บทที่ 374 คลอดลำบาก

ตอนแรกที่ลั่วเสี่ยวปิงได้ยินการเคลื่อนไหวยังไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่

"ใครสามารถช่วยนายหญิงของข้าได้?มีหมอหรือเปล่า มีหมอตำแยหรือเปล่า นายหญิงของข้าจะคลอดแล้ว"

เสียงนี้เข้าใกล้เรื่อยๆ

ลั่วเสี่ยวปิงได้ยินว่ามีคนจะคลอด ก็รู้ว่าเรื่องน่าจะเร่งด่วนมาก เลยโผล่หัวออกมาข้างนอก

เห็นแต่ข้างหลังมีคนแต่งกายสาวใช้คนหนึ่ง วิ่งไปข้างหน้าตลอด วิ่งไปด้วยตะโกนไปด้วย เหมือนรีบร้อนมาก

"ใครสามารถช่วยนายหญิงข้าได้?ขอร้องเถอะ!"

สาวใช้วิ่งไปด้วยตะโกนไปด้วย พอถึงที่ๆไม่ไกลจากรถม้าของลั่วเสี่ยวปิง เนื่องจากไม่ได้ดูใต้เท้าเลยทำให้หกล้ม แต่สาวใช้ก็ไม่สน ยังคงทนความเจ็บไว้แล้วลุกขึ้นมา หาคนต่อ

ชีวิตคนสำคัญดุจฟ้า แถมยังอาจจะเป็นสองชีวิตด้วย เป็นไปไม่ได้ที่ลั่วเสี่ยวปิงจะไม่สน ดังนั้นเลยสั่งอั้นหวู่และหนานซิงที่อยู่นอกรถม้า"พวกเจ้าดูแลเด็กๆให้ดี ข้ากับไป๋เสาจะไปดู"

ยังไงก็เป็นเรื่องคลอดลูกของผู้หญิง เด็กกับผู้ชายไม่สะดวกที่จะตามไปด้วย

ลั่วเสี่ยวปิงสั่งเสร็จถึงลงจากรถม้า สาวใช้คนนั้นมาถึงหน้ารถม้าของลั่วเสี่ยวปิง เห็นว่าลั่วเสี่ยวปิงเป็นแค่หญิงอายุน้อยคนหนึ่ง เลยจะวิ่งไปข้างหน้า

"รอก่อน!"ลั่วเสี่ยวปิงให้สาวใช้หยุดลง

ถึงแม้สาวใช้หยุดลง แต่ใบหน้ายังคงเป็นสีหน้าที่รีบร้อน

ลั่วเสี่ยวปิงพูดว่า"ข้าเป็นหมอ ข้าสามารถช่วยนายหญิงของเจ้าได้"

สาวใช้ได้ยินเช่นนี้ ก็เกิดความสงสัยบนใบหน้า

เพราะลั่วเสี่ยวปิงเป็นผู้หญิง แถมยังดูอายุน้อยอีกด้วย

ลั่วเสี่ยวปิงเข้าใจความคิดของสาวใช้ เลยพูดว่า"ข้ามีประสบการณ์ทำคลอด"

สาวใช้ได้ยินเช่นนี้ก็ตาสว่าง ถึงแม้ยังมีความกังวลอยู่ แต่การที่นางวิ่งไปด้วยตะโกนไปด้วยก็มีหลายๆคนได้ยินแล้ว แต่ไม่มีใครเสนอตัวออกมา และสถานการณ์ของนายหญิงก็อันตรายจริง มีแต่ต้องลองดู

คิดอยู่แบบนี้ สาวใช้ก็พูดว่า"เจ้าตามข้ามา"

ไม่นาน ลั่วเสี่ยวปิงก็เห็นรถม้าที่ดูหรูหราคันหนึ่งอยู่ข้างหลังของแถว

ข้างๆรถม้ามีองครักษ์หลายคนที่ร่างกายแข็งแรงยืนหันหลังให้รถม้าและเฝ้าดูอยู่ เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นเข้าใกล้

เห็นสาวใช้พาลั่วเสี่ยวปิงและไป๋เสามา สายตาขององครักษ์เต็มไปด้วยความสงสัย แต่ยังไม่ทันรอให้องครักษ์ถาม สาวใช้ก็รีบถามอย่างรีบร้อน"นายหญิงเป็นยังไงแล้ว?"

ในเวลานี้ มีเสียงร้องที่น่าสังเวชของหญิงสาวคนหนึ่งส่งมาจากรถม้า"ท่านแม่เจ้าคะ แม่อย่าทำให้ข้ากลัวเลย แม่รีบๆตื่น......"

ได้ยินเสียงนี้สาวใช้ก็รู้สึกอ่อนแรง

ลั่วเสี่ยวปิงรู้แก่ใจว่าสถานการณ์ไม่ดี เลยไม่มีเวลาไปสนใจอย่างอื่น วิ่งไปทางรถม้าทันที และกระโดดขึ้นไปบนรถม้าพร้อมเปิดผ้าม่านออก

บนรถม้านอกจากมีสตรีมีครรภ์อยู่แล้ว ยังมีหญิงสาวที่ใส่ชุดสีแดงกำลังร้องไห้อยู่

ไม่ทันได้สังเกตหญิงสาว ลั่วเสี่ยวปิงรีบมองไปที่สตรีมีความ

ตอนนี้สตรีมีครรภ์กำลังนอนอยู่ตอนกลางของรถม้า ผ้าห่มที่อยู่ข้างล่างของนางเปื้อนเลือดหมด ส่วนตอนนี้ใบหน้าของสตรีมีครรภ์ซีดเผือดมาก

เปิดกระโปรงของสตรีมีครรภ์ออกมา เห็นได้ว่าทารกในครรภ์มีขาตัวหนึ่งออกมาแล้ว

ทารกในครรภ์อยู่ในตำแหน่งที่ผิดปกติ คลอดลำบากและมีเลือดไหลออกด้วย สถานการณ์ก็อันตรายเช่นกัน

จีเหวินจุนเห็นว่าลั่วเสี่ยวปิงเข้ามาก็ตกใจ และลืมร้องไห้ต่อ

เมื่อเห็นลั่วเสี่ยวปิงเปิดกระโปรงของแม่ตัวเอง สีหน้าเปลี่ยนไปทันที"เจ้าเป็นใคร เจ้า......"

"เจ้าลงรถไป"ลั่วเสี่ยวปิงไม่รอจีเหวินจุนพูดเสร็จ ก็พูดอย่างจริงจัง"ข้าเป็นหมอ สถานการณ์ของแม่เจ้าแย่มาก เจ้าอย่ามากวนข้าที่นี่"