ตอนที่ 980
บทที่ 980 นรมน เธอเปลี่ยนไป
October 31, 2026
“หมายความว่าอะไร？”
นรมนถามอย่างใจเย็น
ซินดี้ตอบอย่างเหน็บแนม“อะไรกัน？อย่าบอกนะว่าพวกคุณและคนในทีมฝ่ายผลิตของกินผลไม้ของราเชน แล้วตอนนี้ยังแสร้งทำเป็นเลอะเลือนต่อหน้าฉัน ถ้าคิดจะไม่คำนึงถึงความสัมพันธ์ของราเชนจริง ๆ พวกคุณก็อย่ากินสิ ผลไม้เหล่านี้นำเข้าทางเครื่องบิน ราคาเท่าไหร่พวกคุณรู้ไหม？”
ถือว่าตอนนี้นรมนได้รู้แล้วว่าใครเป็นคนส่งผลไม้มาให้ในตอนแรก ต้องรู้สึกดีที่ราเชนส่งมาในชื่อของเธอเหรอ？
ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าราเชนเป็นคนส่งผลไม้เหล่านี้ นรมนจะพูดว่าไม่ต้องการอย่างเดียว
วันนี้ถูกซินดี้เหน็บแนมอย่างไม่มีสาเหตุ สีหน้าของนรมนหนักแน่นขึ้นอย่างห้ามไม่ได้
“เท่าไหร่ ฉันจะโอนเงินให้คุณ และฝากไปบอกราเชนด้วย ต่อจากนี้ช่วยทำเรื่องแบบนี้ให้น้อยหน่อย ฉันไม่ได้รู้สึกชื่นชม”
พูดจบนรมนหยิบมือถือออกมาเตรียมโอนเงิน
ซินดี้กลับกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา“อะไรกัน？คุณคิดว่าราเชนของพวกเราเป็นคนขาดแคลนเงินเหรอ？”
“คุณมีเจตนาอะไร ？แท้จริงคิดจะทำอะไรกันแน่？”
คมทิพย์รู้สึกว่าตอนนี้อยากจะถีบซินดี้สักทีจริง ๆ
เป็นคนแบบไหนกัน！
รีบเข้ามามอบของขวัญให้ ตอนนี้กลับมาทวงน้ำใจ
ซินดี้ไม่แม้แต่จะมองหน้าคมทิพย์ กล่าวอย่างเยาะหยัน“คุณไม่คู่ควรที่จะพูดกับฉัน ยังไม่ต้องพูดถึงที่คุณยังไม่ดังหรอกนะ ถึงแม้จะดัง ก็ต้องประสบความสำเร็จในระดับเดียวกับราเชนถึงจะมีคุณสมบัติพอที่จะพูดกับฉันได้”
คำพูดนี้ดูถูกเหยียดหยามอย่างยิ่ง
นัยน์ตาของนรมนเย็นชาลงหลายเท่าอย่างห้ามไม่ได้
“นี่เป็นความต้องการของคุณหรือของราเชน？”
“ต่างกันด้วยเหรอ？ฉันคือผู้จัดการส่วนตัวของเขา”
“งั้นก็ดี ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันนรมนขอรับรองว่าจะไม่ติดต่อกับราเชนอีก ค่าผลไม้วันนี้หนึ่งแสนพอไหม？”
นรมนพูดจบ ก็โอนเงินให้ซินดี้ทันที นอกจากนี้ยังแคปหน้าจอเพื่อยืนยัน
“คุณ……”
ซินดี้คิดไม่ถึงว่านรมนจะพูดจริงทำจริง ข้อความวีแชทที่ส่งมาทำให้สีหน้าของเขาดูไม่ได้
“ประธานนรมน ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ ต่างอยู่ในวงการ ยังไงก็หนีกันไม่พ้น คุณไม่จำเป็นต้อง……”
“ขอโทษด้วย หลีกทางหน่อย”
นรมนไม่ฟังคำพูดต่อจากนี้ของเขา ผลักซินดี้ออกและดึงคมทิพย์เดินไป
คมทิพย์รู้สึกว่าเมื่อสักครู่นรมนเท่มาก
“นรมน เมื่อสักครู่เธอเข้มแข็งจริง ๆ ”
“ราเชนคนนี้เป็นเทพเจ้าแห่งความซวยจริง ๆ เจอเขาก็เจอแต่เรื่องไม่ดี แถมยังทำให้ฉันเสียเงินไปอีกตั้งแสนหนึ่ง หลังจากนี้จำไว้นะ อยู่ในวงการถ้าเจอหรือได้ยินชื่อนี้ให้เดินอ้อมไปอีกทางเลย”
แววตาของนรมนปรากฏความสะอิดสะเอียนเล็กน้อย
เธอไม่ชอบที่วิธีการแบบนี้ของราเชนจริง ๆ
คมทิพย์กล่าวอย่างเศร้าใจ“แล้วถ้าเป็นเพราะงานจึงต้องมาเจอกันล่ะ？เธอก็รู้ ตอนนี้ฉันยังไม่มีชื่อเสียง ไม่มีศักยภาพไปแย่งทรัพยากรกับคนที่ประสบความสำเร็จอย่างราเชนหรอก”
“งั้นก็ไม่ต้องรับ ฉันไม่เชื่อหรอกว่า หลีกเลี่ยงราเชนแล้วเธอจะไม่สามารถเดบิวต์ได้”
คำพูดของนรมนทำให้คมทิพย์รีบพยักหน้า
“จริง ฉันเชื่อเธอ”
“ยัยตัวเล็ก ไปเถอะ พวกเราไปหาของอร่อยกินกัน”
นรมนอารมณ์ไม่ค่อยดี จึงตัดสินใจพาคมทิพย์ออกไปหาของอร่อยกิน
คมทิพย์เป็นคนกินเก่ง แน่นอนว่าไม่มีความคิดเห็นสำหรับข้อเสนอนี้ เพียงแต่เธอพูดอย่างหยอกล้อ“เธอกินข้าวเป็นเพื่อนฉัน แล้วบุริศร์ทำไงล่ะ？”
นรมนชะงักไปเล็กน้อย
เธอไม่ได้กลับไปทั้งวัน ไม่รู้ว่าบุริศร์ไปหรือยัง
ตอนนี้ความสัมพันธ์ของทั้งสองไม่รู้ว่าอยู่ในสถานะไหน นรมนก็ขี้เกียจคิด ตอนนี้บุริศร์ก็ไม่ได้ส่งข้อความหาเธอ คงจะกลับไปแล้วใช่ไหม？
นรมนคิดใคร่ครวญในใจ จากนั้นกล่าวว่า“ไม่ต้องสนใจเขาหรอก พวกเรากินของพวกเราแหละ”
“เอ๋ ตอนนี้ในที่สุดเธอก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องของเขาเป็นอย่างแรก แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกอึดอัดนะ”
คมทิพย์หวังจากใจจริงว่านรมนจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่ตอนนี้ความอึดอัดของเธอกับบุริศร์ไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่ เธอเห็นแล้วกังวลจริง ๆ
นรมนกลับกล่าวด้วยรอยยิ้มบาง ๆ “ฉันก็ควรจะมีชีวิตเป็นของตัวเอง ในเมื่อเขาไม่สารภาพกับฉัน นั่นคงไม่ทำให้ฉันเมินสักหน่อยเหรอ？”