บทที่ 933 ฉันอยู่กับคุณ

สิ่งแรกที่บุริศร์เห็นคือขาที่เปื้อนเลือดของนรมน

ใบหน้าของเขาหม่นขึ้นทันที

"เชษฐ์ คุณกล้าทำร้ายเธอได้ยังไง!"

บุริศร์โกรธเคืองและเดินไปหา เชษฐ์ กระแทกหมัดไปที่ใบหน้าของเชษฐ์

นรมนอยากจะหัวเราะออกมา แต่ก็อยากจะร้องไห้มากกว่า

เธอพูดเสียงเบา "บุริศร์ ฉันใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว"

"อะไรนะ?"

บุริศร์หันศีรษะของกลับไปทันที และเห็นนรมนกำลังจะล้มลง

"นรมน!"

บุริศร์รีบวิ่งไปที่นรมนอย่างรวดเร็ว ในขณะที่นรมนใกล้จะถึงพื้น เขาก็กอดร่างของเธอไว้ได้ทัน เมื่อขณะที่เห็นน้ำตาของนรมนไหลลงมาที่หางตาของเธอ เธอก็สลบไป

"นรมน หมอ!"

หัวใจของบุริศร์แทบแตกสลาย

นี่เขามาช้าไปใช่ไหม?

ชัยยศและนภดลวิ่งมาอย่างรวดเร็ว และควบคุมเชษฐ์และคนอื่น ๆ

อชิระยอมรับความจริงแล้ว เมื่อเชษฐ์ถูกควบคุมตัว เธอเข้ามาใกล้เชษฐ์อย่างเงียบๆ จับมือเขาและพูดเบาๆ ว่า "ฉันจะอยู่กับคุณ"

"อืม"

เชษฐ์ถอดความโหดเหี้ยมของเขาออก และตอนนี้เขาก็สงบสุขเหมือนคนธรรมดา

เขาจับมืออชิระไว้แน่น โดยไม่พูดอะไร

บุริศร์กอดนรมนและขึ้นเฮลิคอปเตอร์อย่างรวดเร็ว

บนเฮลิคอปเตอร์ โพนี่ได้นำอุปกรณ์ทางการแพทย์ออกมา สีหน้าของเธอก็กังวลเล็กน้อยเมื่อเห็นนรมนหมดสติ

"วางเธอลง ฉันขอดูหน่อย"

บุริศร์ไม่กล้าที่จะล่าช้า รีบวางนรมนไว้บนเปลหาม

เชษฐ์และบุคลากรที่เกี่ยวข้องถูกคนอื่นนำตัวไปที่เฮลิคอปเตอร์ลำอื่นแล้ว

บุริศร์ส่งคำสั่งการให้กานต์โดยใช้โทรศัพท์มือถือ และกานต์ได้แจ้งธรรศและธรณี บุคลากรที่เกี่ยวข้องทั้งหมดเริ่มมาที่เกาะนี้ แต่เรื่องเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับบุริศร์แล้ว

หลังจากที่นรมนได้รับการช่วยเหลือ ก็ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลทันที

โพนี่รักษาขาของเธอ แต่หลังจากตรวจสอบส่วนอื่นๆ ของนรมน เธอพบว่านรมนอยู่ในอาการโคม่าเนื่องจากอารมณ์ที่พุ่งสูงและการสูญเสียเลือดมากเกินไป

บุริศร์อยู่กับเธอตลอดเวลา ไม่กล้ากะพริบตาเพราะกลัวว่าทั้งหมดนี้เป็นความฝัน

นรมนดูเหมือนจะนอนฝันเห็นคิม

นอกจากคิมยังมีชายอีกคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ เธอ ร่างสูงใหญ่ มองเธอด้วยรอยยิ้ม ดูใจดีมาก

นรมนตะโกนเรียกอย่างลังเล "พ่อคะ?"

