บทที่ 936 คนเรามีชีวิตต่างก็ต้องมีความฝัน

บุริศร์ลุกขึ้นและออกไปอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าจะรบกวนการนอนของนรมน

ทันทีที่ลงไปข้างล่าง ก็เห็นนาวินและธิดาออกมาเหมือนกัน ท่าทางดูเหมือนจะกำลังออกไปหาใคร

บุริศร์พูดขึ้น "พวกเธอพักผ่อนเถอะ ผมออกไปดูเอง"

"พี่คะ ให้ฉันออกไปดูเถอะค่ะ"

"ไม่เป็นไร คงจะเป็นพฤกษ์"

เมื่อได้ยินสิ่งที่บุริศร์พูด ธิดาก็พานาวินเข้าไปในห้อง

พฤกษ์เป็นผู้ช่วยของบุริศร์ และความสัมพันธ์เป็นเวลาหลายปีของพวกเขา คงไม่เกิดปัญหาอะไร

บุริศร์ลุกขึ้นและเดินออกไป หลังจากเห็นพวกเขากลับไป

เมื่อออกไปก็เป็นพฤกษ์จริงๆ แต่อาการของเขาไม่ค่อยดีนัก

"เกิดอะไรขึ้น?"

บุริศร์ไม่ค่อยเห็นท่าทางแบบนี้ของพฤกษ์เท่าไหร่ แม้ว่าคมทิพย์กำลังจะเลิกกับเขาก็เหมือนกัน

พฤกษ์ดึงเนคไทของเขา พึมพำเล็กน้อย

"ไม่มีอะไรครับ แค่เบื่อนิดหน่อย ผมอยากมาดื่มกับประธานบุริศร์"

แว่นตาของเขาแดงก่ำ และดูเหมือนว่าช่วงนี้เขาจะไม่ได้พักผ่อนเลย

บุริศร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย และพูดด้วยเสียงต่ำ "เมื่อก่อนนายไม่ดื่มนี่"

"จู่ๆ ก็อยากดื่มขึ้นมาครับ ผมไม่มีเพื่อน ก็เลยนึกถึงประธานบุริศร์ได้ ถ้าคุณไม่ว่าง ผมจะไปที่บาร์เอง"

"ตามฉันไปที่ห้องเก็บไวน์ ไวน์ของฉันดีกว่าไวน์ในบาร์เป็นไหนๆ"

บุริศร์ตบไหล่พฤกษ์

พฤกษ์พยักหน้า

ทั้งสองไปที่ห้องเก็บไวน์ ด้วยความกลัวว่านรมนจะไม่พบเขาเมื่อเธอตื่นขึ้นมา บุริศร์จึงบอกแม่บ้านว่าเขาอยู่ที่ไหน

หลังจากที่พฤกษ์มาถึงห้องเก็บไวน์ เขาก็ไม่สนใจว่าเขาจะหยิบไวน์อะไรขึ้นมาดื่ม

บุริศร์ไม่รู้สึกลำบากเช่นกัน และโยนไปพร้อมกับเขา

พฤกษ์ไม่ใช่คนที่จะเจ็บปวดกับอะไรง่ายๆ อันที่จริงพฤกษ์เข้มงวดกับตัวเองมาหลายปีแล้ว แม้จะปฏิบัติตามหน้าที่ก็ไม่เคยผ่อน แม้ว่าบุริศร์จะบอกว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกัน พฤกษ์ก็ยังปล่อยวางไม่ได้ ในหัวใจของพฤกษ์ บุริศร์เป็นผู้มีพระคุณ เจ้านายของเขา และแม้ว่าเขาจะเป็นเพื่อนด้วย แต่เขาก็ค่อนข้างกลัวที่จะขึ้นไปเทียบเคียง

แต่ตอนนี้ เขาเป็นเหมือนเด็กที่ถูกสะเทือนจิตใจ เขาทิ้งสิ่งเหล่านั้นไว้ข้างหลังแล้ว มีโอกาสน้อยที่สิ่งนี้จะเกิดขึ้น ตอนนี้มันเกิดขึ้นแล้ว พฤกษ์คงทนกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้แล้ว

พฤกษ์มีพัฒนาการที่ดีภายใต้การสนับสนุนของบุริศร์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แม้กระทั่งหลังจากออกจากตระกูลโตเล็ก เขาก็ยังมีตัวตนที่คนชั้นสูงหลายคนมองหา เรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับคมทิพย์แน่ๆ

