บทที่1765 น่าสนใจมาก

นั่นเป็นเด็กผู้ชายที่ตัวไม่สูง ซูบผอมอ่อนแรง แต่สายตาสว่างไสวมาก อีกทั้งเขาราวกับไร้ความรู้สึกต่อแก๊สน้ำตา ในตอนที่ทุกคนถูกแก๊สน้ำตาโจมตีไอติดต่อกัน มีเพียงแค่เขาที่ลุกขึ้นเก็บแก๊สน้ำตาขึ้นมาแล้วโยนออกไป

กานต์แวบเดียวก็ถูกใจเขา

“นาย ออกมาจากแถว！”

ตอนที่เด็กผู้ชายเห็นกานต์ชะงักเล็กน้อย ระวังตัวขึ้นมาในทันที ขึ้นไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็วจากนั้นก็เริ่มโจมตี

ฝีมือของกานต์เป็นถึงการฝึกซ้อมลงมาจากสนามรบ ชั่วพริบตาก็ต่อสู้เข้าด้วยกันกับฝ่ายตรงข้าม

ทั้งสองคนประลองกันยี่สิบกว่าครั้ง ท้ายที่สุดเด็กผู้ชายแพ้แล้ว

คนอื่นๆในเวลานี้ถึงได้มีปฏิกิริยาตอบสนองกลับคืนมากันทั้งหมด คิดจะล้อมกานต์เอาไว้ด้านใน ก็ได้ยินครูฝึกรีบเข้ามาด้วยความรวดเร็วพร้อมกับเอ่ยขึ้น “นี่คือคุณกานต์ ผู้นำตระกูลโตเล็กในภายภาคหน้า！”

กานต์ได้ยินดังนั้นทำให้แหวนนิ้วก้อยของตนเองเปล่งประกายขึ้นมา ชั่วพริบตาทั้งสนามเงียบสงบ

เด็กผู้ชายเป็นครั้งแรกที่ถูกคนตีพ่าย เดิมทียังรู้สึกไม่ยอมเท่าไร แต่ตอนที่เห็นว่าเป็นผู้นำตระกูลโตเล็กก็รีบคุกเข่าลงเข้าหากันในทันที

“ผู้นำตระกูลสวัสดีครับ！”

ตามเสียงขานตะโกนของเขา คนอื่นๆก็ตะโกนตามกันออกมา

กานต์กลับไม่พูดอะไร จ้องเด็กผู้ชายคนนั้นตรงๆพร้อมกับเอ่ยถามออกมา “ชื่ออะไร?”

“สิงหราชครับ”

“อายุเท่าไรแล้ว?”

“สิบแปดครับ！”

คำตอบของสิงหราชทำให้กานต์ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เด็กนี่ถึงสิบแปด?

ดูแล้วกลับเหมือนสิบสี่สิบห้า

“นับจากนี้เป็นต้นไปนายตามฉัน เป็นผู้ช่วยพิเศษของฉัน ไม่ว่าฉันมีคำสั่งใด ก็ต้องปฏิบัติตามอย่างไม่มีเงื่อนไง อีกทั้งฉันต้องการความจงรักภักดีที่แน่นอน！ทำได้หรือเปล่า?”

“ได้ครับ！”

สิงหราชรีบตอบกลับ นัยน์ตาเปล่งประกายแสงสว่าง ทำให้คนไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่กลับดูออกถึงความตื่นเต้น ดีใจ

“งั้นดี ให้เวลานายห้านาทีเก็บข้าวของ พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้ ส่วนคนอื่นๆ ฝึกซ้อมต่อไป”

กานต์พูดจบก็ดูนาฬิกาข้อมือทีหนึ่ง

สิงหราชรู้ว่าตนเองนับจากตอนนี้มีเวลาเพียงแค่ห้านาที เขารีบกลับไปถึงหอพักของตนเองเก็บข้าวของไปอย่างรวดเร็ว

กานต์นั่งเครื่องบินส่วนตัว เปิดโน๊ตบุ๊คโลกเสมือน เห็นจุดแดงที่อยู่ด้านบนอยู่บริเวณทะเลหลวงแถวนั้นมาโดยตลอดไม่มีการเคลื่อนไหว ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

เด็กสาวนี่อยู่ที่นั่นทำอะไรกันแน่?

ทำไมหนึ่งคืนแล้วยังไม่ไปจากที่นั่น?

เขารู้ว่าบนตัวไอรามีความลับมากมาย แต่เธอไม่พูด เขาก็ไม่อยากฝืนบังคับ เขาขอเพียงแค่เธอปลอดภัยก็พอ

แม้จะบอกว่าฝืมือของไอราเขาวางใจมาก แต่เหนือฟ้ายังมีฟ้า เด็กสาวนั่นก็ไม่แน่ว่าจะไร้คู่ต่อกรไม่ใช่หรอ?

มีความกังวลและความคิดถึงขึ้นมาเล็กน้อยอย่างไม่มีสาเหตุ

กานต์เล่นกิ๊บติดผมเอาไว้ในมือ อารมณ์ความรู้สึกลอยไปไกลมาก

เขาในตอนนี้สวมใส่ชุดลำลอง หลังจากที่ถอดเครื่องแบบทหารแล้ว เขาก็คือคนธรรมดาคนหนึ่ง อีกหน่อยเขาจะสร้างหลุมหลบภัยให้กับไอรา ลมพายุใดๆก็จะไม่ให้ตกมาที่ตัวของไอรา

ตอนที่สิงหราชขึ้นเครื่องบินเห็นท่าทางถือกิ๊บติดผมเอาไว้ตกเข้าสู่ความครุ่นคิดของกานต์พอดี เขาไม่ค่อยเข้าใจว่าตัวเองควรจะทำอย่างไร

“เป็นผู้ช่วยครั้งแรก?”

ตอนที่สิงหราชเพิ่งจะขึ้นมาบนเครื่องบินกานต์ก็สังเกตเห็นแล้ว ดังนั้นเขาจึงเก็บกิ๊บลงด้วยความรวดเร็ว เอ่ยปากขึ้นอย่างราบเรียบ

“ครับ”