บทที่ 472 ใครคือสายลับ?

"เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ?" ลั่วเสี่ยวปิงเอ่ยถามมือปราบที่อยู่ข้างๆ

มือปราบเห็นลั่วเสี่ยวปิง จึงกล่าวว่า "สายลับคนนั้นที่หมอเทวดาพามาก่อนหน้านี้ เขากินยาพิษฆ่าตัวตายไปแล้ว"

ลั่วเสี่ยวปิงได้ยินเช่นนี้ ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

หลังจากที่พาสายลับคนนั้นกลับมา ได้ถูกค้นตัวแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่บนร่างกายจะมียาพิษอยู่ นอกเสียจากมีคนนำยามาให้เขา

แต่เมื่อเห็นท่าทีของมือปราบ แน่นอนว่าต้องมีเรื่องอื่นๆ เกิดขึ้นอีก

เป็นไปอย่างที่คาดเอาไว้ มือปราบกล่าวอีกเรื่องหนึ่งออกมา

"หวงเหลียนยาสมุนไพรในโกดังวันนี้ ถูกคนทำลายหมดแล้ว......" เมื่อกล่าวถึงตรงนี้มือปราบก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย จากนั้นก็มองลั่วเสี่ยวปิงราวกับว่าแสวงหาการยืนยัน "หมอเทวดาลั่ว ได้ยินมาว่าหวงเหลียนเป็นตัวยาหลักในใบสั่งยาสูตรใหม่ เป็นเช่นนี้จริงหรือไม่?"

ลั่วเสี่ยวปิงเหลือบมองมือปราบ แต่ไม่ได้ตอบคำถามใดๆ "ข้าจะไปดูสักหน่อย"

เมื่อกล่าวจบ ลั่วเสี่ยวปิงก็ก้าวเท้าเข้าไปในหยาเหมิน และเดินตรงไปยังโกดังสมุนไพรทันที

เมื่อลั่วเสี่ยวปิงมาถึง ก็มีคนมารวมตัวกันอยู่ที่หน้าประตูทางเข้าแล้ว

ลั่วเสี่ยวปิงสังเกตเห็นว่า ตอนที่หมออู๋เห็นนาง ก็อาการตกใจอย่างเห็นได้ชัด ดูเหมือนจะไม่คาดคิดว่านางจะมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่

เพียงแต่ว่าลั่วเสี่ยวปิงทำเป็นไม่เห็นมัน เดินผ่านคนคุ้มกัน และเข้าไปในโกดังยา

ในโกดังสมุนไพรเวลานี้ มีเพียงกัวหงหยางคนเดียวเท่านั้น

เห็นลั่วเสี่ยวหยางเข้ามา กัวหงหยางก็หลีกทางให้

ลั่วเสี่ยวปิงจึงได้เห็นว่า หวงเหลียนถูกทำลายไปจริงๆ เป็นการใช้ปูนขาวในการเผาไหม้ทำลาย

สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้เกิดเปลวไฟ แล้วก็ไม่ได้ทำให้เกิดความผิดปกติใดๆ แต่มันกลับมีความสามารถเพียงพอที่จะทำให้เกิดความร้อนจนทำลายหวงเหลียนได้

ไม่นานลั่วเสี่ยวปิงกับกัวหงหยางก็ออกมาจากโกดัง หมอหลายคนก็รวมตัวกันเดินเข้ามา "เป็นอย่างไร หวงเหลียนถูกทำลายจริงๆ ใช่หรือไม่?"

กัวหงหยางพยักหน้าอย่างหนักๆ ในแววตามีความโศกเศร้าเสียใจ

และเวลานี้มีคนสองคนคุกเข่าอยู่บนพื้น สองคนนี้คือผู้ดูแลรับผิดชอบโกดังสมุนไพร

เห็นกังหงหยางเป็นเช่นนี้ ทั้งสองคนจึงขอรับโทษอีกครั้งหนึ่ง

แต่กัวหงหยางกลับไม่ได้สนใจสองคนนั้น ยังคงรู้สึกเคียดแค้นดังเดิม

"นายท่าน อยู่ดีๆ หวงเหลียนจะถูกทำลายได้อย่างไร?" หมอคนหนึ่งเอ่ยถาม

หมอคนอื่นๆ ก็มีสีหน้าไม่เข้าใจเช่นกัน

พวกเขาต้องการให้โรคระบาดหมดไปโดยเร็ว พวกเขาจะได้กลับไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัว และพักผ่อนได้อย่างเต็มที่

เดิมทีแล้วสมุนไพรไม่เพียงพอเป็นอย่างมาก ตอนนี้หมอเทวดาก็มีใบสั่งยาสูตรใหม่มาชดเชยได้แล้ว แต่เหตุใดเวลานี้หวงเหลียนจึงถูกทำลายไปได้ล่ะ?

กัวหงหยาง : "มีคนนำปูนขาวเข้าไป หวงเหลียนจึงถูกความร้อนของปูนขาวเผาทำลาย"

ได้ยินเช่นนี้ คนทั้งหมดก็ตกตะลึง

ปูนขาวหรือ?

แต่ว่า ปูนขาวจำเป็นจะต้องมีน้ำนะจึงจะเกิดความร้อนได้

ตอนนี้ปูนขาวในเมืองหลินอานไม่ใช่ของหายากอะไร เพื่อป้องกันการแพร่กระจายเชื้อของโรคระบาด ในอำเภอจึงใช้ปูนขาวมาทำการฆ่าเชื้อโรค

ถึงแม้ว่าปูนขาวจะนำเข้าไปในโกดังสมุนไพรได้อย่างง่ายดาย แต่น้ำล่ะ?

ใครกันที่จะนำน้ำเข้าไปได้อย่างง่ายดายภายใต้สายตาของผู้ดูแลสองคนนี้?

ถึงแม้จะนำเข้าไป เช่นนั้นผู้ดูแลจะไม่รู้เลยหรือ?

มีคนเอ่ยถามคำถามนี้ออกมา

กัวหงหยางได้ยิน สีหน้าก็ยิ่งดูย่ำแย่ลงกว่าเดิม "ปัสสาวะ"

แม้ว่าในโกดังสมุนไพรจะถูกกลบด้วยกลิ่นของยา แต่กลิ่นปัสสาวะยังพอมีกลิ่นอยู่บ้างเล็กน้อย

ยิ่งกว่านั้น นอกจากปัสสาวะแล้ว ก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว

ได้ยินเช่นนี้ คนที่อยู่ในที่นั้นก็มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก

กลเม็ดนี้ ช่างร้ายกาจจริงๆ

ก็คือมีคนใช้ปัสสาวะทำลายยาสมุนไพร

แต่ว่า ในช่วงคับขันนี้ ท้ายที่สุดแล้วเป็นใครกันที่ทำลายสมุนไพร?