ตอนที่ 919
บทที่ 919 มีบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง
October 31, 2026
“ประธานบุริศร์ ?”
นภดลเห็นบุริศร์ไม่มีการตอบสนอง ก็เลยเรียกเขาทีหนึ่ง
บุริศร์ได้สติกลับมาทันที
“ฉันจะพาทีมไปที่ท่าเรือใกล้เคียงด้วยตัวเอง ทางฝั่งนี้ฝากให้นายจัดการแล้วกัน”
พูดจบบุริศร์ก็หันหลังเดินไปทันที
ถึงแม้นภดลเองก็จะรู้สึกเป็นห่วงเหมือนกัน แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าบุริศร์ได้สติกลับมาแล้ว เขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องตามไปอีก”
หลังจากที่คิมกับเชษฐ์ขึ้นเรือไปแล้ว เชษฐ์ก็สั่งให้คนเปลี่ยนเรืออีกลำหนึ่ง แล้วใช้พวกเขาเป็นตัวล่อคนของบุริศร์ ส่วนตัวเองกับคิมก็พานรมนที่กำลังสลบอยู่ไปที่เรือลำอื่น
นรมนยังคงไม่ได้สติ คิมคอยเฝ้าอยู่ข้างกายเธอตลอดเวลา
มองดูลูกสาวตัวเอง คอยเช็ดหน้าให้เธอครั้งแล้วครั้งเล่า แต่กลับไม่รู้ว่าหากนรมนตื่นขึ้นมาแล้วตัวเองควรจะพูดอะไรบ้างดี
อาจเป็นเพราะว่านรมนเข้าใจความลำบากใจของคิม เธอเลยเอาแต่หลับใหล หลับจนคิมรู้สึกเริ่มกังวลใจขึ้นมา
“นายทำอะไรกับเธอกันแน่ ? ทำไมเธอถึงยังไม่ตื่นขึ้นมาอีก ?”
แต่เชษฐ์กลับพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “เธอวางใจเถอะ ฉันไม่ได้ใช้ยากับเธอ ฉันก็แค่ตีจนเธอสลบไปเท่านั้น ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมเธอยังไม่ตื่นขึ้นมาอีกนั้น ฉันเองก็ไม่รู้ อาจเป็นเพราะสมรรถภาพทางกายไม่ดี ? ฉันไม่ได้ว่านะ แต่ลูกของพวกเธอคนนี้ สมรรถภาพทางกายแตกต่างจากพวกเธอมากจริงๆ”
แต่คิมกลับถลึงอย่างเย็นชาใส่เขาทีหนึ่ง จากนั้นก็เริ่มดูแลนรมนอย่างระมัดระวัง
ตอนที่นรมนตื่นขึ้นมานั้น พอเห็นคิมเข้าก็นึกว่าตัวเองฝันไปเสียอีก
“คุณแม่ ? ฉันคงยังไม่ได้สติสินะ ถึงได้มองเห็นคุณแม่ได้”
นรมนยิ้มอย่างขมขื่น อยากจะลุกขึ้น แต่กลับรู้สึกปวดคออย่างรุนแรง
แล้วจู่ๆเธอก็คิดอะไรขึ้นมาได้
“เชษฐ์ ? !”
เธอกระเด้งตัวขึ้นมานั่งทันที แต่เพราะแบบนั้นเลยทำให้เธอรู้สึกเวียนหัวมาก
“ช้าหน่อย นรมน ลูกยังต้องพักผ่อนอีกสักพัก”
เสียงของคิมลอยมา ครั้งนี้เลยทำให้นรมนนิ่งอึ้งไปทันที
“คุณแม่ ? เป็นคุณแม่จริงๆเหรอคะ ?”
นรมนมองดูคิม แล้วใช้มือลูบใบหน้าของเธอแบบไม่ค่อยอยากจะเชื่อนัก
มันอบอุ่น !
และร้อนผ่าว !
นรมนโมโหขึ้นมาทันที
“เชษฐ์ ไอ้คนสารเลว ! คุณจับตัวฉันมาก็แล้วไป แต่คุณจับตัวแม่ฉันมาทำไมอีก ?”
พอเห็นนรมนจะเข้าไปมีเรื่องกับเชษฐ์ คิมก็รีบลากตัวเธอเอาไว้ทันที
“แม่เป็นคนมาที่นี่ด้วยตัวเอง”
“อะไรนะ ?”
นรมนมึนงงไปทันที
คิมลากเธอเอาไว้ ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า “แม่อยากไปเจอกับพ่อของลูกสักครั้ง แม่ไม่ได้เจอเขามายี่สิบกว่าปีแล้ว”
จู่ๆนรมนก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว
เธอจำได้ว่าเชษฐ์เคยพูดแบบนี้มาก่อน แล้วทำไมตอนนี้คิมเองก็พูดแบบนี้ด้วย ?
“คุณแม่ อย่าไปถูกเชษฐ์หลอกเอานะ ! คนที่ตายไปแล้วจะยังมีชีวิตอยู่ได้ยังไง ? เห็นได้ชัดเลยว่าเขาใช้จุดนี้มาเพื่อต่อกรกับพวกเรา ! ทำไมแม่ถึงไม่เข้าใจล่ะ ?”
“แม่เข้าใจ แต่แม่ก็รู้ว่าพ่อของลูกตายไปตั้งนานแล้ว ยี่สิบกว่าปีแล้ว จนแม่แทบจะลืมไปแล้วว่าเขาหน้าตาเป็นยังไง ถ้าได้ไปเจอเขาก่อนตายสักครั้ง ให้แม่ได้จำรูปร่างของเขาไว้ ชีวิตนี้ของแม่ก็คุ้มค่าแล้ว”
“คุณแม่กำลังพูดอะไรอยู่น่ะ ? คุณแม่ตื่นหน่อยเถอะค่ะ”
นรมนไม่รู้ว่าเชษฐ์ล้างสมองของคิมได้ยังไง เธอรู้สึกเพียงว่าอยากจะฆ่าเชษฐ์ให้ตายคามือ
แต่เชษฐ์กลับยิ้มแล้วพูดว่า “แม่ของเธอตื่นอยู่ตลอดนั่นแหละ ไม่มีใครตื่นได้เท่าเธอแล้ว เพราะว่าตื่นอยู่ ดังนั้นชีวิตนี้ก็เลยอยู่ในสภาพนี้มาโดยตลอด ใช่ไหม ? คิม ?”
“นายหุบปากไปเลย ! ตอนที่ฉันคุยกับลูกสาวนายอย่าเข้ามาสอดปาก !”
น้ำเสียงของคิมไม่ค่อยดี
หลายปีที่ผ่านมานี้เชษฐ์ถูกผู้คนยกย่องเชิดชูมาตลอด ใครที่ไหนจะกล้าพูดกับเขาแบบนี้ ?
แต่ตอนนี้คิมกลับตะคอกใส่เขา พูดตามจริงเขารู้สึกเสียหน้ามาก แต่เขากลับไม่ระเบิดออกมา แต่กลับมองเธอด้วยสายตาเย็นชาทีหนึ่งจากนั้นก็เงียบปากไปจริงๆ