ตอนที่ 888
บทที่ 888 คุณรู้ไหมว่าสถานการณ์ของตัวเองเป็นยังไง
October 31, 2026
“นรมน เธอกำลังข่มขู่ฉันงั้นเหรอ?”
น้ำเสียงของคุณอารองค่อนข้างเย้ยหยัน
นรมนจึงตัดสายไปทันที
“กานต์ เจอตำแหน่งไหม?”
นรมนเอ่ยปากถามขึ้นทันที
กานต์พูดเบาๆ: “เจอครับ อยู่ที่เลขบ้าน32ที่ถนนวังอ้อ เมื่อกี้ผมดูแล้ว ที่นี่เป็นอาคารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ผมไม่แน่ใจว่าชั้นไหน เวลาน้อยเกินไป หาให้ชัดเจนไม่ได้”
“เพียงพอแล้ว”
นรมนโทรไปหาหมายเลขหนึ่งทันที
“คนที่ฉันยืมมาถึงหรือยัง?”
“ถึงแล้ว อยู่ข้างนอก คุณสั่งจัสตินได้เลย”
นรมนวางสาย
เธอลุกเดินขึ้นไปข้างบน
ป้องได้ยินแล้วก็งุนงง แต่ตอนนี้ก็พอเข้าใจบ้างแล้ว นี่นรมนวางแผนจับตัวคุณอารองงั้นเหรอ?
เขารีบขวางทางเดินเธอเอาไว้
“คุณจะทำอะไร? คุณรู้ไหม? คุณทำอย่างนี้จะทำให้บุริศร์แย่นะ”
“ไม่มีใครอยากให้เขาสบายดีไปมากกว่าฉันหรอก”
นรมนผลักป้องออกไป กลับมาเปลี่ยนเป็นชุดออกกำลังกายที่คล่องตัว
กานต์ก็เปลี่ยนชุดแล้ว กำลังมองป้อง แล้วพูดขึ้นเบาๆ: “อาป้อง อาวางใจเถอะครับ พวกเราไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวจะช่วยคุณบุริศร์ออกมาให้ได้”
“พวกเธอนี่หาเรื่องจริงๆ!”
ป้องโมโหจนปวดหัวเล็กน้อย แต่ต้องบอกว่าถ้าตอนนี้นรมนจับตัวคุณอารองเอาไว้ เจรจาต่อรองกับเขาอย่างดี บุริศร์ก็จะได้รับความช่วยเหลือ
“ผมไปกับพวกคุณด้วย”
ครั้งนี้ นรมนไม่ได้ปฏิเสธป้อง
นอกจากคนกลุ่มนี้ในบ้านใหญ่ตระกูลโตเล็กแล้ว เพิ่งได้เห็นธิดากับชัยยศกลับมา
รถของชัยยศค่อนข้างยับเยิน ส่วนของธิดาสภาพดีกว่าเล็กน้อย
นรมนเห็นพวกเขาไม่ได้รับบาดเจ็บ จึงคลายกังวลลงได้
“กลับมาแล้วพักผ่อนให้เต็มที่”
“คุณนายคะ คุณจะไปไหน?”
ธิดารีบถาม
นรมนชะงักแล้วพูดขึ้น: “ออกไปทำธุระหน่อย เธอพักผ่อนไปก่อน ไม่แน่ว่าอีกเดี๋ยวอาจจะต้องรบกวนเธอ”
“ให้ฉันไปกับคุณด้วยเถอะค่ะ ก่อนประธานบุริศร์จะไปก็บอกไว้แล้ว ให้คุ้มครองคุณเป็นอย่างดี”
ธิดาพูดแล้วก็จะหมุนตัว แต่กลับโดนนรมนห้ามเอาไว้
“ฉันบอกแล้วว่า ไม่ต้อง พักผ่อนก่อนเถอะ ฉันกับกานต์ออกไปทำธุระนิดหน่อยเท่านั้น”
นรมนปฏิเสธอย่างชัดเจน ถ้าธิดายังจะตามไปอีกก็ไม่รู้ว่าอะไรควรไม่ควรแล้ว
ป้องจึงถามขึ้นอย่างไม่ค่อยเข้าใจ: “ทักษะการป้องกันตัวของธิดาเยี่ยมมาก มีเธออยู่เปอร์เซ็นต์ความสำเร็จของพวกเราก็จะดีขึ้นอีกเล็กน้อย ทำไมคุณถึงไม่ยอมให้เธอตามไป?”
