บทที่ 638 เสด็จพ่อ พวกเราสร้างอาวุธสงครามที่สมบูรณ์แบบกันเองเถิด

"เสด็จพ่อ ข้ามีเรื่องจะขอคำชี้แนะจากท่าน" ซ่งฉงปิงเอ่ยปาก

ซ่งหยุนดาเดินเข้ามา แล้วกล่าวอย่างแฝงไปด้วยรอยยิ้มว่า: เจ้ามีปัญหาอะไรจะถามเสด็จพ่อก็ถามมาเถิด จะมาขอคำชี้แนะไม่ชี้แนะอะไรกัน?"

ระหว่างที่พูดคุย คนทั้งสองก็เข้าไปในห้องหนังสือ

ที่ซ่งฉงปิงต้องการถามคือคำถามเกี่ยวกับอาวุธสงคราม

อาวุธสงครามที่ฉีเทียนเห้าและคนอื่นต่างก็ไม่รู้จัก ไม่แน่ว่าเสด็จพ่อของตนเองอาจจะรู้จัก

และเป็นเช่นนั้นจริงๆ เพียงซ่งฉงปิงเอ่ยปาก ซ่งหยุนดาก็พยักหน้า แล้วกล่าวว่า "คือนางฟ้าโปรยดอกไม้"

ชื่อไพเราะอย่างมาก แต่อาวุธสงครามนั้นโหดเหี้ยมอย่างมาก

นางฟ้าโปรยดอกไม้นี้ ไม่ใช่อาวุธลับรูปแบบเข็มตามที่เคยได้ยินมา มันซับซ้อนมากกว่านั้นมากนัก

อาวุธลับนี้มีรูปร่างคล้ายกับลูกธนู แต่การออกแบบกลไกด้านในหัวลูกธนูนั้นยากเป็นพิเศษ เมื่อเข้าไปในร่างกายคน มันจะแตกกระจายออกในร่างกายของคน เกิดเป็นแผ่นเหล็กชิ้นเล็กชิ้นน้อยนับไม่ถ้วน วิธีเช่นนี้ไม่ได้ทำลายจุดสำคัญของฝ่ายตรงข้าม แต่คนที่ได้รับบาดเจ็บจะต้องตายโดยไม่ต้องสงสัย เรียกได้ว่าโหดเหี้ยมอย่างมาก

หลังจากพูดถึงเรื่องวิทยาศาสตร์กับซ่งฉงปิง ซ่งหยุนดาก็มีสีหน้าเคร่งขรึม "เป็นเพราะการสร้างนางฟ้าโปรยดอกไม้นี้ซับซ้อนอย่างมาก ฉะนั้นจึงเห็นคนใช้น้อยอย่างมาก ครั้งก่อนที่พ่อเห็น ก็เมื่อสิบกว่าปีก่อน เพียงแต่......"

"เพียงแต่อะไรหรือเพคะ?" ซ่งฉงปิงร้อนใจ และรีบซักถาม

"ตามที่รู้มา นางฟ้าโปรยดอกไม้นี้แคว้นซีหรงเป็นคนทำออกมาเอง และเพราะว่ามีจำนวนไม่มากนัก คนธรรมดาทั่วไปก็คงไม่น่าจะมีได้" ซ่งหยุนดาเอ่ยปาก

เพียงซ่งหยุนดาพูดคำนี้ออกมา สีหน้าของซ่งฉงปิงก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมา

นางฟ้าโปรยดอกไม้เป็นของแคว้นซีหรง แต่ฉีเทียนเห้าได้รับบาดเจ็บขณะไล่ตามเป่ยอัน หรือว่า แคว้นซีหรงและเป่ยอันสองเมืองนี้ได้ร่วมมือกันแล้ว?

พอซ่งฉงปิงคิดถึงจุดนี้ แน่นอนว่าซ่งหยุนดาผู้รู้เส้นสนกลในก็ย่อมคิดถึงจุดนี้อย่างแน่นอน

ชั่วพริบตา สองพ่อลูกก็แสดงออกอย่างเคร่งขรึมจนผิดปกติ

"เสด็จพ่อเมื่อครู่นี้บอกว่านางฟ้าโปรยดอกไม้ของพวกเขาไม่สามารถผลิตจำนวนมากได้ ใช่หรือไม่?" ซ่งฉงปิงมีความคิดเห็นหนึ่งทันที

ซ่งฉงปิงได้ยินเช่นนี้ก็มองไปยังซ่งฉงปิง "ใช่"

ทันทีหลังจากนั้นก็รู้สึกงุนงง "เจ้าคิดอะไรได้เช่นนั้นหรือ?"

