บทที่ 333

เมื่อเห็นว่าแคว้นตนเสียประโยชน์ เหล่าขุนนางของหนานฉีก็คัดค้านทันที

“ฝ่าบาท ไม่ได้เด็ดขาดพ่ะย่ะค่ะ! อย่าว่าแต่เหมืองหินเซวียนอิงที่ยังขุดไม่สำเร็จ หินเซวียนอิงที่ได้ก็ยังไม่รู้จำนวนเป็นที่แน่นอนด้วย ถึงแม้จะได้ปริมาณมากพอ แต่นั่นก็ต้องแจกจ่าย นี่ก็ต้องแจกจ่าย เกรงว่าจะเหลือเพียงน้อยนิด!”

“กระหม่อมเห็นด้วยกับข้อเสนอ! นี่ไม่เท่ากับทำงานหนักโดยเสียเปล่าให้กับแคว้นอื่นหรอกหรือ?”

เหล่าราชทูตสีหน้าดูไม่พอใจ และโต้แย้งกลับทันที

“เหตุใดต้องทำงานหนักโดยเสียเปล่า แคว้นจ้าวของเรายินดีจ่ายห้าแสนตำลึงเป็นค่าแรงช่าง!”

“ฮ่องเต้ฉี เป่ยเยว่ก็ยินดีจ่ายเงินห้าแสนตำลึงเช่นกัน!”

ขุนนางอาวุโสผมขาวโพนผู้หนึ่งของหนานฉีโมโหโกรธเกรี้ยว

“นี่เป็นปัญหาเรื่องเงินทองรึ! สิ่งล้ำค่าอย่างหินเซวียนอิงมีมูลค่าเท่าใด? เชื่อว่าพวกเจ้าต้องรู้ดีอยู่แก่ใจ!”

แน่นอนว่าพวกเขารู้

หินเซวียนอิงเป็นของหายากมีจำนวนน้อย

หลายร้อยปีมานี้มีเฉพาะที่แคว้นเป่ยเยี่ยนเพียงแห่งเดียวเท่านั้น

เนื่องจากแคว้นเป่ยเยี่ยนอุดมด้วยหินเซวียนอิง จึงได้หลอม “มังกรไฟ” ที่ทรงพลังขึ้นมา ในสมรภูมิรบไม่มีสงครามครั้งใดพ่ายแพ้ จนกลายเป็นแคว้นมหาอำนาจอันดับหนึ่ง

หากแคว้นอื่นต้องการหินเซวียนอิงนั้น ไม่เพียงแค่ยอมศิโรราบ แม้จะยอมเสียทองคำพันชั่งก็ได้มาแค่น้อยนิด

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เป่ยเยี่ยนยิ่งห้ามขายหินเซวียนอิงให้กับแคว้นอื่น

ตอนนี้ในดินแดนแคว้นหนานฉีค้นพบหินเซวียนอิงแล้ว มีผู้ใดบ้างจะไม่คิดอยากแบ่งผลประโยชน์?

แม้ตนจะได้ส่วนแบ่งไม่มาก พวกเขาก็ไม่ยอมให้หนานฉีครอบครองเพียงลำพัง จนกลายเป็นแคว้นเยี่ยนที่แข็งแกร่งอันดับสองได้

เซียวอวี้ยังคงดื่มสุราอยู่ ในดวงตาของเขามีประกายความเยือกเย็น ทั่วกายแผ่รังสีความโกรธเกรี้ยว

งานเลี้ยงวันเกิดครั้งนี้ช่างน่าเบื่อเสียจริง

ขณะที่ราชทูตกับเหล่าขุนนางของหนานฉีโต้เถียงกันไม่หยุด ราชทูตของแคว้นซีหนี่ว์ก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง

“ฮ่องเต้ฉีทรงโปรดประนีประนอม แคว้นเราไม่ต้องการหินเซวียนอิงก็ได้ แต่ขอให้หนานฉีหยุดสร้างปืนหอกไฟแบบใหม่ เพื่อไม่ทำให้ราษฎรของแคว้นอื่นอกสั่นขวัญแขวน”

ราชทูตคนอื่นก็พากันสนับสนุน

“นี่เป็นข้อเสนอแนะที่ดี!”

“ฮ่องเต้ฉี เรื่องที่ท่านจะสร้างปืนหอกไฟแบบใหม่ กระหม่อมก็ได้ยินเช่นกัน เรื่องนี้ทำให้ผู้คนอกสั่นขวัญแขวนจริง ๆ!”

“หนานฉีเป็นแคว้นยิ่งใหญ่ควรคำนึงถึงสันติภาพเป็นสำคัญ รัฐเหลียงกลายเป็นรัฐบริวารของพวกท่านแล้ว ตอนนี้พวกท่านยังจะทุ่มเทกองกำลังในการทำศึกตามอำเภอใจ เพื่อจะพุ่งเป้ามาที่แคว้นเล็ก ๆ อย่างพวกเราเช่นนั้นหรือ?”

“ฮ่องเต้ฉี หากแคว้นของท่านมีแผนการดังกล่าวจริง อย่าโทษพวกเราที่จะขอเตือนไว้ก่อนว่า ในเวลานั้นแคว้นของเราจะร่วมมือกันต่อต้านอย่างแน่นอน!”

งานเลี้ยงวันเกิดที่เดิมทีสงบเรียบร้อย ในชั่วพริบตากลายเป็นต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อกัน

เฟิ่งจิ่วเหยียนนิ่งเงียบ ดวงตาทั้งคู่ของนางสงบนิ่งราวกับน้ำลึกที่ก้นบึง อารมณ์ทั้งหมดเก็บซ่อนไว้ในส่วนลึกที่สุด

เซียวอวี้ที่อยู่ด้านข้าง สีหน้าของเขาเยือกเย็นราวกับน้ำค้างแข็ง

เขาเหลือบมองสีหน้าของราชทูตเหล่านั้น พร้อมกับเปิดริมฝีปากบางขึ้น