บทที่ 330

จดหมายของเวยเฉียงเรียบง่ายอย่างมาก ใช้ภาษาไม่ต่างจากเด็ก เขียนบรรยายเรื่องราวในชีวิตประจำวัน

แต่เฟิ่งจิ่วเหยียนกลับอ่านอยู่นาน

นางรู้ อาการป่วยของเวยเฉียงยังไม่หายดี แต่หากมีความสุขเรียบง่ายเช่นนี้ต่อไปได้ ก็นับว่าดีแล้ว

……

ชายแดนเหนือ

ณ เซียวเหยาจวี

เฟิ่งเวยเฉียงมีผ้าคลุมสีเงินผืนใหญ่คลุมบนไหล่ นั่งอยู่บนชิงช้าบริเวณชานเรือนอย่างเหม่อลอย เมื่อใดที่ได้นั่งก็มักจะนั่งเป็นเวลานาน

ไฉ่เยว่ผู้เป็นสาวใช้คอยเฝ้าไม่ห่างกาย ส่วนซ่งหลีวุ่นอยู่กับยาสมุนไพรต่าง ๆ ข้างในเรือน

ที่นี่ไม่มีคนนอกเข้ามายุ่งวุ่นวาย ชีวิตจึงสงบสุขทุกวัน

เมื่อไฉ่เยว่ป้อนยาเฟิ่งเวยเฉียง นางก็ยอมอ้าปากอย่างเชื่อฟัง

แต่นางจะมองไปยังเบื้องหน้าตลอดเวลา ไม่สบสายตากับผู้ใดทั้งนั้น

ราวกับเป็นคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในภวังค์ฝันตลอดกาล ไม่มีใครสามารถปลุกนางขึ้นมาได้

ทุกครั้งที่ไฉ่เยว่เห็นคุณหนูยอมทำตามทุกอย่าง มักจะรู้สึกปวดร้าวที่หัวใจเสมอ

หากคุณหนูไม่ประสบพบเจอเรื่องสกปรกพรรค์นั้น ป่านนี้ก็คงมีความสุขอย่างมาก

“คุณหนู วันนี้ท่านจะเขียนจดหมายให้คุณหนูใหญ่หรือไม่?”

เฟิ่งเวยเฉียงมีอาการตอบสนองโดยพลัน

“เขียนจดหมาย ต้องเขียนจดหมายให้ท่านพี่…” นางลุกพรวดขึ้นมา จากนั้นก็วิ่งเข้าไปในเรือนด้วยสีหน้าร่าเริง

ไฉ่เยว่หัวใจกระตุกไหว

นางหวังว่า ความทรงจำของคุณหนูจะหยุดอยู่ในช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด

เช่นนั้น บางทีคุณหนูอาจจะไม่ต้องเจ็บปวดอีก

……

เมืองหลวง

หลังจากที่เฟิ่งจิ่วเหยียนออกจากตำหนักเย็น ฮูหยินเฟิ่งก็เข้าวังอย่างอดรนทนรอไม่ไหว

นางกุมมือของบุตรสาว รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ปลื้มปริ่มอย่างยิ่ง

“หลายวันมานี้ พวกเราคอยกังวลเรื่องเจ้าอยู่ตลอด

“แม้นเจ้าจะเป็นฮองเฮา แต่ตราบใดที่ฝ่าบาทตรัสเพียงหนึ่งคำ ก็สามารถตัดสินความเป็นอยู่ของเจ้าได้ เท่านี้ก็พอจะรู้แล้วว่า การมีบุตรข้างกายสำคัญที่สุด

“คราก่อนเจ้าสูญเสียลูกในท้องไป ร่างกายฟื้นฟูอย่างไรบ้าง?”

ฮูหยินเฟิ่งถามอย่างคาดหวัง

เรื่องทายาท นางกับนายท่านเฟิ่งล้วนมีความคิดเหมือนกัน

แตกต่างกันที่ นายท่านเฟิ่งหวังเกียรติยศ ส่วนนางหวังให้บุตรสาวครองตำแหน่งในวังอย่างมั่นคง ไม่มีใครกล้ามารังแกอีก

เฟิ่งจิ่วเหยียนตอบส่ง ๆ พอเป็นพิธี

“ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว”

ส่วนเรื่องที่นางตั้งครรภ์ปลอม ไม่จำเป็นต้องบอกมารดา

ฮูหยินเฟิ่งพยักหน้าด้วยความเบาใจ

“เช่นนั้นก็ดี แค่เจ้าสามารถตั้งครรภ์ได้อีกในเร็ววัน แม่ก็อุ่นใจ”

เฟิ่งจิ่วเหยียนพยักหน้าเบา ๆ