บทที่ 380

“ท่านคิดว่า หลิงเยี่ยนเอ่อร์ไม่มีความผิดงั้นหรือ?” น้ำเสียงของเฟิ่งจิ่วเหยียนราบเรียบผิดปกติ

เซียวอวี้สังเกตเห็นอารมณ์ในน้ำเสียงของนาง จึงวางตะเกียบลง จดจ้องมาที่นางด้วยสายตาดุดัน

“แล้วการลงโทษทารุณเพราะเรื่องส่วนตัวมันถูกต้องแล้วหรือ?”

เฟิ่งจิ่วเหยียนเงยหน้ามองเขา แววตาไร้ความหวั่นเกรง

“ขออภัยที่ข้าต้องกล่าวตามตรง หากข้าไม่ลงโทษทารุณนาง หลิงเยี่ยนเอ่อร์ก็คงถูกคนของท่านส่งตัวไปอยู่เมืองอื่น ท่านตัดสินเนรเทศนางก็จริง แต่ลับหลังก็เหลือทางหนีที่ไล่ให้อยู่ดี

“เพื่อแก้แค้น ข้าจึงต้องชิงตัวนางมา”

ถ้อยคำของนางแฝงไปด้วยคำกล่าวฟ้อง ว่าเขาลงโทษไม่เป็นธรรม

ใบหน้าหล่อเหลาของเซียวอวี้ก่อเกิดแววโทสะ

เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่จำเป็นต้องทำให้เขาโมโห จึงเปลี่ยนเรื่องพูด

“แต่ท่านวางใจได้ รอท่านได้ลงโทษเฉียวม่อแล้ว ข้าก็จะปล่อยนางไป

“ไม่เพียงแค่ปล่อยนาง ยังสามารถรับนางกลับเข้ามาในวังได้”

แววตาของเซียวอวี้มืดลง

รับตัวกลับมาในวังหมายความว่าอย่างไรกัน!

คิดอีกแง่หนึ่ง คงไม่ใช่ว่านางหึงหวง เลยพูดประชดหรอกหรือ?

ความเย็นชาระหว่างคิ้วของเขาพลันเลือนหายไป ดูอ่อนโยนอย่างที่ตัวเขาเองก็ไม่สังเกตเห็น

“จะประชดประชันไปทำไม เรื่องนางต้องไปที่ใด เดี่ยวเราย่อมจัดการเอง”

เฟิ่งจิ่วเหยียนกลับตอบอย่างจริงจัง

“ท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าแค่รับปากนางเอาไว้ หากความจริงปรากฎ ก็จะจัดการตัวตนใหม่ให้แก่นาง และส่งนางกลับไปอยู่ข้างกายท่าน”

ชั่ววินาทีนั้น นัยน์ตาของเซียวอวี้ทอแววคมกริบดั่งคมมีด จดจ้องมาที่นางแน่นิ่ง

“เจ้ารับปากอะไรนางไว้?”

นี่ไม่ใช่คำถาม แต่เป็นคำเตือนภัย

นี่นางคิดจะรับหลิงเยี่ยนเอ๋อร์กลับเข้ามาในวังจริงหรือ!

มีผู้หญิงใจกว้างเช่นนางด้วยหรือไง?

หรือว่า นางไม่ได้สนใจเลยสักนิดว่าเขาจะโปรดปรานใคร

เฟิ่งจิ่วเหยียนงุนงงอย่างเลี่ยงไม่ได้

กักขังหลิงเยี่ยนเอ๋อร์ เขาก็ไม่พอใจ

พอนางจะคืนหลิงเยี่ยนเอ๋อร์ให้เขา เขายังไม่พอใจอีก

น้ำเสียงของเซียวอวี้แข็งกร้าว

“จำเอาไว้ อย่าทำอะไรที่นอกเหนือมากกว่านั้นอีก”

“เพคะ” เฟิ่งจิ่วเหยียนผงกศีรษะ

คืนนี้ เซียวอวี้ไม่ได้อยู่ค้างคืน

หลังจากที่เขากลับไป เฟิ่งจิ่วเหยียนจึงผ่อนคลายขึ้นมาไม่น้อย

……

เริ่มแรกที่มีการขุดหินเซวียนอิง ก็เพื่อทำปืนหอกไฟรูปแบบใหม่

เมื่อหินเซวียนอิงชุดแรกถูกส่งมาที่เมืองหลวง หัวหน้ากรมศัตราวุธก็เริ่มใช้ทันที

วันนี้ ทางหัวหน้ากรมศัตราวุธจึงมีข่าวดี ปีนหอกไฟรูปแบบใหม่ผลิตออกมาแล้ว!

เมื่อมีหินเซวียนอิง ปืนหอกไฟก็แทบเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ!

ครั้งนี้หัวหน้ากรมศัตราวุธระมัดระวังเป็นอย่างมาก ลองใช้ล่วงหน้าอยู่หลายครั้ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีปัญหาอะไร ถึงได้ไปทูลรายงานฝ่าบาท ทั้งแจ้งแม่ทัพกรมป้องกันเมืองอย่างเมิ่งเฉียวม่อให้รู้

เพราะถึงอย่างไรปืนหอกไฟรูปแบบใหม่นี้ก็เป็นผลสำเร็จมาจากนาง

หลังจากที่เมิ่งเฉียวม่อได้รู้ ก็อารมณ์ดีอย่างยิ่ง

ถึงนางจะไม่ได้ค้นพบหินเซวียนอิง แต่นางก็เป็นคนมอบพิมพ์เขียวอาวุธ

ท้ายที่สุดแล้ว ก็ยังเป็นคุณงามความดีอันยิ่งใหญ่ของนางอยู่วันยังค่ำ

เรื่องปืนหอกไฟประสบความสำเร็จในครั้งนี้ ฝ่าบาทต้องพระราชทานรางวัลแก่นางเป็นแน่!

เป็นดั่งคาด ในวันเดียวกันรางวัลพระราชทานก็ส่งมาถึงจวนแม่ทัพกรมป้องกันเมือง