ตอนที่ 986
บทที่ 986 บุริศร์คนนี้ มันจงใจแน่นอน
October 31, 2026
เมื่อราเชนหันศีรษะกลับมาก็เห็นนรมนกำลังมองตัวเองด้วยใบหน้าเหมือนดูละครสนุกๆ ก็กระอักกระอ่วนนิดหน่อยอย่างอดไม่ได้
“อะแฮ่โด่งดัง คือว่า คือฉันมาเยี่ยมเธอ เธอเป็นยังไงบ้าง?”
ราเชนเห็นนรมนอยู่บนเตียง ก็ขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้
“จอชไอ้ชั่วนั่นมันทำร้ายเธอจนเป็นแบบนี้เลยเหรอ?”
“จอช?”
นรมนได้ยินชื่อแปลกชื่อหนึ่งจากคำพูดเขาอย่างว่องไว
“จอชคือใคร?”
ราเชนตกตะลึงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าตามไม่ค่อยทัน
ทางด้านบุริศร์มันปากแข็งมาก เขาถามตั้งนานก็ไม่รู้อะไรเลย แค่รู้ว่านรมนได้รับบาดเจ็บเท่านั้น
บาดเจ็บจนกลายเป็นแบบนี้ บุริศร์มันปิดข่าว แม้ว่าเขาจะใช้เงินก็ไม่มีทางเปิดปากแพทย์ได้
ในขณะนี้เห็นนรมนทำหน้าสงสัย ราเชนก็ไม่ค่อยแน่ใจนิดหน่อย
“จอชจับตัวเธอไปไม่ใช่เหรอ?”
ถึงนรมนจะไม่ค่อยใส่ใจราเชนมากนัก แต่ตอนนี้ชื่อที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นทำให้นรมนรู้สึกว่าในนี้บางทีมันอาจมีบางอย่างซ่อนอยู่ที่ตัวเองไม่รู้ก็ได้
“เล่าให้ฉันฟังหน่อย มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
นรมนดิ้นรนจะลุกจากเตียง แต่มันโดนบาดแผล เจ็บจนเหงื่อแตก
“ฉันช่วยเธอ”
ราเชนรีบเดินเข้ามา ประคองนรมนเบาๆ
บนร่างกายเขามีกลิ่นโคโลญจ์จางๆ ไม่เหมือนกับกลิ่นแห้งและสะอาดของบุริศร์ มีความหวาน แต่ทำให้นรมนรู้สึกอึดอัดนิดหน่อย
“ฉันทำเองดีกว่า”
ขณะที่เธอดิ้นรนลุกขึ้น เสื้อผ้าบนไหล่ก็หย่อนหลวมเล็กน้อย เผยรอยแผลเป็นน่ากลัวด้านใน
ดวงตาราเชนหรี่ขึ้นมาทันที
“พวกมันใช้แส้ฟาดเธอจริงๆ เหรอ?”
ขณะที่ราเชนพูดก็จะยื่นมือไปดึงคอเสื้อนรมน แต่ได้ยินนรมนพูดอย่างเย็นชา “ราเชน อย่าให้ฉันมีโอกาสตัดมือนาย ชายหญิงไม่ควรแตะเนื้อต้องตัวกันนายไม่เข้าใจเหรอ?”
ประโยคนี้ทำให้มือราเชนชะงักกลางอากาศทันที สีหน้าเขากระอักกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูก
“ขอโทษครับ ฉันแค่อยากดูบาดแผลของเธอ”
“นายเป็นหมอเหรอ?”
นรมนถามกลับหนึ่งประโยคอย่างเยาะเย้ย
ราเชนยิ่งกระอักกระอ่วนทันที
“ไม่ใช่”
“นายเป็นสามีฉันเหรอ?”
คำถามนี้ของนรมน ราเชนยิ่งพูดไม่ออก
“มองทำบ้าอะไร!”
ประโยคนี้นรมนพูดด้วยความหงุดหงิดและโกรธเคืองเล็กน้อย
ราเชนตกตะลึง
จากความรู้ความเข้าใจของเขา นรมนฉลาดหลักแหลม สูงศักดิ์ และมีกลิ่นอายความสง่างาม อย่างไรเขาก็ไม่คิดเลยว่านรมนจะพ่นคำหยาบคายออกมา และยังพูดกับตนอีกด้วย
นรมนไม่สนว่าตอนนี้เขาจะมีการแสดงออกอย่างไร และไม่สนว่าตอนนี้ในใจเขาคิดอย่างไร ยื่นมือไปเก็บคอเสื้อ จากนั้นก็นั่งด้วยความยากลำบากก่อนจะมองราเชนด้วยความเย็นชาแล้วพูดขึ้น “ตอนนี้บอกฉันได้ไหมว่าจอชคือใคร? แล้วทำไมนายมาอยู่ที่นี่? เป็นไปได้ไหมว่าที่ฉันโดนลักพาตัวถูกทำร้ายนายเป็นคนทำ?”
“จะเป็นไปได้ยังไง?”
ราเชนร้อนรนใจทันที
“ฉันไม่มีวันไม่มีวันไม่มีวันทำร้ายเธออย่างเด็ดขาด!”
