บทที่ 930 ฉันจะทำลายกระดูกและกระจายเถ้าถ่านแก

เมื่อนรมนคิดพัวพันกันอุตลุด คิมก็ตื่นขึ้น

“เกิดอะไรขึ้นข้างนอก?”

“ไม่แน่ใจค่ะ แม่อยู่ที่นี่แหละ หนูจะออกไปดู”

นรมนไม่ต้องการให้คิมเหนื่อยเกินไป

คิมไม่เห็นด้วย แต่ตอนนี้สภาพร่างกายของเธอแย่มาก และเธอจำต้องพยักหน้า

เมื่อเห็นคิมตอบรับ นรมนจึงค่อยยันกายลุกขึ้น

เมื่อเห็นนรมนจากไปแล้ว คิมก็ไอออกมาเป็นเลือด

ภายในท้องเจ็บปวดราวกับถูกไฟเผาไหม้

เธอดึงดันลุกขึ้น เธอมักรู้สึกว่าในห้องใต้ดินน่าจะมีเบาะแส ทำไมถึงหาไม่เจอกันนะ?

คิมสวมรองเท้า

ทุกคนที่อยู่ด้านนอกต่างก็รีบไปที่ตำหนักหลัก คิมตัวสั่นเทาออกจากตำหนักข้าง และไปที่ห้องใต้ดินอีกครั้ง

ห้องใต้ดินถูกคนล็อคไปแล้ว

คิมขมวดคิ้วเล็กน้อย

ไม่มีอะไรในห้องใต้ดิน ทำไมต้องล็อคอีกรอบ?

เป็นไปได้ไหมที่แพรวาถูกจับกลับมา?

แต่ถ้าจับกลับมาได้ ทำไมทุกคนถึงต้องไปที่ตำหนักหลัก

คิมรู้สึกเสมอว่ามีบางอย่างที่เป็นความลับในห้องใต้ดินนี้

เธอมองซ้ายขวาไม่เห็นใคร จากนั้นจึงหยิบเครื่องมือออกมาแล้วเปิดประตูห้องใต้ดินเบาๆ

ทักษะนี้เธอเรียนรู้มาจากอันธพาลวัยรุ่นเมื่อตอนยังอยู่ต่างประเทศ คิดไม่ถึงว่าจะถูกนำมาใช้ที่นี่

คิมเข้าไปในห้องใต้ดินอีกครั้ง เพราะว่าเคยเข้ามาสำรวจแล้ว รอบนี้เธอเลยใส่เสื้อผ้าหลายชั้นมา ก่อนจะค่อยเดินลงไป

ทางครั้งก่อนที่เดินครั้งล่าสุดยังคงอยู่ คิมเดินไปตามทางทีละนิด พยายามค้นหาเบาะแสจากข้างใน แต่ก็ไม่สำเร็จ

เมื่อเธอเดินไปจนสุดทาง เธอก็ยังคงไม่พบเจออะไร

เป็นไปไม่ได้?

คิมรู้สึกดื้อรั้นว่ามันควรจะมีบางอย่างที่นี่ จะไม่มีได้อย่างไร?

เธอคลำหาอีกครั้ง และจู่ๆ ก็สัมผัสอะไรได้บางอย่าง ทั้งเย็นและแข็ง

คิมหมุนเล็กน้อย ทันใดผนังด้านหน้าของเธอก็เปิดออก

นี่คือประตูลับ?

หัวใจของคิมพลันรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

หลังจากที่เธอเดินเข้ามา ผนังก็ปิดเองโดยอัตโนมัติ

คิมรู้สึกว่าอุณหภูมิที่นี่ต่ำกว่าข้างนอกด้วยซ้ำ นี่ถึงใต้ท้องทะเลแล้วเหรอ?

ไม่ถูก!

น่าจะมีเครื่องทำความเย็นที่นี่ เพราะเธอได้ยินเสียงเครื่องจักรกำลังทำงาน

คิมเดินเข้าไปทีละก้าว นึกไม่ถึงว่าที่นี่จะมีการเหนี่ยวนำกระแสไฟฟ้าสลับ

เธอเห็นว่าที่นี่ไม่มีอะไร มีเพียงแค่โต๊ะทรงกลมอยู่ตรงกลาง และมีโลงศพคริสตัลอยู่บนแท่น

อัตราการเต้นของหัวใจคิมเต้นแรงขึ้นอย่างกะทันหัน

“ชินทร”

เธอวิ่งโซเซเข้าไปหา

อุณหภูมิของโลงศพคริสตัลนั้นต่ำมาก และคนที่อยู่ข้างในคือชินทร

หลังจากผ่านไปกว่า 20กว่า ปี ในที่สุดคิมก็ได้พบกับชายอันเป็นที่รักของเธออีกครั้ง

เขายังวัยรุ่น และหล่อเหมือนเดิม แต่เธอแก่แล้ว

คิมลูบชินทรผ่านโลงศพคริสตัล จู่ๆ น้ำตาก็ไหลลงมา

ได้เห็นเขาก่อนตายเพียงสักครั้ง ก็เพียงพอแล้วสำหรับชีวิตนี้

“ชินทร คุณนอนอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้วสินะ เหงามากไหม?”

