บทที่ 894 ฉันอยากให้แกชดใช้เขาด้วยชีวิต

“เรื่องนี้ฉันได้ยินมาแล้ว มันคือเกมชัดๆ ลิฟต์สูงขนาดนั้น มีคนตกลงมาหนึ่งคน เป็นอุบัติเหตุหรือเปล่าไม่มีใครบอกได้ ดังนั้นเธอไปไม่ได้ อีกอย่าง คนงานของสถานที่ก่อสร้างเธอไปตรวจสอบดูหน่อยว่าเป็นคนงานสัญญาจ้างหรือเปล่า ถ้าใช่ น่าจะมีประกันอุบัติเหตุ เธอรีบติดต่อบริษัทประกัน ทางด้านสถานที่ก่อสร้างฉันไปเอง”

คนที่มาคือธรณี

ได้ยินเขาพูดอย่างมีแบบแผน จิตใจนรมนก็เกิดกระแสอบอุ่น

“อาเล็ก ฉันรู้ว่าคุณมาช่วยฉัน แต่เรื่องนี้คุณอย่ายุ่งดีกว่า ไม่ว่าจะเป็นคุณหรือคุณตา ก็อย่าเข้ามายุ่ง ฉันคิดว่านี่คงเป็นเกมของอาสองกับคนคนนั้น มันเป็นแค่เรื่องยุ่งเหยิงในตระกูลโตเล็กเรา ถ้าฉันกับบุริศร์ล้มเหลว พวกคุณค่อยลงมือก็ได้ ถ้าเข้าร่วมตอนนี้ ฉันกลัวว่าพวกคุณจะออกไปไม่ได้ ถึงตอนนั้นถ้าเราต้องการความช่วยเหลือจริงๆ เกรงว่าจะไม่มีคนช่วยแล้ว”

คำพูดนรมนทำให้ธรณีตกตะลึงเล็กน้อย

ถึงเขาจะยอมรับว่านรมนพูดมีเหตุผล แต่เห็นนรมนจัดการคนเดียวโดยที่ทำอะไรไม่ได้ เขาก็รู้สึกไม่ค่อยวางใจเล็กน้อย

“ให้ฉันไปเป็นเพื่อนเธอ ฉันไม่เชื่อ อีกฝ่ายมีอำนาจแค่ไหน สามารถลากตระกูลทวีทรัพย์ธาดาเราลงน้ำได้”

“เธอไม่ได้มีอำนาจมากขนาดนั้นหรอก แต่สามารถยับยั้งบุริศร์ได้ทันที สามารถทำให้คุณกับคุณตายื่นมือเข้าไปไม่ได้ นี่มันทำให้เราดูถูกไม่ได้ อาเล็ก ตัวฉันจะระวัง คุณไม่ต้องเป็นห่วง”

คำพูดนรมนทำให้ธรณีค่อนข้างหดหู่

“แต่สุขภาพร่างกายเธอตอนนี้……”

“ลูกกับเราก็เป็นโชคชะตา สามารถมาได้ก็เป็นเรื่องที่ดีที่สุดอย่างแน่นอน เราไม่สามารถบังคับได้ ตอนนี้เกิดเรื่องแบบนี้ ฉันไม่มีทางนั่งรอที่บ้านอย่างสงบให้คนอื่นมาช่วยชีวิตสามีฉัน และช่วยรักษาบริษัทครอบครัวสามีฉัน นั่นไม่ใช่นิสัยฉัน ถึงแม้ฉันรู้ว่าฉันเรียนด้านการออกแบบมา ไม่อาจจัดการบริษัทได้ดีแน่ๆ แต่จะไปทำหรือไม่มันก็เป็นทัศนคติ ฉันจะระมัดระวังค่ะ อาเล็ก คุณกลับไปเถอะ”

นรมนยิ้มให้ธรณี รอยยิ้มนั้นช่างเข้มแข็งและดื้อรั้นมาก

ธรณีสงสาร และไม่สามารถพูดอะไรได้

“โอเค ถ้ามีความจำอะไร จำไว้ว่าต้องโทรหาฉันนะ เธอต้องจำไว้เสมอ ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาเป็นครอบครัวเธอ ไม่ว่าจะมีเหตุการณ์อะไร เราจะไม่มีทางเพิกเฉยเธอ”

“ฉันจะจำไว้ค่ะ”

นรมนยิ้มอีกครั้ง จากนั้นก็ขึ้นรถไปกับนาวิน

สตาร์ทรถแล้ว นรมนหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาบริษัทรับเหมาก่อสร้างทันที

“คนงานที่ประสบอุบัติเหตุมีประกันอุบัติเหตุไหม?”

