บทที่9 พบกับยอดฝีมือ

บุริศร์กลับมานั่งทบทวนอยู่สักพัก ตอนนั้นในห้องน้ำชาย มีเพียงเขาและเด็กแสบคนนั้นอยู่กันสองคนเท่านั้น

เขาไม่คิดว่าเด็กสี่ห้าขวบจะทำเรื่องเช่นนี้กับเขาได้

แต่ว่านอกจากเด็กแสบนั่นแล้ว จะมีใครรู้เรื่องนี้อีกล่ะ หรือว่าตอนนั้นจะยังมีใครอยู่ในห้องน้ำโดยที่เขาไม่รู้

คิ้วบุริศร์ย่นขึ้นมา

พฤกษ์รู้สึกว่าความโกรธในออฟฟิศกำลังค่อยๆเจือจางลงจนเขาหายใจไม่ทั่วท้อง เขาทนไม่ไหวจนต้องปลดกระดุมที่คอเสื้อ ราวกับว่าสิ่งนี้จะทำให้เขารู้สึกดีขึ้นอย่างนั้นล่ะ

จู่ๆบุริศร์ก็พูดขึ้น

“ไปรับแคทเธอรีรึยัง”

เขาพบกับแคเธอรีที่สนามบินแต่ว่าไม่ได้รับเธอมา เพราะเขาไม่รู้ว่าหน้าตาอีกฝ่ายเป็นเช่นไร เขาให้พฤกษ์ทำป้ายชูเอาไว้ แต่น่าเสียดายที่สุดท้ายแล้วก็ไม่มีใครเดินมาหาพวกเขา

พฤกษ์เห็นว่าบุริศร์เปลี่ยนเรื่องคุยเขาจึงรีบพูด “ทางฝั่งอเมริกาแจ้งผมว่าแคเธอรีมาถึงแล้วครับ บางทีพวกเราจะไปถึงช้าเกินไป หรือบางทีเธออาจจะไม่ได้มาเที่ยวบินนี้ ประธานบุริศร์ แคทเธอรีคนนี้หยิ่งและไม่เห็นใครในสายตา ถึงอย่างนั้น เธอก็เป็นสถาปนิกเพียงคนเดียวที่คุณออกหน้าไปรับถึงสนามบิน ตอนนี้เธอปล่อยนกพิราบของคุณไป แน่นอนเรื่องนี้…

“รีบจัดการเรื่องวิดีโอให้เรียบร้อย อีกห้านาทีถ้าผมยังเห็นวิดีโอนั่นในอินเทอร์เน็ตอีก คุณไปเตรียมหาสุสานดีๆเอาไว้ได้เลย ผมจะซื้อให้ รีบออกไป!”

อยู่ๆบุริศร์ก็ขัดคำพูดของเขา ทำให้คนหมดทางไปต่อ

พฤกษ์รีบหุบปากและวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

ห้านาทีหรอ

แฮกเกอร์คนนั้นไม่รู้ว่าติดตั้งโทรจันไว้อย่างไร มีเวลาเพียงห้านาทีที่จะถอดรหัสโทรจันนี้ ประธานบุริศร์สั่งแบบนี้เท่ากับบอกให้เขาไปตายชัดๆ

หลังจากพฤกษ์ออกไปจากออฟฟิศของเขา บุริศร์ก็รีบเปิดคอมของเขาขึ้น

เขาพบว่าระบบรักษาความปลอดภัยของบริษัทถูกแฮ๊ค ตอนนี้ระบบรักษาความปลอดภัยของบริษัทไม่ทำงาน

ใครกัน

ใครต้องการจัดการกับเขา

คิ้วของบุริศร์ย่นขึ้น จากนั้นเขาก็เริ่มพิมพ์บนแป้นพิมพ์ แถวของรหัสที่พิมพ์ลงไปก็พังเปลี่ยนกลายเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว

เพื่อที่จะไม่ต้องเห็นคนแก่คมทิพย์ กานต์จึงขังตัวเองอยู่ในห้อง เขาเปิดคอม จึงได้เห็นว่าระบบการรักษาความปลอดภัยของบริษัทฮัวยูกรุปจำกัดกำลังเป็นอัมพาตและไม่ทำงาน

โปรแกรมโทรจันที่ลงไป ทำให้บุริศร์หืดขึ้นคอแล้ว

ทันใดนั้น คอมพิวเตอร์ของเขาก็กระพริบขึ้น ไฟร์วอลล์ตัวแรกของเขาถูกพิชิตแล้ว

คิ้วของกานต์ย่นขึ้น

ดูเหมือนว่า บริษัทฮัวยูกรุปจำกัดจะยังมีผู้เชี่ยวชาญคอมพิวเตอร์มือดีอยู่

กานต์รีบวางมือเล็กๆลงบนคีย์บอร์ด แกรก เขาค่อยๆเริ่มหว่านเมล็ด

บุริศร์พบว่าร่องรอยของอีกฝ่ายถูกล็อคไว้อย่างรวดเร็ว

“ไม่ว่าแกจะเป็นใคร วันนี้ฉันจะจับแกออกมาประจานให้ได้!”

บุริศร์ไม่ได้โกรธมาเป็นเวลานาน ยิ่งไม่ได้ลงมาจัดการเรื่องแบบนี้ด้วยตัวเองมาเป็นเวลานานมาก

ต้องบอกว่า แฮ๊กเกอร์คนนี้มีความสามารถจริงๆ แต่ในความเห็นของเขา อีกฝ่ายยังอ่อนหัดอยู่บ้าง

กานต์เห็นว่าหน้าจอของตัวเองไม่สามารถเคลื่อนไหวใดๆ จึงรู้ตัวว่าถูกล็อคโดยอีกฝ่าย

ซวยแล้ว!

เจอยอดฝีมือ!

กานต์ต้องการที่จะถอนตัว แต่ตอนนี้หน้าจอไม่ได้อยู่ในการของคุมของเขา

ทำอย่างไรดี