ตอนที่ 1634 วันนี้เขาดื่มไปเยอะ

“เงยหน้าขึ้น!”

เสียงของนรมนไม่ดัง แต่กลับน่าเกรงขามมาก

อีกฝ่ายชะงักเล็กน้อย แล้วทุ่มของในมือไปทางนรมนอย่างรวดเร็ว

นรนมจึงป้องกันตัวด้วยสัญชาตญาณ ทั้งยังตะโกนออกมาในทันที

“องครักษ์! ขวางผู้หญิงคนนั้นไว้!”

ผู้หญิงคนนั้นกระโดดหนีไปทางหน้าต่าง องครักษ์จึงรีบไล่ตามออกไป

บุริศร์ได้ยินเสียงพวกเขาก็รีบตามเข้ามา

“เกิดอะไรขึ้น?”

เขารีบดึงนรมนเอาไว้ ตรวจสอบร่างกายของเธออย่างละเอียดว่าได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า

นรมนส่ายหน้าพูดขึ้น: “ฉันไม่เป็นไร เมื่อกี้มีคนจะเข้าไปหานภดล แล้วโดนฉันเห็นเข้าโดยบังเอิญ”

“นภดล?”

บุริศร์หรี่ตาลงเล็กน้อย คมทิพย์กับปัญญ์รีบตามออกมา ตอนที่ได้ยินคำพูดของนรมนก็ชะงักไปชั่วครู่

“ปาณีหรือเปล่า?”

คมทิพย์รู้เรื่องทั้งหมด ดังนั้นจึงเดาถึงปาณีทันที

นรมนส่ายหน้า

“ไม่ใช่ รูปร่างส่วนสูงของปาณีฉันจำได้ ผู้หญิงคนนั้นเสียงแหบพร่า ส่วนสูงกับรูปร่างไม่เหมือนปาณีด้วย”

“งั้นจะเป็นใคร?”

ทุกคนพากันสงสัยสาวใช้คนนี้

ราเชนได้ยินว่ามีคนที่ตัวตนไม่แน่ชัดเข้ามาในวัง จึงเพิ่มมาตรการรักษาความปลอดภัย เพียงแต่สาวใช้คนนั้นเหมือนกับจู่ๆก็หายตัวไป ใครๆก็ไม่พบร่องรอยใดๆเลย

“ไม่ว่ายังไงเส้นทางที่เดินผ่านไปก็ต้องทิ้งร่องรอยเอาไว้บ้าง แต่สาวใช้คนนี้กลับทำให้ไม่สามารถรับรู้ตำแหน่งและการมีตัวตนของเธอได้เลย บอกได้แค่ว่าถ้าไม่ได้อยู่ในวังนี้ ก็ต้องคุ้นเคยกับที่นี่เป็นพิเศษ”

บุริศร์เห็นด้วยกับคำพูดของเจตต์มาก

จณัตว์ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“หลักๆแล้วตอนนี้นภดลไม่มีปัญหาอะไร อีกฝ่ายมาหานภดลเพื่ออะไร? อยากตรวจสอบสถานการณ์ของนภดลงั้นเหรอ? หรือว่าอยากได้อะไรจากบนร่างกายของนภดลอีก?”

“ไม่ว่าจะเหตุผลอะไร ก็ต้องย้ายนภดลออกไปแล้ว”

ชญตว์รีบรับคำ “ไปบ้านผมเถอะ ผมไม่เชื่อว่าจะมีคนกล้ามาที่ตระกูลธนปารกุลของพวกผม”

ทุกคนตะลึงงัน

แต่จณัตว์กลับยิ้มพูดขึ้น: “แหงสิ ที่ประเทศFก็ไม่มีใครกล้าไปที่ตระกูลธนปารกุลจริงๆ นอกจากจะไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว”

“ทำไมถึงพูดอย่างนี้”

นรมนค่อนข้างสงสัย

ชญตว์จึงพูดขึ้นอย่างภูมิใจ: “เพราะพวกเราเป็นตระกูลที่มีพิษเฉพาะตัว”

“เฉพาะตัวอะไรนะ?”

คมทิพย์ฟังไม่เข้าใจ จึงถามกลับไปทันที ทำให้ชญตว์เบ้ปากนิดหน่อย

“คุณนี่เป็นดาราอย่างสมภาคภูมิจริงๆ เวลาไหนก็อยากได้ความเฉพาะตัวสินะ? ผมพูดถึงพิษที่เป็นการใช้พิษโดยเฉพาะน่ะ ตระกูลของผมอยู่ในคฤหาสน์ ทางเข้าคฤหาสน์ของพวกผมมีพืชสมุนไพรอยู่ ถ้าไม่ใช่คนของตระกูลผม เข้ามาเพียงสามเมตรก็จะหมดสติ และโดนพิษทันที”

ได้ยินชญตว์พูดอย่างนี้ นรมนจึงเบิกตาโพลง

“น่าอัศจรรย์ขนาดนี้เลยเหรอ?”

“แน่นอน ตระกูลธนปารกุลของพวกผมเป็นตระกูลขุนนางมาหลายชั่วอายุคนแล้ว”