ตอนที่ 3

“ไม่ต้องกลัว… ก็แบบนี้ทุกที ปากบอกว่าไม่ไหว แต่พี่ใส่ทีไรเธอก็ครางลั่น… ร่อนสู้จนเสร็จทุกที”

เป็นเสียงของโมกข์ที่ดังสลับเสียงครางครวญของนางชบา

บทสนทนาบ้าๆ ที่ได้ยิน ยิ่งทำให้นวลรู้สึกวาบหวามในอารมณ์แปลกๆ ถึงกับต้องเอามือลูบล้วงลงมาที่ง่ามขา ไล้ลูบร่องกลีบของตัวเองที่ตอนนี้มีน้ำหวานสวาทฉ่ำเยิ้มออกมาด้วยความตื่นเต้นในอารมณ์สุดๆ

“อ๊า… อูยยยย… ”

นวลเอามือบีบนมตัวเอง ในช่วงเวลาที่สวรรค์กำลังกลั่นแกล้ง เล่นตลกกับชีวิตของหล่อนให้ต้องมานอนเก็บกดความต้องการทางเพศเอาไว้จนแทบทนไม่ไหว ในขณะที่ผู้หญิงข้างห้องสองคนกำลังอิ่มเอมกับการเติมเต็มรสสวาทจากสามีผู้มีของดียาวใหญ่จนนวลนึกอิจฉา

หญิงข้างห้องสองคนกำลังมีความสุข แต่นวลช่างน่าเวทนานัก หล่อนต้องพึ่งลำนิ้วดุ้นน้อยของตัวเองแก้ขัดไปพลาง เพื่อปลดเปลื้องราคะรุมรึงอยู่ในอารมณ์ใคร่ตลอดมา นับจากวันที่ยุทธสามีของหล่อนไปทำงานไกล

“อ๊า… อูย… พี่ยุทธจ๋าเมื่อไรจะกลับมาเสียที เมียอยาก… เมียเหงาจะตายอยู่แล้ว”

นวลพริ้มตาครางเรียกชื่อคนอยู่ไกล หล่อนเสียวซ่านมีอารมณ์ไปกับผัวเมียสองคู่ในห้องที่ขนาบอยู่ข้างๆ ห่างเพียงฝากั้น กำลังร่วมรักกันอย่างเมามันส์ไม่เกรงใจคนห่างผัวอย่างหล่อนที่ตอนนี้ทำได้เพียงแค่พึ่งพาลำนิ้วน้อยๆ ของตัวเองไปพลางๆ

ภายในหัวใจของนวลพร่ำบอกให้เฝ้ารอ… ข่มกลั้นความต้องการเอาไว้… รอให้ถึงวันที่ผัวของหล่อนกลับมา

ตอนใกล้ค่ำของอีกสัปดาห์ต่อมา

“พี่สร้อยจ๋า… ฉันฝากลูกเดี๋ยวนะจ๊ะ”

นวลกล่าวกับพี่สาวของสามี เมื่อทองสร้อยเดินเข้ามาหาเจได มาถึงก็ตรงเข้าหอมแก้มเด็กน้อยในวัยกำลังน่ารักน่าชัง

“ได้สิ… ฝากนานๆ ก็ได้ ว่าแต่นวลจะไปไหนล่ะจ๊ะ”

ทองสร้อยถามพลางเหลือบมองมายังน้องสะใภ้ที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้ามาอยู่ในชุดผ้าถุงกระโจมอก

“ฉันอยากไปอาบน้ำจ้ะ… น้ำคลองที่หลังบ้านใสมาก เห็นแล้วอยากลงเล่น”