คิมพูดคนเดียว ชินทรไม่สามารถตอบกลับเธอได้

ตอนนี้ทุกอย่างระหว่างเธอกับชินทรชัดเจนมากอยู่ในใจ สิ่งที่เคยลืมไปแล้วก่อนหน้าก็ปรากฏขึ้นมาอีกรอบ

“คุณคิดว่าฉันใกล้ตายแล้วไหม? ฉันถึงจำเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เรามีก่อนหน้านี้ได้ ฉันกับคุณถึงแม้จะมีวาสนากันในชีวิตนี้ โชคดีที่เรายังมีลูกสาวอยู่ เพียงแค่เธอได้มีชีวิตที่ดี ฉันกับคุณก็นับว่ามีตอนจบที่สมบูรณ์แล้วใช่ไหมคะ?”

คิมฟุบลงบนโลงคริสตัล ไม่รู้สึกหนาวเลยสักนิด

“ฉันคิดว่าชั่วชีวิตนี้คงจะไม่ได้เจอคุณอีกแล้ว ตอนนั้นพวกเขาพูดว่าคุณตายไปแล้ว แม้แต่ศพของคุณฉันก็ไม่ได้เห็น เขาก็เผาคุณไป ฉันมักจะรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องในเรื่องราวตอนนั้น แต่ฉันจะพูดอะไรได้ ฉันไม่ใช่ภรรยาของคุณ ไม่ใช่คนในชีวิตอะไรของคุณเลย ฉันไม่มีสิทธิ์ในร่างของคุณ ถึงแม้ฉันจะรู้สึกไม่ปกติแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ หลายปีมานี้ฉันอยู่ต่างประเทศ มีชีวิตที่ผ่านไปแต่ละวันราวกับซากศพเดินได้ ฉันกำลังคิดว่าถ้าหากฉันตายไปแล้วไม่เจอคุณจะทำอย่างไร? ดีแล้ว ตอนนี้เราได้พบกันแล้ว ในที่สุดฉันก็ได้พบคุณ”

คิมร้องไห้พลางยิ้ม ราวกับคนบ้า

ชินทรที่อยู่ในโลงราวกับคนที่กำลังหลับใหล

จู่ๆ คิมก็พบกองกระดาษคำนวณที่ติดอยู่ที่ขอบโลงศพ

เธอหยิบขึ้นมาอ่านทีละแผ่น ในที่สุดเธอก็ตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง

“นี่คือเหตุผลที่เชษฐ์พาฉันและนรมนมาที่นี่”

ดวงตาของคิมเย็นชาเล็กน้อย

เธอมองไปที่ชินทร ก่อนจะพูดว่า “ชินทร คุณก็ไม่อยากให้เชษฐ์ทำร้ายลูกสาวของเราใช่ไหม? ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราไปด้วยกันดีไหม? แต่แค่นรมนที่น่าสงสาร จะไม่ได้เห็นร่างของคุณ แต่มันไม่สำคัญหรอก คุณจะอยู่ในใจของเธอตลอดไปใช่ไหม?”

ชินทรไม่ตอบ แต่คิมกลับยิ้ม

“แต่เดิมเชษฐ์ต้องการจะใช้เลือดของคุณและนรมน เพื่อมาสกัดเป็นยาที่เหมาะสมสำหรับอชิระน่าจะมีร่องรอยของการทดลองบนร่างกายของคุณใช่ไหม? เชษฐ์เลยพาร่างของคุณมาที่นี่และแช่แข็งไว้ เพราะการแช่ไว้ หลายสิ่งหลายอย่างเลยยังคงไม่บุบสลายและไม่ได้ถูกทำลาย แต่คุณตายไปแล้ว ดังนั้น เลือดของคุณจึงเย็น แม้ว่าจะละลายแล้วก็ตาม แต่ก็ใช้การไม่ได้ นรมนเป็นลูกสาวของคุณ น่าจะมีประโยชน์ ไอ้เชษฐ์คนนี้ ทำเพื่ออชิระจริงๆ ไม่สนใครหน้าไหนเลย”

ในที่สุดคิมก็เข้าใจเหตุผลที่ เชษฐ์พาพวกเธอมาที่นี่ แต่เพราะรู้ คิมจะยิ่งไม่ให้เชษฐ์ทำสำเร็จ