บทที่ 843 เธอใจแข็งขนาดนี้ได้อย่างไร

“บางเรื่องที่เธอควรรู้ แน่นอนว่าจะให้เธอรู้ เรื่องที่เธอไม่ควรรู้ก็อย่าถามดีกว่า ตอนนี้กลับห้องไปตั้งใจศึกษาผลงานที่เธอเข้าร่วมการแข่งเป็นสิ่งที่เธอควรทำตอนนี้”

เห็นได้ชัดว่าคุณท่านพรโสภณกำลังเลี่ยงคำถาม

ความสงสัยในใจนรมนยิ่งชัดเจนขึ้น

“แม่ฉันเกิดเรื่องอะไรใช่ไหม? หรือแม่ฉันป่วยอะไร? ทักษะทางการแพทย์ของมิลินฉันรู้ดี เธอไม่ได้ดูแลอาการป่วยตามใจชอบ ฉันเดาว่าคุณคงใช้อำนาจตัวเองข่มขู่บังคับให้เธออยู่กับแม่ใช่ไหม? แม่ฉันเป็นอะไรกันแน่? คุณบอกความจริงกับฉันได้ไหม?”

นรมนจับแขนเสื้อคุณท่านพรโสภณอย่างกังวล น้ำตาคลอเหมือนเด็ก

ในใจคุณท่านพรโสภณรู้สึกไม่ดีหลายอย่าง

“ฉันบอกแล้ว ตอนนี้เธออย่าถามอะไรทั้งนั้น อย่า……”

“ถ้าคุณไม่บอกฉัน ฉันจะตายให้คุณดู ฉันไม่เชื่อว่าถ้าบุริศร์รู้ว่าฉันเป็นอะไรที่บ้านคุณ แล้วยังจะเล่นเกมไปกับคุณ”

คำพูดนี้ของนรมนทำให้คุณท่านพรโสภณตกใจกลัวทันที

“เธอกล้าเหรอ!”

“คุณก็ลองดูสิ!”

ความดื้อรั้นของนรมนพุ่งขึ้นมา เหมือนกับคิมเป๊ะเลย

คุณท่านพรโสภณถลึงตาด้วยความโกรธ แต่นรมนไม่เล่นด้วยหรอก

สุดท้ายคุณท่านพรโสภณก็แพ้

“ฉันพูดกับเธอไปก็ไม่มีประโยชน์ ตอนนี้เธอก็ไปไม่ได้”

“อย่างน้อยคุณก็ให้ฉันรู้ได้ไหมว่าเธอเป็นยังไงบ้าง? ฉันวิดีโอคอลกับเธอได้!”

ความไม่สบายใจในใจนรมนยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ

คุณท่านพรโสภณถอนหายใจ นั่งบนเก้าอี้ทันที

เขามองนรมนตรงหน้า มองใบหน้าเธอ ถึงแม้จะรู้ว่าหน้าเธอในตอนนี้ไม่ใช่หน้าเดิมของเธอ แต่ดวงตาคู่นั้นทำให้เขารู้สึกคุ้นเคย

“นั่งลงสิ ฉันกลัวว่าเธอจะสะเทือนใจเกินไป อย่าทำให้เกิดแก๊สในครรภ์แล้วกัน นั่นใครน่ะ เธอไปต้มยาบำรุงครรภ์ให้หล่อนหน่อย ในบ้านมีทุกอย่าง”

คุณท่านพรโสภณไม่ได้เรียกชื่อปาณีโดยตรง แต่ปาณีทำอะไรไม่ได้ในขณะนี้ เธอมองออกว่าสิ่งต่อไปนี้ที่คุณท่านพรโสภณจะพูดต้องเกิดผลกระทบกับนรมนค่อนข้างมาก

“คุณนาย ฉัน……”

ปาณีมองนรมนอย่างไม่ค่อยแน่ใจ

นรมนกุมท้องตัวเอง เธอรู้ ถ้ามันเกี่ยวข้องกับคิมและคนในครอบครัว เดาว่าเธอคงฟังสิ่งที่คุณท่านพรโสภณจะพูดด้วยความใจเย็นได้ยากมาก

คิดถึงตรงนี้ เธอก็พยักหน้าให้กับปาณีแล้วพูดขึ้น “ไปเถอะ ฉันคิดว่าบางทีฉันอาจจะต้องการยาบำรุงครรภ์สักชาม”

“ได้ค่ะ คุณนาย คุณอย่าสะเทือนใจเกินไปนะคะ บางเรื่องคนเราก็ควบคุมไม่ได้ ตราบใดที่ตัวเองพยายามอย่างหนัก และรู้สึกไม่ละอายใจในการตรวจสอบตัวเองก็พอ”

ปาณีไม่รู้ว่าพวกเขาจะคุยอะไรกัน แต่ก็ปลอบใจนรมนว่าเธอทำได้

ในใจนรมนค่อนข้างอบอุ่น พยักหน้าเบาๆ

หลังจากปาณีออกไปแล้ว เมื่อในห้องก็เหลือแค่คุณท่านพรโสภณและนรมน นรมนก็ถามเสียงทุ้ม “คุณตา คุณห้ามบอกฉันเด็ดขาดนะว่าคุณทำให้แม่ฉันทนทุกข์ทรมาน”

“เฮ้อ!”

คุณท่านพรโสภณถอนหายใจ มองนรมนตรงหน้า เห็นดวงตาคาดหวังของเธอ ก็พูดอย่างปวดใจ “เรื่องนี้ฉันทำได้ไม่รอบคอบ”

“เกี่ยวกับคุณด้วยเหรอ?”