“เมื่อกี้มีคนของคุณอารองมาขัดขวางเธอเอาไว้ แม้ภายนอกจะไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหน แต่ใครจะรู้ว่าเธอจะไม่ได้รับบาดเจ็บจริงๆ ให้เธอพักผ่อนก่อนสักหน่อยเถอะ ยังมีคนอื่นๆอีก”
ตอนที่นรมนพูดอย่างนี้ ป้องไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ตั้งแต่ที่เขาตามเธอไปชานเมือง ตอนที่เห็นทหารว่าจ้างร้อยกว่าคน ป้องก็ไม่ค่อยสงบนิ่งเท่าไหร่แล้ว
“คุณยังติดต่อกับคนที่ต่างประเทศอยู่อีกเหรอ? นรมน คุณเป็นใครกันแน่? ทหารว่าจ้างเหล่านี้ยืมมาจากที่ไหนอีก? คุณรู้ไหมผลลัพธ์ของการที่คุณทำอย่างนี้จะเป็นยังไง?”
“พวกเขาเป็นคนของสมาพันธ์ใต้ดิน”
นรมนพูดนิ่งๆ แล้วเดินไปทางพวกเขา
แต่ป้องกับตัวแข็งทื่อไปหมด
สมาพันธ์ใต้ดิน?
นั่นเป็นองค์กรที่เก่งกาจมาก นรมนรู้จักคนพวกนี้ได้ยังไง?
“มีคำถามอยากจะถามคุณ”
“ถามว่า”
ตั้งแต่หลังจากนรมนรู้ว่าบุริศร์เกิดเรื่องก็หน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ตลอด ไม่มีอารมณ์หวั่นไหวที่เด่นชัดเกินไป ต่อให้เป็นป้อง เธอก็ไม่มีสีหน้าดีๆสักเท่าไหร่ให้ สำหรับเธอ เมื่อบุริศร์เกิดเรื่อง ก็แทบไม่ต่างจากท้องฟ้าครึ่งหนึ่งของเธอได้ถล่มลงมาหมดแล้ว
ป้องเห็นเธอท่าทางอย่างนี้ จึงลังเลเล็กน้อยแล้วถามขึ้น: “คุณมีคนหนุนหลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ตอนแรกที่เรณุกาโหดร้ายกับคุณขนาดนั้น กิจจาก็เป็นออทิสติก พวกคุณโดนไล่ไปที่เมือง B ทำไมคุณถึงไม่ติดต่อพวกเขา? ยอมให้ตัวเองโดนวางยาพิษจนพูดไม่ได้ แล้วยังต้องแบกรับอยู่เงียบๆ เพราะอะไรเหรอ?”
ร่างของนรมนชะงักงัน
เธอหันกลับมา มองป้อง พูดอย่างชัดเจน: “เพราะฉันมีโอกาสอย่างนี้เพียงครั้งเดียว ถึงให้ฉันเอาชีวิตเข้าแลก โอกาสคราวนี้ฉันก็ไม่สามารถใช้อย่างสิ้นเปลืองได้ แต่ถ้าเพื่อช่วยบุริศร์ งั้นมันก็คุ้มค่าแล้ว”
แม้นรมนจะไม่ได้พูดให้ชัดเจน แต่คำพูดเหล่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ป้องเดาได้ถึงเรื่องราวมากมาย
“คุณรู้จักกับพวกเขาได้ยังไง?”
“เรื่องนี้เอาไว้ค่อยคุยกันเถอะ”
นรมนไม่ได้พูดอะไรมาก มาถึงด้านหน้าของจัสติน
ตอนที่จัสตินเห็นนรมน จึงพยักหน้าพูดขึ้น: “คุณนรมน พี่ใหญ่ให้พวกฉันมาช่วย ระยะนี้พวกฉันจะฟังคำสั่งของคุณนรมนค่ะ”
“ขอบคุณพี่นะคะ ฉันไม่มีความหมายอื่น แค่ตามหาคนจากที่อยู่นี้ แล้วขังเขาไว้ด้านในก็พอ” คำพูดของนรมนทำให้จัสตินชะงัก
“ง่ายขนาดนี้?”
“ง่ายขนาดนี้แหละค่ะ ไม่ต้องลงมือ ไม่ต้องทำร้ายไม่ต้องฆ่า แค่จับตาดูเขาไว้ ไม่ให้เขาออกมาจากในห้องแม้แต่ก้าวเดียวก็พอค่ะ”
การตัดสินใจของนรมนจัสตินเข้าใจแล้ว เธอพาคนไปตามที่อยู่ที่กานต์ให้ไว้อย่างรวดเร็ว
ป้องไม่ค่อยเข้าใจ
“คุณไม่ได้จะต่อรองกับคุณอารองเหรอ?”
“ภายใต้สถานการณ์ที่ยังไม่รู้ว่าศัตรูภายในเป็นใคร ฉันยังไม่คิดจะต่อรองกับคุณอารอง อันที่จริงเรื่องสำคัญในตอนนี้คือต้องช่วยบุริศร์ออกมา บางทีฉันอาจจะได้เข้าไปพบเขาสักครั้ง รู้ให้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่”