บทที่ 24

เป็นเขาได้อย่างไรกัน!

เฟิ่งจิ่วเหยียนสีหน้าสงสัย เหงื่อออกตามมือเล็กน้อย

คนที่อยู่ตรงหน้า หน้าตาเหมือนกับบุรุษที่นางเคยประลองมือในวันนั้นทุกกระเบียดนิ้ว!

ไม่สิ พูดให้ถูกต้องก็คือพวกเขาคือคนเดียวกันต่างหาก!

ใบหน้าหล่อเหลาเช่นเดียวกัน แววตาลึกลับ และยังมีรังสีอาฆาตที่คมคาย...

หลังจากที่ประลองมือครั้งแรก นางคิดเองเออเองว่าเขาเป็นองครักษ์ในวัง

ความจริงแล้ว เขาเป็นถึงฮ่องเต้เซียวอวี้!

ทว่า จักรพรรดิที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี คิดไม่ถึงเลยว่าศิลปะการต่อสู้จะเก่งกาจขนาดนี้

เฟิ่งจิ่วเหยียนจำเซียวอวี้ได้ ทว่าเซียวอวี้กลับไม่รู้ คนตรงหน้าผู้นี้เป็นนักฆ่าสาวที่เขาเคยประลองมือมาแล้วสองครั้ง

“ฮองเฮาจะจ้องเราไปตลอดเลยหรือกระไร” เซียวอวี้พูดอย่างไม่เป็นมิตร

เฟิ่งจิ่วเหยียนตั้งสติทันที หลุบสายตาลง

“โปรดอภัยที่หม่อมฉันเสียมารยาท”

ภายนอกของนางดูสงบนิ่งเป็นปกติ ความจริงแล้วในใจยังคงมีความประหลาดใจอยู่

นี่เป็นครั้งแรกที่เซียวอวี้ได้มองหน้านางในระยะใกล้เช่นนี้

ครั้งก่อนที่เห็นนาง คือตอนที่นางควบม้าไปช่วยไทเฮา เขายืนอยู่ที่สูง มองจากไกล ๆ ...

ทันใดนั้น นิ้วเรียวยาวของเซียวอวี้อันเย็นยะเยือกเชิดคางของนางขึ้น แววตาสอดประสานกัน

ฮองเฮาผู้ทรงธรรมของตระกูลเฟิ่งหลายรุ่น ส่วนใหญ่หน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ไม่เน้นรูปงาม

มาถึงรุ่นนี้ กลับเลือกนางที่หน้าตางดงามเช่นนี้เข้าวัง

เจตจำนงของคนตระกูลเฟิ่งชัดเจนแจ่มแจ้ง

ส่งสตรีเช่นนี้เข้าวัง จะไม่ให้แย่งชิงความโปรดปรานได้อย่างไรกัน!

เรื่องเป็นที่ประจักษ์แล้วว่าตั้งแต่นางเข้าวังมา ไม่เคยได้อยู่อย่างสงบสุข

“เจ้ากล้าดีอย่างไร ส่งคนไปที่ตำหนักจื้อเฉิน!”

เฟิ่งจิ่วเหยียนถูกบังคับให้เงยหน้ามาสบตาตอบคำถามกับเขา

“หม่อมฉันทำตามกฎของพระราชวัง ไม่ทราบว่ามีความผิดอันใด?”

เซียวอวี้แววตาเย็นยะเยือก “ฮองเฮาไม่เข้าใจกฎของเรา เช่นนั้นเราก็ควรสั่งสอนฮองเฮาให้เป็นอย่างดีจึงจะถูกต้อง”

พร้อมกับคำพูด เขาปล่อยคางของนางลง หันไปออกคำสั่งกับหลิวซื่อเหลียง

“ฮองเฮาเพิ่งจะเข้าวังได้ไม่นาน ไม่รู้กฎเกณฑ์ จึงเป็นคนรับใช้รอบข้างบกพร่องต่อหน้าที่ ทหาร ลากนางสนมของฮองเฮาออกไปให้หมด โบย...”

ซุนหมัวมัวหูดีได้ยินคำพูดเหล่านี้จากด้านนอกตำหนัก ขาอ่อนทันที

จบเห่แล้ว!

เหตุใดนางดวงซวยเช่นนี้กัน รับใช้เจ้าเหนือหัวเช่นนี้!

“เหลียนซวงเอ๋ย เจ้า...”

เมื่อหันไปก็ไม่เจอเหลียนซวงแล้ว

เด็กนรกนี่ หนีไปเร็วขนาดนี้?! เหตุใดไม่พานางไปด้วย!

......

“ช้าก่อนฝ่าบาท!” เฟิ่งจิ่วเหยียนพูดขัดเซียวอวี้

เซียวอวี้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ฮองเฮา คิดว่าเราลงโทษเบาเกินไป?”