บทที่ 662

สีหน้าเซียวอวี้จากดำกลายเป็นขาว

สิ่งของที่อยู่ในกล่อง...เขาเคยเห็นในตำรา

นี่คือถุงยาง ใช้สำหรับผู้ชาย

ทว่า จักรพรรดิไม่จำเป็นต้องสวมสิ่งนี้ หากไม่อยากให้นางสนมตั้งครรภ์ ประทานน้ำแกงป้องกันการมีบุตรก็พอ

ดังนั้น ในวังไม่เคยมีสิ่งนี้ เขาก็ไม่เคยเห็นของจริงมาก่อน

ยิ่งคิดไม่ถึง เฟิ่งจิ่วเหยียนจะมอบสิ่งนี้ให้กับเขา

จนเขาไม่รู้จะพูดนางว่าอะไรดี

พัฟ !

เขาปิดกล่องไม้ ท่าทีราวกับตาไม่เห็นไม่กวนใจ

“สิ่งนี้ เราไม่ชอบ”

เขาปฏิเสธทันที

เขาอยากที่จะมีลูกกับนางมากมาย จะใช้สิ่งนี้ได้อย่างไร

เฟิ่งจิ่วเหยียนพูดขึ้นมาอย่างจริงจัง

“ข้าเห็นว่า มีบุตรก่อนแต่งงาน ไร้ชื่อไร้สถานะ ไม่แตกต่างอะไรกับบุตรนอกสมรส”

เซียวอวี้ขมวดคิ้วเข้ม

นางหมายความว่า ก่อนแต่งงานสามารถ...

บอกตั้งแต่แรกสิ !

เวลาต่อมา เซียวอวี้ไม่พูดอะไร ลุกขึ้นมาอุ้มนางทันที

“เจ้าพูดถูก คืนนี้ลองใช้สิ่งนี้เลย”

เฟิ่งจิ่วเหยียนขมวดคิ้ว “แขนของท่าน...”

“ไม่เป็นไร” ดวงตาของเขาแฝงไปด้วยรอยยิ้ม อารมณ์ดี ยังจะสนใจบาดแผลที่ไหนกัน

ยิ่งไปกว่านั้น ก็แค่บาดแผลภายนอก

ในมุ้งบนเตียง

เสื้อผ้าหลุดออกส่งเสียงกรอบแกรบ ซ้อนกันเป็นชั้นๆ ราวกับสองคนพัวพันกันอยู่ข้างใน

เดิมเซียวอวี้ก็เป็นวัยแห่งความมีพลังอันแข็งแกร่ง ยังเพิ่งได้ลิ้มลองเมื่อไม่นานมานี้ คนึงหาอย่างมาก

คืนที่เฟิ่งจิ่วเหยียนตอบตกลงแต่งงานกับเขา เขาก็อยากได้นางแล้ว

ทว่านางไม่ยินยอม เขาจึงจำต้องอดกลั้นไว้

เมื่อก่อนเขาก็เคยคิดว่า ตนเองมีจิตใจมั่นคงแน่วแน่

ตอนนี้เพิ่งรู้ว่า เขาทำไม่ได้

ผู้จิตใจมั่นคงแน่วแน่เหล่านั้น คนที่โอบกอด จะต้องไม่ใช่สตรีที่ตนเองชอบ...