ทางบริษัทรับเหมาก่อสร้างนั้นตกตะลึงเล็กน้อย รีบพูดขึ้น “ไม่มี เขาเป็นคนงานชั่วคราว มาแค่ไม่กี่วัน คุณนายเทวินบุริศร์ เรื่องนี้ต้องขอโทษจริงๆ เราไม่ได้ตรวจสอบมันอย่างแม่นยำ เรา……”

“ช่างเถอะ เกิดเรื่องแบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าพวกเธออยากเห็นมันสักหน่อย และมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เราก็ยังไม่แน่ใจ สถานการณ์ในสถานที่ก่อสร้างเป็นยังไงบ้าง?”

นรมนรีบถามต่อ

ผู้จัดการรีบพูดขึ้น “ตอนนี้ที่นี่ถูกสื่อปิดล้อมทุกหนทุกแห่ง สมาชิกในครอบครัวผู้ตายสร้างปัญหาอยู่ที่นี่ เราก็ไม่กล้าขับไล่พวกเขา กำลังถกเถียงกันอยู่ และฉันรู้สึกว่าเหมือนมีคนจงใจหาเรื่อง ตอนนี้แรงงานข้ามชาติที่หน้างานกำลังสะเทือนใจมาก เรากลัวเกิดการจลาจล คุณนายเทวินบุริศร์ คุณอย่ามาดีกว่า ให้คนอื่นๆ มาเถอะ”

นรมนเคยคิดเหตุการณ์แบบนี้มาแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะรุนแรงขนาดนี้

เธอหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดขึ้น “เรื่องนี้ฉันไม่ไปไม่ได้ คนอื่นๆ คาดว่าคงทำให้สงบไม่ได้ เอาล่ะ เดี๋ยวฉันจะถึงแล้ว พวกเธอผ่อนคลายหน่อย ให้ฉันจัดการ”

นรมนพูดจบก็วางสายไป

“นาวิน มีข้อมูลผู้เสียชีวิตไหม?”

“มีครับ”

นาวินรีบเอาข้อมูลให้นรมน

นรมนรับมา เมื่อเห็นก็ตกตะลึงทันที

ไม่คิดว่าผู้เสียชีวิตคือเทวินที่เจอในเกมเซนเตอร์!

ยังจำได้ว่าตอนแรกเทวินบอกว่าตัวเองคือลูกน้องภาริช เมื่อพวกเขากลับไปค้นหาอีกครั้ง เกมเซนเตอร์ก็ปิดไปแล้ว แน่นอนว่าเทวินก็หายไปด้วยเช่นกัน ขณะนี้จะปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร? และยังตายที่สถานที่ก่อสร้างตระกูลโตเล็กอีก?

นี่ถ้าบอกว่ามันไม่เกี่ยวข้องกับภาริชนั่น ไม่เกี่ยวข้องกับคุณอารองเชษฐ์ นรมนจะไม่เชื่อเด็ดขาด

นาวินเห็นสีหน้านรมนไม่ค่อยดี จึงรีบถามขึ้น “คุณนายเทวิน เป็นอะไร? มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

“อืม ปัญหาใหญ่เลยล่ะ”

นรมนอ่านข้อมูลตั้งแต่ต้นจนจบ เทวินคนนี้เป็นเร่ร่อน ไม่มีที่อยู่อาศัยแน่นอน แต่มีลูกชายหนึ่งลูกสาวหนึ่ง และมีภรรยาด้วย ปัจจุบันนี้ตายที่บริษัทรับเหมาก่อสร้าง คาดว่าภรรยาที่ก่อความวุ่นวายก็คงถูกคนของภาริชยุยงด้วยล่ะมั้ง?

เธอนวดขมับ รถขับมาถึงบริษัทรับเหมาก่อสร้างแล้ว

“คุณนายเทวิน ถึงแล้ว”

มองจากระยะไกล ที่นี่แน่นขนัดไปด้วยคน ไม่ว่าจะเป็นนักข่าวหรือแรงงานข้ามชาติ หรือผู้รักษาความปลอดภัยที่รักษาความสงบของตระกูลโตเล็ก ล้วนปะปนกันทั้งหมด

คิ้วนรมนขมวดเล็กน้อย เธอเปิดประตูลงรถ นาวินตามอยู่ข้างๆ เธอทันที

“คุณนายเทวิน ที่นี่อันตรายเกินไป ไม่งั้นผมเรียกธิดากลับมาดีกว่า”

นาวินเสนอ

นรมนส่ายหน้าพูดขึ้น “ไม่ต้อง ธิดาดูพวกเด็กๆ อยู่ สถานการณ์แบบนี้ในตอนนี้ อย่าให้กิจจาและกมลรู้เลยดีกว่า”