ตอนที่ 886
บทที่ 886 บุริศร์เกิดเรื่องแล้ว
October 31, 2026
“คุณนาย เป็นอะไรไปคะ?”
ปาณีรู้สึกเหมือนนรมนกำลังมองสมุดครุ่นคิดอะไรอยู่ จึงอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น
“ไม่มีอะไร แค่เห็นว่าสมุดนี่สวยดี”
นรมนรีบดึงสติกลับมา พูดนิ่งๆ
ปาณีมองไม่ออกว่านรมนคิดอะไรอยู่ ยิ้มอย่างไร้เดียงสาพูดขึ้น: “ถ้าคุณชอบ เดี๋ยวฉันให้คุณหมอมิลินเอาให้คุณอีกเล่ม ที่เธอมีหลายเล่มค่ะ”
“เหรอ? งั้นก็ขอบใจนะ”
นรมนพยักหน้าตอบตกลง
“เธอพักผ่อนให้เต็มที่ ฉันจะไปดูพวกกิจจาหน่อย”
“คุณชายกิจจาเป็นอะไรคะ?”
ช่วงนี้ปาณีคุ้นเคยกับสมาชิกแต่ละคนของตระกูลโตเล็กแล้ว ยังเป็นนภดลที่ให้ชัยยศมาสอนเธอ ตั้งแต่หลังจากที่สารภาพรักล้มเหลวครั้งนั้น นภดลก็เอาแต่หลบหน้าเธอ ไหว้วานให้คนอื่นมาช่วยจัดการให้ แต่ตนเองกลับไม่ปรากฏตัวออกมา
นึกถึงนภดล ปาณีรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย แต่ทว่าเธอก็จัดการความรู้สึกได้อย่างรวดเร็ว
นรมนยิ้มพูดขึ้น: “ไม่เป็นอะไรมาก แค่ล้มเอง กมลก็อยู่เป็นเพื่อนเขา”
“อ้อ งั้นก็ดีค่ะ ระยะนี้คงต้องลำบากคุณนายแล้ว คุณนายหาคนมาอยู่ข้างๆสักคนเถอะค่ะ”
“ไม่ต้องหรอก ธิดากลับมาแล้ว มีธิดาก็พอ เธอรักษาตัวให้ดี ฉันรอเธอกลับมา”
นรมนพูดจบก็ออกไป
ปาณีมองด้านหลังของเธอ จู่ๆก็รู้สึกว่าถึงนรมนจะดูสุภาพอ่อนโยน แต่ไม่ให้คนมาอยู่ข้างกายง่ายๆเลย
นภดล ชัยยศ ธิดาและนาวิน ล้วนแต่เป็นคนเก่าของที่นี่ มีเธอเพียงคนเดียวที่พามาจากตระกูลจันทรวงศ์ ปาณีรู้ว่า นรมนให้เธออยู่ข้างกายเป็นกรณีพิเศษ
ด้วยเกียรติอันสูงส่งนี้ทำให้เธอให้ความสำคัญมากที่สุด เธอสาบานเลยว่าจะต้องเรียนโภชนาการให้ดี แล้วดูแลนรมนอย่างเต็มที่
เธอออกมาจากห้องคนไข้ของปาณี อยากจะไปหามิลิน แต่กลับเห็นธิดามาทางนี้
“มีอะไรเหรอ?”
“คุณนายคะ เกิดเรื่องกับประธานบุริศร์ค่ะ”
นรมนชะงักงัน
“เกิดเรื่องอะไร?”
“โดนตำรวจพาตัวไป แล้วศพของภาริชก็โดนตำรวจเอาไปด้วยค่ะ บนร่างกายของภาริชเต็มไปด้วยบาดแผล ตำรวจบอกว่าประธานบุริศร์คุมขังภาริชเอาไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วยังใช้โทษประหารชีวิต ทำให้ภาริชถึงแก่ความตาย มีคนยื่นฟ้องร้องแล้ว ต้องการให้ประธานบุริศร์ให้คำอธิบายที่ชัดเจน”
ธิดาพูดอย่างรวดเร็ว
นรมนขมวดคิ้วแน่น
“คนที่ยื่นฟ้องร้องคือคุณอารองใช่ไหม?”
