ตอนที่ 1686 คุณเคยเจอบุริศร์ด้วยเหรอ?

สมาชิกในทีมโดนอำนาจของนรมนข่มขู่เล็กน้อย แต่ทว่านึกถึงสถานการณ์ของพฤกษ์แล้ว ก็มีคนไม่ค่อยพอใจ

“คุณนายคนนี้ คุณเป็นใครน่ะ? มีสิทธิ์อะไรมาสั่งการส่งเดชเรื่องครอบครัวของหัวหน้าทีมพฤกษ์ของพวกเรา? หัวหน้าทีมของพวกเรายอมสละชีวิตเพื่อประเทศและประชาชน ทำไมถึงจะเจอภรรยาและลูกของตัวเองไม่ได้?”

โสธรได้ยินอีกฝ่ายพูดอย่างนี้ ก็อยากจะก้าวเข้าไปพูดอะไรหน่อยแต่กลับได้ยินนรมนพูดขึ้น: “ฉันเป็นใครงั้นเหรอ? ฉันเป็นภรรยาของบุริศร์! ฉันคือคุณนาย ก็ใช้สิทธิ์ที่พฤกษ์ติดตามคุณบุริศร์มาสิบกว่าปี ฉันจึงมีสิทธิ์ที่จะยุ่งเรื่องครอบครัวเขา! อีกอย่างนะคมทิพย์ภรรยาของเขาเป็นน้องสาวฉัน น้องสาวแท้ๆของฉัน! ฉันรู้ดีกว่าพวกคุณทุกคนว่าสิ่งที่พฤกษ์ต้องการที่สุดคืออะไร!”

แค่พูดออกไป ทุกคนต่างพากันตะลึงงัน สมาชิกทีมคนที่พูดเมื่อกี้จึงรีบลุกขึ้นด้วยความเคารพ แสดงความเคารพตามธรรมเนียมของทหารไปทางนรมน

“คุณนาย ขอโทษด้วยครับ ผมล่วงเกินคุณแล้ว! ถ้าไม่ใช่เพราะหัวหน้าบุริศร์ ไม่แน่พวกเราอาจจะไม่มีชีวิตรอดออกมา! พวกเราจะทำตามที่คุณสั่งครับ!”

คำพูดนี้ทำให้นรมนตื่นเต้นขึ้นมาทันที

“พวกคุณเคยเจอบุริศร์งั้นเหรอ?”

“เคยเจอครับ หัวหน้าบุริศร์กับพันตรีเจตต์ช่วยพวกเราตีฝ่าวงล้อมของข้าศึกออกมา”

“แล้วพวกเขาล่ะ?”

นรมนรู้ว่าพันตรีเจตต์ก็คือเจตต์นั่นแหละ

บุริศร์กับเจตต์อยู่ด้วยกันตลอด

ดีมากเลย!

นี่ยังเป็นครั้งแรกที่นรมนได้ยินข่าวคราวของบุริศร์กับเจตต์ตั้งแต่มาถึงสนามรบต่างประเทศ

เธอรู้ว่าขวัญตาก็ต้องอยากรู้ข่าวของเจตต์แน่ๆ แต่จนปัญญาที่เธอจะมาสนามรบต่างประเทศด้วย อีกอย่างเธอกับคมทิพย์เหมือนกัน ตั้งท้องกันทั้งคู่ จำเป็นต้องรับรู้แต่ข่าวดีๆ

สมาชิกทีมสบตากันพูดขึ้น: “หัวหน้าบุริศร์กับพันตรีเจตต์รับช่วงต่อภารกิจของพวกเราไล่โจมตีไปก่อนแล้วครับ กลยุทธ์ของหัวหน้าบุริศร์ละเอียดรอบคอบเกินไปจริงๆ แต่ก่อนพวกเราแค่ได้ยินว่าเขาเป็นตำนานของเขตทหาร ในที่สุดวันนี้ก็ได้เห็นกับตาแล้ว”

แต่นรมนกลับไม่ได้ฟังพวกเขาพูดถึงตำนานอะไรเลย แค่ได้ยินว่าบุริศร์กับเจตต์ปฏิบัติภารกิจแทนพฤกษ์ไล่โจมตีไปแล้ว

พฤกษ์บาดเจ็บจนกลายเป็นสภาพนี้ บุริศร์กับเจตต์พวกเขาจะเป็นยังไงนะ?

ลูกปืนเอาแน่เอานอนไม่ได้ นรมนจึงอดไม่ได้ที่จะกังวลขึ้นมา

ก็ไม่รู้สถานการณ์ตอนนี้ของบุริศร์จะเป็นยังไง

ตอนที่พฤกษ์โดนเข็นเข้าไปทำการช่วยเหลือ นรมนก็เฝ้าคมทิพย์อยู่ข้างกาย

ยัยนี่คงเหนื่อยแย่เลย ถึงหลับลึกขนาดนี้ นรมนยังกลัวว่าเธอจะตื่นขึ้นมากลางคันแล้วรู้ว่าพฤกษ์เข้าโรงพยาบาลจะเป็นเหตุให้เธอกังวลลนลานได้ แต่สุดท้ายพฤกษ์กลับเป็นฝ่ายที่ออกมาจากห้องผ่าตัดก่อน

ดูแล้วพฤกษ์อาการค่อนข้างสาหัส แต่หลักๆเป็นเพียงแผลภายนอกทั้งนั้น แค่พักผ่อนสักระยะก็ดีขึ้นแล้ว

ได้รู้ผลลัพธ์นี้ นรมนกลับดีใจมาก ในที่สุดตนเองก็ฝืนไม่ไหวผล็อยหลับไปแล้ว

ในความฝันเหมือนเธอเห็นบุริศร์

บุริศร์เต็มไปด้วยเลือดยืนอยู่ตรงนั้น กำลังจ้องมองเธออยู่ อยากจะพูดอะไร แต่แค่อ้าปากก็มีเลือดเต็มไปหมด

นรมนกรีดร้องด้วยความตกใจ เธอจึงตื่นขึ้นมา หัวใจเต้นแรง ความกระวนกระวายใจกำลังป้วนเปี้ยนอยู่รอบๆเธอ ทำให้เธอไม่สบายใจแล้ว

เธอรีบเปิดผ้าห่มลุกขึ้น เดินออกไปจากห้องคนไข้ ด้านนอกยังคงยุ่งเหมือนเดิม ทุกคนต่างก็ทำหน้าที่ของตนเอง

นรมนไปที่ห้องคมทิพย์ แต่เธอไม่อยู่ จึงสอบถามเล็กน้อยแล้วเดินไปที่ห้องคนไข้ของพฤกษ์

ยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ได้ยินเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของคมทิพย์แล้ว

“พฤกษ์ นายมันใจร้าย นายบอกจะไปก็ไป แล้วยังคิดจะหย่ากับฉันงั้นเหรอ? นายเคยได้รับการยินยอมจากฉันแล้วหรือไง?”