เขาพูดไม่มีวันอย่างเด็ดขาดสามครั้ง มันทำให้นรมนค่อนข้างประหลาดใจ
“แล้วทำไมนายมาเยี่ยมฉัน? เราสองคนเหมือนไม่สนิทกันนะ?”
คำถามนี้ราเชนไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไรโดยทันที
ความสัมพันธ์กับนรมน ตอนนี้แน่นอนว่าเธอไม่รู้ และบุริศร์ก็ไม่อนุญาตให้นรมนรู้เรื่องพวกนี้ เดิมทีราเชนอยากบอกนรมน แต่หลังจากผ่านเหตุการณ์นี้มา จู่ๆ เขาก็เปลี่ยนความคิด
บางทีการที่นรมนไม่รู้อะไรทั้งนั้น รักษาสภาพชีวิตปัจจุบันถึงจะดีที่สุดสำหรับเธอ
หลังจากความคิดนี้ผ่านหัวสมองราเชนไปอย่างรวดเร็ว ก็พูดเสียงทุ้ม “ฉันมาเยี่ยมเธอในฐานะเพื่อนไม่ได้เหรอ?”
“ฉันกับนายไม่ได้เป็นเพื่อนกัน”
นรมนพูดประโยคนี้อย่างโหดเหี้ยม
ราเชนไม่สามารถตำหนิเธอได้ ทำได้แค่หัวเราะขมขื่นในใจ
“โอเค ถือว่าฉันคิดเข้าข้างตัวเองโอเคไหม? ฉันแค่อยากมาดูว่าเธอบาดเจ็บเป็นยังไงบ้าง”
“จากนั้นล่ะ?”
คำถามของนรมนทำให้ราเชนไม่ค่อยรู้ว่าควรตอบอย่างไรแล้ว
บอกนรมนว่าเขาจะหาความยุติธรรมให้กับเธอ เกรงว่านรมนคงไม่เชื่อ บางทีอาจจะยิ่งสงสัยในความตั้งใจของตน
ทันใดนั้นราเชนก็รู้สึกว่าตัวเองต้องการเป็นห่วงนรมน ทำไมมันยากขนาดนั้น?
“จอชคือแฟนหนุ่มสุดที่รักในวัยเด็กของกันยกา และกันยกาคือลูกสาวแม่บ้านของครอบครัวเรา หล่อนอยากเข้าสู่วงการบันเทิง โดยใช้คอนเน็กชั่นของฉัน แต่หล่อนไม่ได้จบสายงานนี้มา หน้าตาก็ไม่ได้โดดเด่นมาก ก็เลยไม่ได้โด่งดังรุ่งโรจน์มาตลอด เป็นนักแสดงที่ไม่ดังซ้ำแล้วซ้ำเล่า มีครั้งหนึ่งหล่อนมาหาฉันเพื่อทรัพยากร หล่อนบังเอิญได้ยินบางเรื่องที่ฉันพูดพอดี หล่อนเคยสัญญากับฉันว่าจะไม่พูดมันออกไป ฉันก็เชื่อหล่อน แต่ไม่นานหล่อนก็ไปเจอกับบุริศร์”
ราเชนไม่ได้ตอบคำถามนรมน ในทางกลับกันพูดถึงกันยกา
ผู้หญิงคนนี้นรมนเพิ่งได้ยินชื่อเธอเป็นครั้งแรก ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเบื่อหน่ายวิธีที่เขาตอบสนองตนเป็นพิเศษ
แต่เรื่องที่บุริศร์ปิดบังเธอมันก็เกี่ยวข้องกับกันยกา ตอนนี้ราเชนพูดออกมา นรมนรู้สึกว่าตัวเองจะได้ข้อมูลอะไรบางอย่างจากราเชน
“นายพูดเรื่องอะไร? ทำไมกันยกาอยากไปเจอบุริศร์?”
สายตาราเชนค่อนข้างหลีกเลี่ยงเล็กน้อย
“เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้ บางทีอาจจะเพื่อทรัพยากรก็ได้”
คำพูดนี้ราเชนพูดอย่างเป็นทางการมาก นรมนไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด
“ถ้านายอยากเป็นเพื่อนกับฉันจริงๆ ก็บอกฉันดีกว่านะว่าเพราะอะไร นายก็รู้ เพราะกันยกาคนนี้ ฉันเกือบหย่ากับสามีฉัน เธอล่อลวงสามีฉันไม่ได้ ต่อมาทำไมถึงตายล่ะ? ทุกอย่างนี้ฉันคิดว่านายน่าจะรู้มันทั้งหมด”
นรมนมองราเชน พูดขึ้นทีละคำ
ราเชนรู้สึกกดดันเป็นพิเศษ
แน่นอนว่าเรื่องที่กันยการู้ก็คือความจริงที่ว่านรมนเป็นน้องสาวแท้ๆ ของราเชน ข้อมูลที่บุริศร์รู้จากปากกันยกาก็คือเรื่องนี้ แต่ข้อมูลนี้ไม่สามารถให้นรมนรู้ได้
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกค่อนข้างเสียใจที่ตัวเองมาเยี่ยมนรมนอย่างฉับพลันแบบนี้