บทที่11 เธอมันเป็นนางจิ้งจอก

บทที่11 เธอมันเป็นนางจิ้งจอก

“ฉันเป็นใครน่ะรึ ฉันเป็นว่าที่นายหญิงของประธานบริษัทฮัวยูกรุปน่ะสิ! ฉันเตือนเอาไว้นะ อยู่ห่างๆบุริศร์ไว้หน่อย คุณน้ำ รีบเรียกเจ้าหน้าที่ รปภ. เอาตัวผู้หญิงคนนี้ออกไป!”

เสียงของเขมิกานั้นแหลมเล็ก

“ว่าที่นายหญิงของประธานบริษัทรึ นั่นแปลว่าตอนนี้ยังไม่ใช่นี่นา ฉันต้องเตือนคุณเอาไว้อย่างนะ สำหรับบุริศร์ ฉันเป็นคนสำคัญเอามากๆ ตอนนี้คุณจะเอาตัวฉันออกไป น่ากลัวว่าอีกไม่นานฉันก็ต้องถูกเชิญเข้ามาใหม่”

นรมนพูดอย่างเนิบๆ เธอขี้เกียจแม้แต่จะชายตามองเขมิกา

เขมิกาถูกปฏิบัติเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนนี้หล่อนลุกเป็นไฟแล้ว

“เชิญเธอกลับมาหรอ เธอฝันไปรึเปล่า เธอรีบไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”

หล่อนเห็นคุณน้ำไม่ขยับเขยื้อน เธอจึงก้าวไปข้างหน้าและผลักนรมนด้วยตัวเอง ไม่คาดคิดว่านรมนจะเองตัวหลบ

เขมิกาไม่ทันตั้งตัว เธอยืนอย่างไม่มั่นคง จนในที่สุดก็ล้มลงไปข้างหน้า

“ว่าที่นายหญิงของประธานบริษัท ระวังหน่อยสิคะ”

นรมนมีน้ำใจยื่นมือออกเพื่อช่วยหล่อน แต่เขมิกากับมองว่านี่เป็นการล้อเลียน

“แกไสหัวออกไป!”

หล่อนผลักมือเธอออกไป

เสียงฝ่ามือดังกังวานขึ้นทั่วทั้งห้องโถง

ใบหน้าของนรมนบวมแดงขึ้นมา แต่เขมิกาก็ยังไม่ยอมหยุด เธอจิกผมยาวงามของนรมนเอาไว้ และกล่าวอย่างชั่วร้าย “สารรูปของแกอย่างนี้ ยังจะกล้ามายั่วยวนบุริศร์ที่บริษัทฮัวยูกรุปอีกมั๊ย ครั้งนี้เป็นการเตือนนะ! ถ้ายังมีครั้งต่อไปอีกฉันจะจัดการทำลายหน้าสวยๆของแกซะ!”

คำพูดชั่วร้ายของเธอทำให้นรมนหรี่ตาลง เธอต้องการที่จะขัดขืน แต่หางตาเธอเหลือบไปเห็นเงาร่างที่คุ้นตากำลังออกมาจากลิฟต์

ผู้หญิงที่หยิ่งและเผด็จการคนนี้ยังไม่เห็นว่าบุริศร์กำลังเดินมา

นรมนซึ่งเห็นว่าบุริศร์เพิ่งออกมาจากลิฟต์ เธอจึงปล่อยให้เขมิกาเล่นใหญ่จิกผมของเธอไป เธอจงใจพูดขึ้นด้วยความโกรธ “บริษัทฮัวยูกรุปที่แท้ก็ชอบรังแกคนอื่น!”

“รังแกคนอื่นรึ ฉันไม่ทำให้เธอเสียโฉมก็ดีแค่ไหนแล้ว ทางที่ดีเธอรีบออกไปจากบริษัทฮัวยูกรุปเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น…”

“ประธานบุริศร์ นี่เป็นวิธีปฏิบัติที่คุณใช้ในการต้อนรับสถาปนิกของบริษัทคู่สัญญาอย่างนั้นหรือคะ ถ้าหากว่าประธานบุริศร์ไม่ได้จริงใจที่จะร่วมมือกัน ก็ควรที่จะไปเจรจากับประธานบริษัทของดิฉันเอง ไม่จำเป็นต้องมาดูถูกพวกเราพนักงานของบริษัทHJกรุปก็ได้!”

นรมนขัดจังหวะคำพูดของเขมิกา ดวงตาเธอจ้องตรงไปที่บุริศร์

บุริศร์ไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นฉากอันน่าเกลียดของเขมิกาเช่นนี้

“เขมิกา ปล่อยมือ!”

เสียงของบุริศร์เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง

เขมิกาไม่คิดว่าจู่ๆบุริศร์จะลงมา เธอชะลอการกระทำลง นรมนกลับไม่ยอมที่จะพลาดโอกาสนี้

“ว่าไง ว่าที่คุณผู้หญิงของฮัวยูกรุป ยังอยากที่จะหาเรื่องชกต่อยกับฉันอยู่ไหมคะ”

“เขมิกา!”