยากรับสาย ในเมื่อเรื่องของคุณกับตุลยาทำให้เธอที่เป็นแม่รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกจริง ๆ ”
“คงงั้น ฉันหวังเพียงไม่เกิดเรื่องขึ้นกับเธอก็พอ”
นรมนถอนหายใจ
ด้านนอกลมไม่แรง พัดผ่านใบหน้าทำให้สบายใจมาก
เจตต์มองเส้นผมที่งดงามด้านข้างใบหน้าของนรมนถูกพัดขึ้น ในใจยังสั่นไหวเล็กน้อย
ผู้หญิงที่เขาปรารถนาเป็นอย่างยิ่งคนนี้ ต่อจากนี้ไม่สามารถคิดฝันได้อีกแล้วจริง ๆ เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของตนเอง
บางครั้งโชคชะตาก็เล่นตลกจริง ๆ ทำให้คนยากที่จะยอมรับได้กลับต้องยอมรับมัน
ดูเหมือนนรมนจะสังเกตเห็นสายตาของเจตต์ เธอหันมามองเจตต์ ถามด้วยรอยยิ้ม： “มองอะไรเหรอ？”
“มองคุณน่ะสิ หลังจากนี้จะมองคุณแบบนี้ไม่ได้แล้ว”
นรมนหัวเราะ
“คุณนี่นะ รีบตั้งสติให้เร็วที่สุด ตอนนี้ร่างกายของคุณน้าไม่ค่อยแข็งแรง ฉันรู้ว่าอาจเป็นเพราะเรื่องของนิตาจึงทำให้คุณรู้สึกหดหู่ ทำไมไม่พาคุณน้าออกไปเที่ยวผ่อนคลายจิตใจล่ะ”
ได้ยินคำแนะนำของนรมน เจตต์ส่ายหน้าไปมา
“ไม่ต้องหรอก ผมไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น คุณบอกว่ามีเรื่องอะไรจะคุยกับผมนะ？”
ในขณะนั้นเอง พยาบาลรีบวิ่งเข้ามา
“คุณเจตต์คะ คุณนิตาเสียชีวิตแล้วค่ะ”
“อะไรนะ？”
เจตต์อึ้งไปทั้งตัว
ทำไมถึงได้เร็วแบบนี้？
เมื่อสักครู่เห็นสีหน้าของนิตายังไม่ถึงขนาดนั้น
เขาเหลือบมองนรมน แววตามีความสงสัยเล็กน้อย
“คุณสงสัยว่าฉันทำอะไรเธอเหรอ？ถึงฉันจะไม่ชอบเธอ จนถึงขั้นเกลียดเธอด้วยซ้ำ แต่ฉันยังรังเกียจที่จะลงมือกับคนที่กำลังจะตาย”
เจตต์ก็รู้สึกว่าตนเองเกินไปหน่อย
เขารีบเอ่ยว่า “ขอโทษนะ ผมขอตัวไปดูก่อน”
“ฉันจะไปกับคุณด้วย”
นรมนค่อนข้างสงบมากกว่าเจตต์
อาจเพราะรู้ทางเลือกของนิตาล่วงหน้า และรู้จุดจบสุดท้ายของนิตา ดังนั้นถึงแม้นรมนจะรู้สึกหนักใจ ก็ยังสามารถรับได้
เดิมทีเจตต์คิดจะปฏิเสธ เพียงแต่มองไปที่นรมน เขายังคงพยักหน้า
เมื่อทั้งสองคนมาถึงห้องผู้ป่วย นิตาก็หมดลมหายใจแล้ว
เครื่องช่วยหายใจหยุดลง
ชณะพลยืนอยู่ด้านข้าง กล่าวด้วยความเสียใจ： “ขอโทษด้วยครับ พวกเราพยายามเต็มที่แล้ว เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าหัวใจของเธอจะล้มเหลว พวกเราไม่มีทางช่วย”
เจตต์ยังไม่ได้พูดอะไร นรมนหยิบมือถือขึ้นมาโทรแจ้งความทันที
สีหน้าของชณะพลตื่นตระหนก
“คุณนายบุริศร์ นี่คุณหมายความว่าอะไร？”