บทที่ 414 ขาดเถ้าแก่หญิงคนหนึ่ง

พอเดินเข้าไป ตาแรกที่ลั่วเสี่ยวปิงได้เห็นก็ถือเสี่ยวเฉ่าที่เคยเจอในตระกูลจูมาก่อน

ตอนที่เสี่ยวเฉ่าได้เห็นลั่วเสี่ยวปิง ก็ตกใจมาก

"พี่สาว เหตุใดพี่ถึงได้มา?"

ระหว่างที่พูด เสี่ยวเฉ่าก็วิ่งออกมา"พี่สาว ขอบคุณเจ้านะ"

เสี่ยวเฉ่ารู้จากอู๋เทียนเจียวว่า การที่นางสาวออกจากตระกูลจูได้อย่างปลอดภัย ก็เพราะพี่สาวคนนี้นั่นแหละ

หากไม่มีพี่สาวคนนี้ นางอาจจะไม่สามารถมีชีวิตออกมาได้เหมือนเสี่ยวหลิน

ไม่ว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากพี่สาวคนนี้ หรือเป็นเรื่องที่พี่สาวคนนี้ตั้งชื่อให้ใหม่ นางล้วนซาบซึ้งใจมาก

อู๋เทียนเจียวที่ได้ยินการเคลื่อนไหวนั้นก็เดินออกมา เมื่อเห็นลั่วเสี่ยวปิงก็ตกใจก่อน จากนั้นก็เชิญลั่วเสี่ยวปิงนั่งด้วยสีหน้าที่ในเย็น

แถบคนยากจนมีเก้าอี้ดีๆที่ไหนได้ล่ะ?มีแค่ท่อนไม้ที่เรียบๆหลายอัน ข้างบนถูกอู๋เทียนเจียวปูด้วยหญ้าแห้งที่สะอาด ก็ถือว่าพอนั่งได้

ลั่วเสี่ยวปิงก็ไม่ได้เรื่องมาก นั่งลงไป

อู๋เทียนเจียวก็เข้าไปในห้องครัว ต้มน้ำชงชา

ชานี้ถือว่าใช้ได้อยู่ เอามาจากตระกูลจู

แก้วชาก็เอามาจากตระกูลจูเช่นกัน ไม่ได้มีราคาอะไร เป็นชุดที่อู๋เทียนเจียวใช้ประจำอยู่ ดังนั้นมือปราบเลยไม่ได้ห้าม

ลั่วเสี่ยวปิงจิบชา แล้วถึงบอกเหตุที่มา"ข้าอยากจะเปิดร้านในเมืองหลัว ขาดเถ้าแก่คนหนึ่ง"

หยุดสักพักหนึ่ง พูดเสริม"ขาดเถ้าแก่หญิงคนหนึ่ง"

หอเหมยเซียงในเมืองซีเหอมีกลุ่มเป้าหมายจำกัด ให้เถ้าแก่ชายบริหารก็ได้

หอเหมยเซียงในเมืองหลินอานหราวชิงหย่าบริหารอยู่ นางมีแผนการบริหารของตัวเอง นางได้ส่วนแบ่งอย่างเดียว ไม่ต้องไปยุ่งอย่างอื่น

เมืองหลัวใหญ่มาก ลูกค้าก็มีมากมาย นางอยากจะเปลี่ยนแปลงให้หอเหมยเซียงเป็นรูปแบบสโมสร

ไม่เพียงแต่ขายผลิตภัณฑ์บำรุงผิว ยังจะเปิดบริการนวดหน้า อาบน้ำพุร้อนบำรุงผิวกายเป็นต้น และสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นผู้หญิงถึงจะดี

เป้าหมายที่มาของลั่วเสี่ยวปิง ตอนที่อู๋เทียนเจียวชงชาอยู่ก็คาดเดาไว้บ้างแล้ว เลยไม่ได้ตกใจมาก

เพราะลั่วเสี่ยวปิงรู้คุณค่าของตัวเอง

แต่นางนึกว่าจะให้ตัวเองทำบัญชี ไม่เคยคิดเลยว่าลั่วเสี่ยวปิงจะให้ตัวเองเป็นเถ้าแก่หญิงโดยตรง

"เหตุใดถึงหาข้า?"

ถ้าหาคนทำบัญชี นางอาจจะทำได้ แต่เถ้าแก่หญิง......

เถ้าแก่หญิง นางทำได้จริงหรือ?

"ข้าขาดคนพอดี ในเมืองหลัวก็รู้จักเจ้าเท่านั้น พอดีว่าเจ้าทำบัญชีเป็น มีความสามารถด้านนี้ด้วย"ลั่วเสี่ยวปิงพูดตรงไปตรงมา ไม่ได้ปิดบังใดๆ

หานาง ไม่ใช่เพราะว่านางมีความสามารถใดๆ และก็ไม่ใช่อยากได้นางหรือหาคนอื่นไม่ได้ เป็นเพราะว่านางขาดคนและพอดีว่ารู้จักนางด้วย

แต่เหตุผลที่ตรงไปตรงมาเช่นนี้ กลับทำให้อู๋เทียนเจียวรู้สึกสบายใจ

คำพูดตรงๆแบบนี้ ถือเป็นโอกาสสำหรับนาง และเป็นความเชื่อถือด้วย

เพราะนางไม่เชื่อว่าคนต่อหน้าคนนี้จะหาเถ้าแก่หญิงที่ดีกว่าตัวเองไม่ได้

คนที่สามารถช่วยชีวิตตระกูลอู๋ได้ เดิมก็ไม่ใช่คนธรรมดา

ส่วนนาง อยู่กับคนแบบนี้ อาจจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

เมื่อนึกถึงที่นี่ อู๋เทียนเจียวก็คุกเข่าให้ลั่วเสี่ยวปิงโดยตรง"ข้าอู๋เทียนเจียว ยอมถือท่านเป็นนาย"

อู๋เทียนเจียวเป็นคนที่รู้ว่าตัวเองควรทำอะไร

เป็นเจ้านายหรือเป็นทาสจริงๆก็ไม่มีอะไรต่างกัน หลายปีนี้นางถือว่ามองได้อย่างชัดเจนแล้ว

ถึงแม้เป็นเจ้านาย บางทีตัดสินใจเองไม่ได้ก็เปล่าประโยชน์ ส่วนถ้าเป็นทาส แล้วสามารถเจอเจ้านายที่ดี ก็เป็นบุญอย่างหนึ่ง