ตอนที่ 1764
บทที่ 1764 ผมจะคิดถึงน้า
October 31, 2026
“ฉันจะไปจากที่นี่แล้ว”
คำพูดนี้ของกานต์ทำให้นะโมชะงักเล็กน้อย จากนั้นอยู่ๆก็เอ่ยขึ้นอย่างเข้าใจขึ้นมาในทันที “อ๋อ เฮียหมายถึงกักตัวตรวจสอบใช่หรือเปล่า? เฮียวางใจได้ มีฉันกับชมพูอยู่ ยังมีน้าพลคอยปกป้องเฮีย กองทัพภาคนี้ก็คือโลกทั้งใบของพวกเรา เพียงแค่ทำผ่านๆไป เฮียอย่าได้ใส่ใจ”
ได้ยินนะโมเข้าใจเช่นนี้ กานต์ก็ไม่ได้อธิบายอะไร แทนที่จะให้เขารับความโศกเศร้าของการจากลา สู้ให้เขาเข้าใจเช่นนี้ยังจะดีกว่า เรื่อยๆอารมณ์ของเขาก็จะตกตะกอนลงมา ทุกอย่างก็จะดีเอง
“อืม เข้าใจแล้ว แกก็ต้องดีๆนะ ฉันไม่อยู่ ทุกเรื่องแกสุขุมหน่อย”
“เข้าใจแล้ว”
หลังจากมอบหมายนะโมเรียบร้อย กานต์ก็วางสายลง จากนั้นเริ่มเขียนคำร้องย้ายสายงาน ถึงขั้นเสนอนะโมมาแทนตำแหน่งของตนเอง
วัยวุฒิและประสบการณ์ของนะโมต่างก็มากพอที่จะรับผิดชอบหน้าที่ของเขา
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย กานต์ก็หาธรรศเจอ
“คุณปู่สาม ช่วยผมอย่างหนึ่ง ผมต้องการปลดประจำการ”
“แกบ้าแล้วหรือเปล่า?”
ธรรศทั้งคนแทบจะระเบิดแล้ว
“กานต์ แกรู้ไหมว่าตอนนี้แกเดินขึ้นไปอีกหนึ่งก้าว แกก็จะไปถึงระดับความสูงที่คนจำนวนมากชีวิตนี้ต่างก็ไปไม่ถึง ตอนนี้แกบอกฉันว่าปลดประจำการ?”
“ครับ ปลดประจำการ”
กานต์ไม่ได้มีความเคลื่อนไหวทางอารมณ์ใดๆ บางทีในสายตาของทุกคน กานต์ถึงแม้ภูเขาพังทลายต่อหน้าก็ไม่มีทางมีความเคลื่อนไหวทางอารมณ์มากมายอะไร
เขาเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบ “คุณปู่สาม ปืนที่ผมดำเนินภารกิจถูกคนแอบลงมือ”
คำพูดนี้ออกไป ธรรศทางนั้นก็เงียบขรึมลง ขณะเดียวกันคิ้วก็ขมวดเข้าหากันแน่น
เขาก็เป็นทหารเก่าคนหนึ่ง เป็นธรรมดาที่จะรู้ว่าคำพูดนี้ของกานต์หมายถึงอะไร หลังจากที่ครุ่นคิดเล็กน้อยถึงได้เอ่ยว่า “ความหมายของแกคือแกล้งเปลี่ยนสายงาน ให้คนในที่ลับผ่อนคลายการระวังตัว จากนั้นจับแกะดำใช่ไหม?”
“นั่นเป็นหน้าที่ของคุณปู่สามแล้ว ไม่เกี่ยวกับผม ผมจะปลดจริงๆ”
กานต์คำพูดนี้พูดออกไป ธรรศไม่นิ่งเฉยขึ้นมาอีกครั้ง
“หมายความว่าอะไร? แกมีภารกิจใหม่ หรือว่ามีการวางแผนอย่างอื่น? ความหมายของคุณชายธเนศพล?”
“ไม่ใช่ ผมก็แค่อยากปลดแล้ว ไปจากกองทัพภาค เปลี่ยนสนามธุรกิจ”
“บ้าแล้วหรือเปล่าแก? กานต์ พ่อแม่แกรู้หรือเปล่า? คุณชายธเนศพลรู้ไหม?”
เผชิญหน้ากับความโกรธของธรรศ กานต์ยังคงเอ่ยขึ้นอย่างสงบ “คุณปู่สาม นี่คือชีวิตของผมเอง ผมตัดสินใจเองได้”
ธรรศเงียบขรึมไปในชั่วขณะ
กานต์เป็นเด็กที่มีความคิดเห็นของตนเองมาโดยตลอด จุดนี้ธรรศรู้มาตั้งนานแล้ว แต่ว่าเขาก็เป็นเด็กที่มีศักยภาพและพรสวรรค์มากที่สุดในรุ่นหนุ่มสาว
“บอกเหตุผลฉันสักข้อ หากเป็นเพราะเรื่องพลั้งมือทำร้ายตัวประกัน ฉันสามารถบอกกับแกได้อย่างรับผิดชอบมากว่า เรื่องนี้ฉันสามารถจัดการให้แกได้”
“ไม่ใช่ ก็แค่อยากออกจากกองทัพแล้วเฉยๆ”
กานต์นวดคลึงขมับ เม้มริมฝีปากบางเล็กน้อยแล้วเอ่ยขึ้น “คุณปู่สาม ผมคิดจะแต่งงานแล้ว”
“มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับการที่แกออกจากกองทัพ?”
“มีส่วน！”
กานต์เอ่ยขึ้นเบาๆ “เมื่อก่อนตอนที่ตัวคนเดียว ผมสามารถบุกโจมตีข้าศึกเพื่อประเทศชาติและประชาชนอย่างเต็มความสามารถ อำนาจและอิทธิพลไม่สามารถทำให้สยบ ความร่ำรวยไม่สามารถทำให้เหลวไหล แต่ว่าตอนนี้ผมมีคนที่อยากอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิตแล้ว ผมมีความลังเล ผมเคยจินตนาการ หากมีวันหนึ่ง ผู้หญิงของผมถูกผู้ก่อการร้ายลักพาตัวหรือว่าจับเป็นตัวประกัน ผมจะสามารถใจเย็นยึดผลประโยชน์ของประเทศชาติประชาชนเป็นสำคัญได้หรือไม่ แต่ว่าผมหาคำตอบไม่เจอ”
ธรรศนิ่งเงียบลงในทันที