ตอนที่ 1489
บทที่1489 เจตจำนงของสวรรค์เป็นเช่นนี้
October 31, 2026
“คุณชายกานต์ ฉัน… …”
ปาณีไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไร กานต์ปล่อยเธอ ก่อนจะรีบไปยังห้องทำงาน เพื่อโทรหาบุริศร์
“คุณบุริศร์ ปาณีบอกว่าคุณอานภดลฆ่าคุณอาจณัตว์ ใช่เรื่องจริงไหมครับ?”
เป็นเวลานานที่อีกฝ่ายไม่ได้ตอบลับมา ถ้าหากไม่มีเสียงหายใจ กานต์คงคิดว่าบุริศร์วางสายไปแล้วเป็นแน่
“พูดมาสักคำสิ! แด๊ดดี้!”
กานต์น้ำตารื้น
เขารู้ดีกว่าใครๆ ว่าแม่ของเขาเฝ้าปรารถนาที่จะพบและห่วงใยญาติๆ ของเธอมากแค่ไหน ถึงแม้เขาจะไม่เคยเจอคุณอาจณัตว์มาก่อน แต่ก็ได้ยินมาว่าเขาเป็นลูกชายของคุณอารอง คุณอารองและคุณปู่หน้าตาเหมือนกันทุกประการ ดังนั้นสำหรับหม่ามี้ ลุงจณัตว์จึงแตกต่าง
ว่าทำไมหม่ามี้ถึงหมดสติไป
คำพูดของกานต์ทำให้บุริศร์ไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไรถึงจะดี
“กานต์ ฟังพ่อนะ ดูแลหม่ามี้ให้ดี อย่าให้เธอออกมาเด็ดขาด เข้าใจไหม?”
“ในเวลานี้พ่อคุณว่าผมจะห้ามใครได้ไหม? จะห้ามหม่ามี้ได้ไหม? จะสามารถห้ามคุณน้าปาณีได้หรือเปล่า?”
กานต์ร้องให้โฮ
“ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้? คุณอานภดลเป็นอะไรไป? ทำไมเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นครับ?”
คำถามนี้ไม่มีใครให้คำตอบได้
บุริศร์แปลกใจ เห็นได้ชัดว่าเขาวางแผนไว้อย่างดี ทุกองค์ประกอบเขาจัดวางไว้อย่างเหมาะสม แม้กระทั่งในสถาบันวิจัยการทหารเขายังจัดคนของเขาเอาไว้ภายใน ก็เลยกล้าให้จณัตว์ไปติดต่อกับนภดล และการบ้าคลั่งของนภดลก็ไม่ใช่ตอนนี้ แล้วมันเกิดปัญหาขึ้นตอนไหนกัน?
“กานต์ ตอนนี้พ่อยุ่งนิดหน่อย กลับไปเราค่อยคุยกันนะ เชื่อฟังพ่อ ลูกเป็นเด็กชายที่กล้าหาญ ลูกสามารถปกป้องหม่ามี้ได้ใช่ไหม?”
“ครับ”
กานต์วางสาย เขามองไปทางห้องของนรมน ทันใดก็รู้สึกว่าไม่รู้จะต้องทำยังไงดี
ทางฝั่งบุริศร์ที่วางสายไป ลูกน้องของเขาก็รายงานว่า
“ประธานบุริศร์ ในสถานพักฟื้นไม่มีคนครับ”
“พูดอะไรนะ?”
เขาลากร่างบอบช้ำของเขาไปยังสถานพักฟื้น แต่ก็ต้องตกใจเมื่อได้ยินรายงานจากลูกน้องของเขา ก่อนที่เขาจะเข้าไปด้วยซ้ำ
“ดร.ฐานทัตไม่อยู่แล้วครับ ไม่กี่นาทีก่อนเขานั่งเฮลิคอปเตอร์ไปแล้วครับ”
“ไปไหน?”
“ไม่แน่ชัดครับ คนของเรากำลังตามไป”
คำพูดของลูกน้องทำให้บุริศร์เข้าใจว่าดร.ฐานทัตอยู่ในสถานพักฟื้นมาโดยตลอด ดังนั้นความคลั่งของนภดลจึงไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับดร.ฐานทัต หรือว่าฉัตรพลติดต่อกับดร.ฐานทัตก่อนตายกันนะ?
แต่ว่าคนของเขาอยู่ที่สถาบันวิจัยการทหาร ถ้าหากว่าคนของฉัตรพลลงมือกับนภดล เป็นไปไม่ได้เลยที่คนของเขาจะไม่ส่งข่าวกลับมา
คนคนนั้นอาจจะเป็นสมจิต!