“ใช่ค่ะ”
“คุณชายป้องล่ะ? คุณชายป้องไม่ได้อยู่ข้างๆบุริศร์เหรอ? เขาน่าจะยืนยันให้บุริศร์ได้สิ”
นรมนกำลังมองธิดา
ธิดาพูดเบาๆ: “ตำรวจที่มาเป็นกองกำลังตำรวจคดีอาญา คุณชายป้องยืนยันไปแล้ว แต่เหมือนว่าจะไม่ได้ผล บอกว่าหลักฐานมัดตัวแน่นหนา จึงพาประธานบุริศร์ไป ประธานบุริศร์ฝากให้คนมาบอก ให้คุณใจเย็นๆ ไม่ต้องเข้ามายุ่ง ดูแลลูกในท้องอย่างสบายใจแล้วก็เข้าร่วมการแข่งขันก็พอ แต่เท่าที่ได้ยินคราวนี้ประธานบุริศร์อาจจะออกมาไม่ได้แล้ว”
ได้ยินธิดาพูดอย่างนี้ นรมนก็หรี่ตาลงเล็กน้อย
เวลานี้แล้ว บุริศร์ยังจะไม่ให้เธอสนใจอะไรอีก ดูแลลูกในท้องอย่างสบายใจ? ต่อให้เธออยากจะดูแลลูกในท้องอย่างสบายใจ คุณอารองจะยินยอมไหมล่ะ?
การปรากฏตัวของคุณอารองทำให้เธอรู้สึกแปลกๆอยู่ตลอด เดิมทีรออยู่ที่นี่ พวกเขาคิดจะให้บุริศร์เข้าไปเหรอ? หรือจะบอกว่ามีแผนการร้ายอื่นอีก?
นรมนไม่เข้าใจ แต่กลับรู้ดีว่าเธอไม่สามารถนั่งรอความตายอยู่ที่นี่ได้อีก
“คุณชายป้องอยู่ที่ไหน?”
นรมนรู้ว่าตอนนี้คนที่สามารถช่วยบุริศร์ได้อาจจะมีแค่ป้องเท่านั้น
ธิดารีบพูดขึ้น: “คุณชายป้องรอคุณอยู่ที่บ้านใหญ่ตระกูลโตเล็กแล้วค่ะ”
“กลับกันเลย ให้นาวินดูแลเด็กๆให้ดี ส่งคนมาดูแลเพิ่มอีกหน่อยจะดีที่สุด ฉันกลัวคุณอารองจะหันมาเล่นงานพวกเขา” นรมนกำชับ
“ได้ค่ะ”
ธิดารีบไปจัดการ
นรมนโทรไปหานภดล
“นายอยู่ไหน?”
“อยู่ด้านนอกของสถานีตำรวจครับ ผมตามประธานบุริศร์มา แต่พวกผมโดนขวางอยู่ข้างนอก เข้าไปไม่ได้” นภดลรีบพูด น้ำเสียงไม่ดี
บุริศร์ถือเป็นคนที่โดดเด่นคนหนึ่งในเมืองชลธี คนทั่วไปไม่สามารถทำรุนแรงเกินไปกับบุริศร์ได้อยู่แล้ว แต่ตอนนี้ไม่นึกว่าพวกเขาจะไม่ให้เข้าไป จุดนี้ทำให้นรมนรู้สึกว่าค่อนข้างร้ายแรงเกินไปแล้ว
เธอขมวดคิ้วแน่น
นรมนโทรไปหาคุณท่านตนุวร
“คุณตาคะ บุริศร์โดนจับ เรื่องราวเป็นยังไงหนูก็ไม่ค่อยแน่ใจ คุณตามีวิธีทำให้หนูเข้าไปพบเขาหน่อยได้ไหมคะ? ที่ด้านนี้ไม่ให้ใครเข้าไปเลย”
ตอนที่ได้ยินนรมนพูดอย่างนี้ คุณท่านตนุวรก็ค่อนข้างแปลกใจ
“โดนจับ? ใครจับเขาไป?”
“คนของกองกำลังตำรวจคดีอาญาค่ะ”
“เหตุผลล่ะ”
“กักขังผู้อื่นเป็นการส่วนตัว จนถึงแก่ความตายค่ะ”
คำพูดของนรมนทำให้คุณท่านตนุวรเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดขึ้น: “ศพล่ะ?”
“โดนพาไปพร้อมกันค่ะ”
“น่าจะค่อนข้างลำบากแล้ว ตาจะลองจัดการดูก่อน ถ้าไม่มีคำสั่งจากตา เราอย่าเพิ่งทำอะไร โทรไปหาตระกูลทวีทรัพย์ธาดา ธรณีรู้จักคนของกองกำลังตำรวจคดีอาญา ดูว่าอาธรณีของเราพอจะมีวิธีไหม”
ได้ยินคุณท่านตนุวรพูดอย่างนี้ ในที่สุดนรมนก็พอจะตัดสินใจอะไรได้บ้างแล้ว
“ค่ะ หนูจะโทรไปเดี๋ยวนี้”
หลังจากนรมนวางสาย ธิดาด้านนั้นก็จัดการเรียบร้อยแล้ว
“คุณนายคะ เรากลับกันได้แล้วค่ะ”
“เธอไปขับรถมา”
นรมนโบกๆมือ รีบเดินออกไปข้างนอก
ตอนที่ธิดาไปขับรถมาจากที่ลานจอด นรมนก็โทรไปหาธรณี