ซ่งฉงปิง: "เสด็จพ่อ ท่านว่า สำหรับอาวุธแล้ว อะไรสำคัญอย่างยิ่ง?"

ซ่งหยุนดากล่าวโดยไม่ลังเลใจว่า "แน่นอนว่าเป็นพลังในการฆ่าและทำให้บาดเจ็บ

ซ่งฉงปิง: "นางฟ้าโปรยดอกไม้สามารถกล่าวได้ว่าออกแบบอย่างประณีต จุดประสงค์โหดเหี้ยม อาจถึงตายได้ในครั้งเดียว แต่ถ้ามีการสู้รบกันขึ้นมาจริงๆ ก็ไม่อาจใช้อย่างแพร่หลายได้ และเหมาะสำหรับการลอบสังหารเท่านั้น"

ซ่งหยุนดาพยักหน้า "เจ้าวิเคราะห์ได้ไม่เลว"

จากนั้นทันที ก็มองไปยังซ่งฉงปิง ในสายตาแฝงไปด้วยการทดลองหยั่งเชิงเล็กน้อย "เจ้าคิดอะไรได้เช่นนั้นหรือ?"

ไม่รู้ทำไม หลังจากที่ถามประโยคนี้ออกไป ซ่งหยุนดาก็ยังเฝ้ารอเล็กน้อย

เขารู้ว่าลูกสาวของเขาเป็นคนที่ระวังตัวอย่างมากคนหนึ่ง ไม่แน่ว่าบางทีเขาอาจจะได้คำชี้แนะที่ดีมาจากลูกสาวก็เป็นได้

เพียงแต่ซ่งหยุนดาไม่รู้ว่า ที่เขาได้รับนั้นไม่ใช่เพียงแค่คำชี้แนะโดยสิ้นเชิง

ซ่งฉงปิงไตร่ตรองอยู่ชั่วขณะ ทันใดก็มองไปยังซ่งหยุนดา แล้วกล่าวเสนอความคิดเห็นว่า "เสด็จพ่อ พวกเราสร้างอาวุธสงครามที่สมบูรณ์แบบกันเองเถิด"

ไม่ใช่แค่ต้องการจะสร้างอาวุธสงครามที่สมบูรณ์แบบเท่านั้น แต่ยังจะทำอาวุธลับที่ละเอียดและแม่นยำกว่านางฟ้าโปรยดอกไม้อีกด้วย

นางไม่ใช่คนที่นิยมการใช้กำลัง แต่บัดนี้ต้าชิ่งได้ถูกเมืองต่างๆ ปิดล้อมเอาไว้ ประเทศเพื่อนบ้านก็จ้องพร้อมตะครุบดั่งพญาเสือ มีเพียงอาวุธสงครามที่สมบูรณ์แบบเท่านั้น จึงจะสามารถค้ำประกันการจัดการชาติบ้านเมืองของตนเองได้

บางครั้ง อาวุธก็มีผลทำให้เกิดความกลัวอย่างมาก

แววตาของซ่งหยุนดาเป็นประกาย แต่ไม่นานก็ขมวดคิ้ว

การสร้างอาวุธสงครามโดยพลการ นั่นคือการเอ่ยถึงกฎหมาย

แน่นอนว่า ในเวลานี้ ในส่วนทั้งหมดที่เขาเป็นกังวลนั้นไม่ใช่เรื่องนี้

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ ช่างตีเหล็กที่ดีที่สุดในกระทรวงโยธาธิการ

ช่างเหล็กบางคนของกระทรวงโยธาธิการ มีกลุ่มที่สร้างอาวุธสงครามเพื่อกองทัพโดยเฉพาะ ถ้าหสกให้พวกเขามาช่วยสร้าง ข่าวนั้นจะต้องแพร่ไปถึงจักรพรรดิโดยเร็วเป็นแน่

ถึงเวลานั้น ไม่ว่าความปรารถนาคืออะไร ก็ล้วนพูดได้ไม่ชัดเจน

ซ่งหยุนดาเอ่ยความกังวลของตนเองออกมา

ซ่งฉงปิงได้ยินเช่นนี้ ก็เพียงแค่กล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า "พวกเราหาช่างเหล็กมาเองไม่ได้หรือ?"

ซ่งหยุนดา: "......."