ตอนที่ 4

นวลบีบเคล้นสองเต้าของตัวเองจนหัวนมเครียดครัด เบ่งบวมขึ้นมาเป็นช่อ ปลายหัวนมแม่ลูกอ่อนที่ใหญ่กว่าภาวะปกติ เบ่งบวมขึ้นมาอวดปลายยอดเย้ายวน ทำเอาคนที่กำลังซุ่มซ่อนแอบดูหล่อนเล่นน้ำอยู่หลังพุ่มไม้ ถึงกับร้องครางอยู่ในใจ ตวัดลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองด้วยความอยากดูดนม ก่อนจะสอดมือล้วงเข้ามาในกางเกงขาก๊วย รูดชักลำเอ็นยาวใหญ่ของตัวเองขณะตากำลังจับจ้องมองความเซ็กซี่ของแม่ลูกอ่อน

ภาพที่หล่อนกำลังเอามือบีบเคล้นสองเต้าของตัวเองจนน้ำนมสีขาวพวยพุ่งออกมาเป็นสาย ทำเอาเลือดกำเดาของคนแอบดูแทบสาดทะลักออกมา

“อ๊า… ”

นวลยังคงพริ้มตา มือเรียวบีบเคล้นหัวนมตัวเองจนปูดเป่งเป็นสีทับทิมแดงเรื่อ หล่อนเสียวซ่านจนเผลอครางออกมา ด้วยช่วงนี้ร่างกายของนวลอ่อนไหวต่อสัมผัสปลุกเร้าเหลือเกิน

นานแล้วที่นวลห่างผัว ตอนนี้ไม่ว่าจะแตะต้องตรงส่วนไหนของกายสาว ก็รู้สึกร้อนวูบวาบหวั่นไหวไปหมด

นวลกำลังโลมเล้าตัวเอง ล้อเล่นกับความรู้สึกของตัวเองโดยหารู้ไม่ว่ากำลังมีสายตาคู่หนึ่งแอบมองอยู่หลังพุ่มไม้ที่อยู่ไม่ไกลกันนัก กำลังชักว่าวไปพร้อมกับหล่อน

‘โอ้ว… แม่คุณเอ๊ย’

เสียงคนที่กำลังแอบดูหล่อน อุทานลั่นอยู่ในใจ ตะลึงมองทรวงอกอวบคัดของนวล นึกอิจฉาก้อนสบู่ที่ได้สัมผัสเคล้าทั่วเรือนร่างอะร้าอร่ามของแม่ลูกอ่อนที่กำลังปลดปล่อยอารมณ์ไปท่ามกลางสายน้ำ ปล่อยให้กระแสน้ำเอื่อยไหลเข้ามาเล้าโลมโอบร่าง ยืนอวดความอร่ามอะร้าอยู่ในลำคลอง

“อ๊า… ซี้ดดดด”

นวลพริ้มตาคราง ยิ่งไล้ลูบเรือนร่างเปล่าเปลือยของตัวเอง หล่อนก็ยิ่งมีอารมณ์

หากก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรนักสำหรับผู้หญิงที่ยังสาวยังสวย อยู่ในวัยเจริญพันธุ์ มีความต้องการทางเพศเต็มเปี่ยมอย่างนวลจะเกิดอารมณ์ตามธรรมชาติขึ้นมาบ่อยๆ

ถึงตอนนี้ก็เกือบสองเดือนแล้วที่ ‘ยุทธ’ สามีของนวลต้องจากไปทำงานไกลถึงประเทศลิเบีย

นวลคิดถึงสามีขึ้นมาจับใจ หล่อนแหวกว่ายเหมือนเงือกน้อย ข้ามน้ำไปอีกฝั่งคลองแล้วว่ายน้ำกลับมาที่สะพาน หวังให้ความเหนื่อยล้าช่วยดับอารมณ์ใคร่ที่ตัวเองพยายามข่มกลั้นมาตลอดสองเดือน

แต่กลับพบว่าการออกแรงให้ตัวเองเหนื่อยด้วยการว่ายน้ำข้ามคลองไปมานั้นไม่ได้ช่วยให้ความ ‘เงี่ยน’ ที่รุมรึงอยู่ในอารมณ์ลดลงแต่อย่างใด แต่กลับยิ่งทำให้เลือดในกายสาวสูบฉีด ความต้องการพล่านพลุ่งรุนแรงขึ้นมายิ่งกว่าเดิม

นวลรีบคว้าผ้าถุงมาสวมอีกครั้ง เมื่อสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวที่พุ่มไม้ นกสองสามตัวโผบินออกมาด้วยท่าทางตกใจ เป็นสัญญาณบอกใครรู้… ว่าต้องมีใครอยู่ตรงนั้นอย่างแน่นอน

“นั่นใครน่ะ… ”