ในเมื่อพฤกษ์ไม่คิดจะพูด เขาก็ไม่ได้ถาม รอจนเขาต้องการพูดเอง

บุริศร์หยิบไวน์แดงหนึ่งขวดและจิบเบาๆ เขาไม่ได้ดื่มมาก แต่พฤกษ์ดูเหมือนจะดื่มเป็นน้ำเปล่า กระดกรวดขวดเดียว

ด้วยการดื่มของเขา คาดว่าอีกไม่นานเขาจะเมา

บุริศร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และขอให้คนเตรียมห้องพักให้เขา

แน่นอนว่าพฤกษ์เมาหลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง

ไวน์ของเขาดีไม่เบา พอเมาแล้วก็ผล็อยหลับไป นอกจากหน้าที่แดงและกลิ่นแอลกอฮอล์จากร่างกาย ก็มองไม่ออกว่าเขาเมา

บุริศร์แบกเขากลับเข้าไปในห้องรับแขก และสั่งให้คนดูแลเขาก่อนที่จะกลับไปที่ห้องนอน

นรมนตื่นแล้วและกำลังเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อแก้ไขภาพวาดการออกแบบ เขาเห็นบุริศร์เข้ามาและได้กลิ่นแอลกอฮอล์

"คุณดื่มมาเหรอคะ?"

"อืม ดื่มนิดหน่อย"

บุริศร์เข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ของนรมน ยิ้มเบาๆ และพูดว่า "ผมจะไปอาบน้ำ"

"ค่ะ"

นรมนรู้สึกว่าการตั้งครรภ์ครั้งนี้ค่อนข้างหน้าซื่อใจคด และไม่สามารถดมกลิ่นที่ระคายเคืองได้มากนัก

เมื่อบุริศร์ไปอาบน้ำ ความคิดของนรมนก็ผ่อนคลายเล็กน้อย

พฤกษ์มาหาบุริศร์เพื่อดื่ม ปรากฏการณ์ครั้งนี้คาดไม่ถึงจริงๆ และเป็นเรื่องแปลกทีเดียว

เกิดอะไรขึ้น?

มันเกี่ยวข้องกับคมทิพย์หรือไม่?

เธออยากโทรไปถามคมทิพย์ แต่ก็ล้มเลิกความคิดนั้น

ทุกคนมีไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิตและความเป็นส่วนตัว คมทิพย์ไม่ได้พูดอะไร เธอก็ไม่ควรถาม เธอเชื่อว่าถ้าคมทิพย์แก้ปัญหาได้ด้วยตัวเอง เธอจะแก้ปัญหาด้วยตัวเองอย่างแน่นอน

นรมนกังวลใจ และสายตาแสดงความเป็นห่วงเล็กน้อย

หลังจากที่บุริศร์ออกมา เขาเห็นท่าทางนรมนแบบนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะกอดเธอจากด้านหลัง

"กังวลเกี่ยวกับคมทิพย์เหรอครับ?"

"ค่ะ แล้วคุณไม่กังวลเรื่องพฤกษ์เหรอ?"

นรมนไม่ได้ปฏิเสธและเอนตัวพิงหน้าอกอันอบอุ่นที่อยู่ข้างหลังนั้น

บุริศร์ขึ้นบนเตียง อุ้มเธอเข้าไปในอ้อมแขน และพูดว่า "พวกเขาทั้งคู่เป็นผู้ใหญ่แล้ว ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พวกเขาสามารถแก้ไขได้ด้วยตัวเอง พฤกษ์ไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่น แม้ว่าตัวเขาจะเจ็บปวด ก็แต่จะไม่ทำให้คมทิพย์เจ็บปวดแน่นอน คุณ ไม่ต้องกังวลนะ"

"ฉันรู้ ฉันเลยไม่ได้ถามหรือเข้าไปยุ่ง ฉันแค่คิดว่ามันแปลก คุณลุงนารธิปกลับมาแล้วไม่ใช่เหรอคะ? ตามหลักแล้วไม่ควรมีปัญหาอะไรระหว่างคมทิพย์และพฤกษ์"

"ใช่ แต่พ่อของคมทิพย์อาการไม่ค่อยดี"

เดิมทีบุริศร์ต้องการปิดบังนรมน แต่ตอนนี้ถึงเวลานี้แล้ว เขาไม่ต้องกังวลตามนรมน

"หมายความว่าคะ?"

นรมนคิดหาเวลาไปเยี่ยมตระกูลเจริญไชยเสมอ แต่เธอไม่คิดว่าจะได้ยินบุริศร์พูดแบบนี้

บุริศร์ถอนหายใจและพูดว่า "หลังจากที่คุณลุงนารธิปถูกจับ เขาต้องการหนี แต่ถูกทุบตีและบาดเจ็บที่ศีรษะ"