ถึงแม้ว่าสมจิตจะเป็นคนของคุณท่านตนุวร แต่แท้จริงแล้วเธอคือบัณฑิตศึกษาที่เป็นนักศึกษาปริญญาโทและปริญญาเอก ดังนั้นไม่ว่าดร.ฐานทัต และฉัตรพลจะทำอะไรกับนภดลอย่างลับๆ ก็ตาม เป็นไปไม่ได้ที่สมจิตจะไม่รู้
ตอนนี้สมจิตตัดขาดข่าวคราว ไม่รู้ว่าเป็นตายรายดีอย่างไร แต่อย่างไรบุริศร์ก็ยังเชื่อว่าเธอยังมีชีวิตอยู่
ถ้าสมจิตยังมีชีวิตอยู่ ถ้าอย่างนั้นนภดลเกิดบ้าคลั่งขึ้นมาได้อย่างไร?
แต่ถ้าหากนภดลไม่คลั่ง จะเกิดอะไรขึ้นกับจณัตว์?
คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัวของบุริศร์ แต่อย่างไรเขาก็ยังแก้ไม่ตก
“เข้าไปดูหน่อย”
บุริศร์สาวเท้าเข้าไปยังสถานพักฟื้น
มีฐานการวิจัยอยู่ในสถานพักฟื้นจริงๆ ดูท่าจะมีอายุไม่น้อยแล้ว ไม่น่าจะเพิ่งสร้างขึ้นเมื่อเร็วๆนี้ กล่าวอีกนัยหนึ่งเทย่าได้ทำอะไรบางอย่างอย่างลับๆ เมื่อเธอยังมีชีวิตอยู่ สถานพักฟื้นนี่เป็นฐานทัพของเธอ หรือพูดอีกอย่างคือเป็นฐานทัพของคนที่อยู่เบื้องหลังของเธอก็ว่าได้
บุริศร์อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดหัวเมื่อเขาคิดว่า เทย่าไม่ได้บอกว่าใครเป็นบิดาผู้ให้กำเนิดของเขา
เรณุกาตายแล้ว เทย่าก็ตายไปแล้ว ตอนนี้ดร.ฐานทัต เป็นเพียงเบาะแสเดียวสำหรับคนที่อยู่เบื้องหลังคนนั้น
ทันใดบุริศร์ก็นึกอะไรขึ้นมาได้
“บอกคนของเราว่าต้องปกป้องความปลอดภัยของดร.ฐานทัต”
เมื่อสิ้นเสียงบุริศร์ พลันได้เกิดเสียงดังขึ้นที่นั่น จากนั้นการสื่อสารก็หยุดชะงัก
“เกิดอะไรขึ้น? รีบไปดูเร็วเข้า!”
บุริศร์รีบสั่งการให้ลูกน้องไล่ตามเฮลิคอปเตอร์ไป
“ประธานบุริศร์ครับ เฮลิคอปเตอร์ของเราถูกโจมตีและถูกยิงตก คนข้างบนไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นอย่างไรครับ”
“ดร.ฐานทัตละ?”
บุริศร์กังวลขึ้นมา
“ถูกยิงตกลงมาเช่นกันครับ ผมจะส่งคนไปตรวจดู”
ลูกน้องรีบหมุนกายออกไป
สิ่งที่น่ากังวลที่สุดมาถึงแล้ว
ถ้าหากคนที่อยู่เบื้องหลังฆ่าดร.ฐานทัต ถ้าอย่างนั้นเบาะแสทุกอย่างก็จะหายไปในอากาศ
แต่ดร.ฐานทัตเป็นคนที่ศึกษาวิจัยนภดลไม่ใช่เหรอ? ถ้าอีกฝ่ายฆ่าดร.ฐานทัต ใครบ้างที่คุ้นเคยกับโครงสร้างร่างกายของ นภดล?
คนเบื้องหลังคนนั้นคงไม่น่าจะทำเรื่องนี้
แต่ถ้าดร.ฐานทัตตายแล้วละก็ นภดลก็ไม่สามารถกลับมาได้ แล้วที่นี้เขาจะไม่กลายเป็นสุดยอดเครื่องจักรสังหารที่แข็งแกร่งที่สุดเลยเหรอ?
แต่ไหนแต่ไรมาบุริศร์ไม่เคยคิดว่าความจุของหัวสมองของเขาจะเล็กมาก แต่เขาก็คิดเรื่องนี้ไม่ออกจริงๆ