ตอนที่ 236
บทที่ 236
September 17, 2026
เมื่อเห็นถุงหอมและผ้าเช็ดหน้า สีหน้าของเซียวจั๋วพลันเปลี่ยนไป เขารู้ทันทีว่า ตนเองกับฮองเฮาถูกกลั่นแกล้งแล้ว
บิดามารดาเฟิ่งจิ่วเหยียนที่นั่งอยู่ต่างมองหน้ากัน สีหน้าดูหวาดหวั่นและสงสัย
ข้าหลวงที่ทำของขวัญพลิกคว่ำผู้นั้นรู้ตัวว่าทำผิด จึงรีบเก็บของขึ้นมาด้วยท่าทางลนลาน
องค์ชายน้อยจากเหล่าราชนิกุลที่อยู่ด้านข้างซุกซนอยู่ไม่นิ่ง เขาวิ่งมาด้านหน้า และหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นขึ้นมา เขาคิดว่าตนรู้จักตัวอักษรบนนั้น จึงอ่านออกมาด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา
“‘ขุนเขาสองฝั่งรอรับส่ง ผู้ใดรู้ซึ้งถึงการจากลา น้ำตาพี่เอ่อล้น น้ำตาน้องเอ่อคลอ สองใจผูกพันมิทันหมั้นหมาย กระแสน้ำใยจึงพัดพาไป’”
“ท่านพ่อ บทกลอนนี้เศร้านัก! ไม่เหมือนได้อยู่พร้อมหน้าในวันไหว้พระจันทร์!”
เหล่าพระสนมตกใจมากถึงกับอ้าปากค้าง และพากันมองหน้ากัน
บทกลอนรักนี้ บ่งบอกถึงความโศกเศร้าของคนที่มีใจรักมั่นต่อกันแต่ไม่อาจครองคู่กัน
ของขวัญนี้ฮองเฮาเป็นคนจัดเตรียม และมอบให้กับอดีตรัชทายาท
นั่นหมายความว่า...ฮองเฮายังคิดถึงอดีตรัชทายาทไม่เสื่อมคลาย!
เซียวอวี้มองเฟิ่งจิ่วเหยียนอย่างเย็นชา
นางจะมีความรู้สึกต่ออดีตรัชทายาทได้อย่างไร?!
เฟิ่งจิ่วเหยียนฟังด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ไม่มีผู้ใดรู้ว่าในใจนางคิดเช่นไร
ฮูหยินเฟิ่งเริ่มนั่งไม่ติดที่ก่อน นางรีบลุกขึ้นอธิบาย
“ฝ่าบาท นี่จะต้องเป็นการใส่ร้ายอย่างแน่นอน...”
ปัง!
ไทฮองไทเฮาที่ประทับอยู่ด้านบนพลันใช้มือทุบโต๊ะ มองเฟิ่งจิ่วเหยียนด้วยสายตาดุดัน และถามอย่างสงสัยว่า
“ฮองเฮา เจ้าบอกข้ามา! นี่มันเรื่องอันใดกัน!”
เฟิ่งจิ่วเหยียนลุกขึ้นยืน
“ทูลไทฮองไทเฮา หม่อมฉันก็ไม่รู้เช่นกันว่า ของสิ่งนี้มาจากที่ใด”
ใบหน้าไทฮองไทเฮาเขียวคล้ำ
“เจ้าไม่รู้?
“ของขวัญชิ้นนี้เจ้าเป็นคนเตรียมเองกับมือ!”
ฮูหยินเฟิ่งต้องการพูดบางอย่างเพื่อช่วยเหลือบุตรี แต่บิดาเฟิ่งจิ่วเหยียนที่นั่งอยู่ด้านข้างกลับดึงแขนเสื้อนาง ส่งสัญญาณให้นางรีบนั่งลง
ในขณะนั้น หนิงเฟยถือโอกาสซ้ำเติมด้วยการเอ่ยว่า
“นั่นสิเพคะ ฮองเฮา ของขวัญชิ้นนี้ท่านเป็นคนเตรียมเองกับมือ วันนี้พบสิ่งของที่ทำให้ผู้อื่นครหาเช่นนี้ หากท่านไม่อธิบายให้กระจ่าง ก็ยากจะยุติได้”
เสียนเฟยที่ร่างกายอ่อนแอช่วยพูดแก้ต่างว่า
“ไทฮองไทเฮา เรื่องนี้ต้องเข้าใจผิดอย่างแน่นอน ฮองเฮาเป็นคนเช่นไร พวกเราต่างรู้กันดี”
มู่หรงฉานเอ่ยอย่างเห็นอกเห็นใจ: “ฝ่าบาท หม่อมฉันคิดว่าฮองเฮาและคุณชายเซียวบริสุทธิ์ หวังว่าจะมีการสอบสวนอย่างละเอียด เพื่อคืนความบริสุทธิ์ให้กับฮองเฮา”
ในเหล่าราชนิกุล มีคนเอ่ยขึ้นว่า
“ฝ่าบาท กระหม่อมได้ยินมานานแล้ว ช่วงนี้ในวังมีข่าวลือหนาหูว่า ฮองเฮาและอดีต...คุณชายเซียวมีสัมพันธ์รักกัน”
“ฝ่าบาท เรื่องนี้ร้ายแรงมาก! หากไม่สืบสวนให้กระจ่าง วังหลังจะวุ่นวายเป็นแน่!”
“ใช่แล้ว โดยเฉพาะคนที่มีสถานะเป็นฮองเฮา เรื่องแอบมีความสัมพันธ์ลับกับผู้อื่น ยากที่จะให้อภัยได้!”
“ตามความเห็นของกระหม่อม ฝ่าบาทไม่ควรขออภิเษกบุตรีตระกูลเฟิ่งมาเป็นฮองเฮา นางหมั้นหมายกับอดีตรัชทายาท จะมีสัมพันธ์รักเก่าก็ไม่น่าแปลกใจ!”
เหล่าราชนิกุลต่างโกรธเคืองอย่างมาก
ไทฮองไทเฮารู้สึกอับอาย
“ในวังจะไม่ยอมให้มีเรื่องราวสกปรกเช่นนี้เด็ดขาด! ฮองเฮา หากเจ้าพิสูจน์ไม่ได้ว่าตนเองบริสุทธิ์ ก็ต้องทำตามกฎของวังหลวง!”