ชินทรยิ้มนุ่มนวลขึ้นทันที

"นรมน พ่อกับแม่ต้องไปแล้ว เรารู้ว่าลูกเป็นเด็กที่เข้มแข็ง และรู้ว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาลูกต้องลำบากขนาดไหน แต่เมื่อลูกผ่านมันมาแล้ว ก็อย่าได้บ่นถึงอีกเลย เราภาคภูมิใจในตัวลูก ลูกโตแล้ว เป็นแม่คนแล้ว ตอนนี้ยังมีสามีที่รักลูกคอยอยู่เคียงข้าง หลังจากนี้ชีวิตของลูกไม่ต้องการพ่อและแม่อีกต่อไป ดังนั้นเราก็ไปอย่างหมดห่วงได้แล้ว"

"หลายปีที่ผ่านมา พ่อกันแม่ของลูกพลัดพรากจากกัน จิตใจเชื่อมต่อกันแต่ไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ สำหรับเรา นี่คือความทรมานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ตอนนี้เราได้อยู่ด้วยกันแล้ว ลูกควรจะมีความสุขเพื่อเรานะลูก อย่าร้องไห้ ไม่ว่าพ่อกันแม่ของลูกอยู่ที่ไหน เราจะอวยพรให้ลูกมีความสุขและความเจริญรุ่งเรืองในชีวิต เคราะห์ร้ายของลูกผ่านไปแล้ว วันที่สวยงามกำลังรอลูกอยู่ ใช้ชีวิตให้ดีและอย่าให้เราเป็นห่วง นรมน พวกเราไปแล้วนะ ลูกต้องทำใช้ชีวิตให้ดีนะ"

หลังจากพูดจบ ร่างของคิมและชินทรก็ค่อยๆ โปร่งใสจนมองไม่เห็นอะไรเลย

มีร่องรอยของน้ำตาที่ไหลอยู่ที่หางตาของนรมน

เธออาลัย เธอเจ็บปวด แต่เธอก็มีความสุข

นี่พ่อแม่กำลังบอกลาเธอเหรอ?

ตอนนี้พวกเขาควรจะมีความสุขที่ได้อยู่ด้วยกันนี่

แต่เธอเศร้ามาก เศร้ามากๆ

เสียงร้องไห้ของนรมนทำให้บุริศร์เป็นทุกข์

เขาไม่รู้ว่านรมนฝันถึงอะไร และไม่รู้ว่านรมนกำลังร้องไห้เพราะอะไร เขาทำได้แค่เรียกชื่อนรมนเบาๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า และจับมือเธอไว้แน่น ให้กำลังและความสบายใจแก่เธอ

นรมนดูเหมือนจะได้ยินเสียงที่คุ้นเคยอยู่ข้างเธอในตอนที่หลับฝันเป็นระยะๆ และก็ให้ความอบอุ่นแก่เธอเสมอ

เธออยากจะลืมตา แต่เหนื่อยเกินไป การเสียเลือดมากเกินไปทำให้เธออ่อนแอมาก

นรมนหลับไปอีกครั้ง

เมื่อเห็นว่าในที่สุดเธอก็หยุดร้องไห้ บุริศร์ก็โล่งใจ

สิ่งที่เชษฐ์ทำเอาไว้ที่นั่นมีคนไปจัดการแล้ว บุริศร์ไม่ต้องการได้ยินคำใดๆ สำหรับเขา เรื่องของ เชษฐ์ได้ผ่านไปแล้ว ไม่ว่าเขาจะทำเพื่อใครต้องการสนใจว่าใครและสิ่งที่เขาทำเพราะมี กฎหมาย. การลงโทษ

คนเดียวที่เขาต้องการปกป้องตอนนี้คือนรมน

เมื่อธิดารู้ว่าเชษฐ์ได้รับโทษประหารชีวิตก็รีบตามไปทันที เธออยากรู้ว่าพ่อของเธอเป็นคนยังไง แต่หลังจากได้ยินเรื่องที่เชษฐ์ทำมาทั้งหมดนั้น เธอก็ไม่อยากเห็นเขาอีกเลย

ที่แท้เธอมาที่โลกนี้อย่างไม่เป็นที่พึงปรารถนา

ธิดาคิดถึงแพรวา