ตอนที่ 819
บทที่ 819 บุริศร์ คุณสุดยอดไปเลย
October 31, 2026
“คุณจำที่ผิดหรือเปล่า？”
นรมนมองเห็นสีหน้าของบุริศร์ไม่ดีมาก ๆ จึงรีบเอ่ยถาม
“คุณสงสัยในความทรงจำของสามีคุณเหรอ？”
“เปล่านะ ฉันแค่คิดว่าคุณอาจจะจำผิดก็ได้？ไม่อย่างนั้นพวกเราลองไปหาที่อื่นไหมล่ะ”
นรมนพูดแล้วก็ดึงแขนของบุริศร์ต้องการจะออกไปจากตรงนี้ แต่กลับสายไปเสียแล้ว เสียงฝีเท้าจอแจดังขึ้นโดยรอบโอบล้อมพวกเขาเอาไว้อย่างรวดเร็ว
แววตาของนภดลมืดมนลง กล่าวเสียงเบาว่า： “ คนของอาณาจักรรัตติกาล”
เมื่อได้ยินคำว่าอาณาจักรรัตติกาล นรมนรู้สึกทุกข์ใจ ถึงแม้เธอจะมีชื่อว่าเป็นนายหญิงของอาณาจักรรัตติกาล แต่ทั้งอาณาจักรรัตติกาลอยู่ในการควบคุมของเรณุกามาโดยตลอด สามารถมองออกตั้งแต่ที่กิมจิไม่ฟังคำสั่งของตนเอง
นัยน์ตาของบุริศร์เยือกเย็น
“อาณาจักรรัตติกาลเป็นกองกำลังเฉพาะของตระกูลโตเล็ก เพื่อรับใช้เบื้องบน ตอนนี้คิดไม่ถึงว่าจะกลายเป็นกองกำลังส่วนตัว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ไม่สู้เลิกล้มไปดีกว่า”
นรมนได้ยินบุริศร์พูดเช่นนี้ รู้ว่าเขาโมโหจริง ๆ
ก็จริง เรณุกาท้าทายความอดทนถึงขีดสุดของบุริศร์ครั้งแล้วครั้งเล่า เธอคิดว่าบุริศร์จะไม่ต่อต้านเธอจริง ๆ ใช่ไหม？หรือคิดว่าความรู้สึกแม่ลูกระหว่างตนเองกับบุริศร์ยังเหลืออยู่？
“ฉันก็เห็นด้วย ในเมื่อไม่ใช่อาณาจักรรัตติกาลของตระกูลโตเล็ก ปล่อยเอาไว้ไม่สู้เลิกล้มไปดีกว่า นภดล นายถอยไปด้านหลังก่อน หาที่ปลอดภัยพัก พวกเราจบเรื่องแล้วจะเรียกนาย”
นรมนถอดเสื้อโค้ตออกมา
เธอไม่ได้มีกิจกรรมที่เบิกบานเช่นนี้มานานแล้ว
บุริศร์กลับบีบมือของนรมนแน่นและกล่าวว่า： “คุณเองก็ไปหาที่พักเถอะ”
“หมายความว่าอะไร？ คุณดูถูกฉันเหรอ？”
นรมนรู้สึกว่าถูกบุริศร์เหยียดหยาม
บุริศร์กล่าวด้วยรอยยิ้ม： “เรื่องเล็กน้อยแบบนี้ไม่ต้องรอคุณหรอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้คุณไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว ผมเป็นผู้ชายของคุณ ถ้าเรื่องแค่นี้จัดการไม่ได้ ผมยังจะคู่ควรที่จะเป็นสามีของคุณเหรอ？ถอยหลังไปเถอะ แค่ปกป้องนภดลก็พอ ตอนนี้ผมกลัวถ้าพวกเราเข้าไปสู้กันหมด จะมีคนฉวยโอกาสพานภดลไป อย่างไรเสียงตอนนี้นภดลก็คือจุดอ่อนของพวกเรา”
ประโยคนี้พูดออกมาอย่างไม่มีช่องโหว่ ทำให้นรมนไม่คาดคิดว่าจะโต้แย้งไม่ออก
“ก็ได้ คุณชนะ แต่คุณต้องระวังตัวนะ อย่าทำให้ตนเองบาดเจ็บ”
“วางใจเถอะ”
ท่าทางมั่นใจเต็มเปี่ยมของบุริศร์ทำให้นรมนมีความกล้าหาญมาก เขาคนเดียวอาจจะไหวจริง ๆ ใช่ไหม ？
นภดลมองเห็นพวกเขาแบบนี้ จึงกล่าวเสียงเบาว่า： “ผมจะพยายามเรียนรู้การป้องกันตัว รับรองว่าต่อจากนี้จะไม่ดึงให้พวกคุณถอยหลัง”
“ดีมาก พานรมนถอยไป”
บุริศร์ไม่ได้มองนภดล
หลังจากนภดลสูญเสียฉัตรยาไปอีกครั้งก็ยังเยือกเย็นเช่นนี้ สามารถอธิบายได้ว่าผู้ชายคนนี้มีความตั้งใจที่จะล้างแค้นสูงมาก บางทีเขาอาจจะกลายเป็นแขนขาให้นรมนได้จริง ๆ
สำหรับเรื่องที่นภดลชอบหรือไม่ชอบนรมนนั้น บุริศร์ยังมีความมั่นใจในตนเองอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาเชื่อมั่นในความรู้สึกที่นรมนมีให้ต่อตนเอง
นภดลไม่ได้พูดอะไร มองนรมน ความหมายชัดเจน
ภายใต้การเร่งรัดของผู้ชายสองคน นรมนพานภดลถอยออกไปจากวงล้อมอย่างไม่เต็มใจ
เมื่อคนของอาณาจักรรัตติกาลมองเห็นว่าคนที่ตนเองต้องจัดการคือบุริศร์กับนรมน ก็อดตกใจไม่ได้
“ประธานบุริศร์ พวกเราเพียงแค่ทำตามคำสั่ง”
หนึ่งในนั้นมีคนพูดกับบุริศร์ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง
บุริศร์กลับกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา： “ทำตามคำสั่ง？พวกนายทำตามคำสั่งใคร？หรือพวกนายไม่รู้ว่านายหญิงของตระกูลโตเล็กเปลี่ยนคนแล้ว？ตอนนี้คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าของพวกนายคือนายหญิงคนใหม่ แต่พวกนายกลับฟังคำสั่งของคนนอกมาปิดล้อมเธอ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ตระกูลโตเล็กยังจะมีพวกนายอาณาจักรรัตติกาลเอาไว้ทำอะไร？”
คนที่พูดเพิ่งพูดมีความประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด
“นายหญิงเปลี่ยนคนแล้ว？ ทำไมพวกเราถึงไม่รู้เรื่อง？”
ถึงแม้นรมนจะอยู่ห่างไปไกล แต่ก็ได้ยินบทสนทนาของพวกเขา จึงรีบยืนขึ้น หยิบแหวนแสดงตัวตนของตนเองขึ้นมา
“พวกนายดูนี่ซะ นี่คือสิ่งยืนยัน！หรือว่าพวกนายไม่รู้จักสิ่งยืนยันนี้？”
ชายคนดังกล่าวมองสิ่งของในมือของนรมน กล่าวเสียงเบาว่า： “เบื้องบนบอกว่ามีคนขโมยสิ่งยืนยันของนายหญิงไป ให้พวกเราไม่ต้องอาศัยสิ่งยืนยันเป็นบรรทัดฐาน”
งั้นยังจะต้องพูดอะไรอีก ลงมือเถอะ ให้ฉันดูหน่อยว่า ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาฝีมือของพวกนายพัฒนาไปถึงไหนแล้ว ถ้าเอาชนะฉันได้ พวกนายอาณาจักรรัตติกาลจะยังคงอยู่ต่อไป แต่ไม่ได้เป็นของตระกูลโตเล็กอีก！ฉันจะพูดตรงนี้เพียงครั้งเดียว เรณุกาทรยศตระกูลโตเล็ก ไม่ได้เป็นคนของตระกูลโตเล็กอีกต่อไป ถ้าพวกนายต้องการถวายความจงรักภักดีแก่หล่อน ก็ไม่คู่ควรที่จะเป็นอาณาจักรรัตติกาลของตระกูลโตเล็กอีก！ถ้าฉันโชคดีเอาชนะได้ พวกนายก็ต้องพึ่งพาตนเอง”
คำพูดของบุริศร์ชัดเจนอย่างยิ่ง
ผู้คนมากมายสองจิตสองใจ แต่ผู้ชายคนที่พูดก่อนหน้านี้มองบุริศร์ กล่าวเสียงเบาว่า： “ประธานบุริศร์ ขอโทษด้วย พวกเราเพียงแค่ทำตามคำสั่ง คุณเองก็รู้ เมื่ออาณาจักรรัตติกาลได้รับคำสั่งแล้ว จำเป็นต้องทำให้เสร็จ”
“มาเถอะ”
บุริศร์เองก็ขี้เกียจพูดมาก จัดท่าทางทันที
คนเหล่านั้นมองบุริศร์ ถึงแม้จะลังเล แต่ก็ยังลงมือ
นรมนมองเห็นฉากนี้ รู้สึกว่าการล้มเลิกอาณาจักรรัตติกาลคือความคิดที่ถูกต้อง
เมื่อบุริศร์ต่อสู้กับพวกเขา นรมนให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวโดยรอบ เอ่ยถามนภดลว่า： “นายว่าเรณุกาจะไม่อยู่แถวนี้อีกใช่ไหม？”
ไม่มีทาง หญิงชรานั้นกลัวตาย เธอทำได้เพียงหดหัวอยู่ในรังของตนเอง รอสงครามจบลงถึงจะออกมา อาจจะเหน็บแนม หรืออาจจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ”
นภดลมองเรณุกาทะลุปรุโปร่ง