บทที่ 663

ในมุ้งบนเตียง บนผ้าห่ม มือสองข้างใหญ่ข้างหนึ่งเล็กข้างหนึ่ง นิ้วทั้งสิบนิ้วประสานกัน พัวพันแนบแน่น

เซียวอวี้ยิ่งจูบยิ่งร้อนแรง

เฟิ่งจิ่วเหยียนแทบทนไม่ไหว พยายามดิ้นรนหาช่องว่างเพื่อหายใจ

เวลาต่อมา เขาล้มทับบนตัวนาง หายใจอย่างหนัก ลมหายใจร้อนผ่าวรดข้างหู แก้มด้านข้างของนาง

นางถูก “ย่าง” จนเหงื่อไหลชุ่ม เอียงศีรษะไป

ฝ่ายชายยกตัวขึ้นมาเล็กน้อย จับปลายคางของนาง ดวงตาแดงสลัว จ้องริมฝีปากแดงระเรื่อสดใสของนางอย่างลึกซึ้ง

ริมฝีปากแดง ทำให้สีหน้าขาวใสมากขึ้น

สายตาของเขามองเลื่อนขึ้น มองความเร่าร้อนในดวงตาของนางที่กำลังจะจางหายไป อยากจดจำภาพนี้ไว้ตลอดกาล

จดจำภาพที่นางหวั่นไหวเพื่อเขา

จดจำภาพที่ในสายตานางมีเพียงเขา ในกระแสเลือด ในร่างกายก็มีเพียงเขา

เจิดจ้ายิ่งกว่าดอกไม้ไฟ สว่างไสวยิ่งกว่าดวงดาว ลานตายิ่งกว่าแสงอาทิตย์...งดงามจริงๆ !

ทุกครั้งในเวลานี้ แม้นางต้องการชีวิตเขา เขาก็จะให้

เขาคิดว่า เขารักนางอย่างที่สุดจริง ๆ

หากชั่วชีวิตที่เหลือนี้ไม่สามารถได้ครอบครองนาง เขาจะเสียใจขนาดไหน

มือของเขาเลื่อนมาถึงด้านหน้าลำตัวของนาง ลูบไล้รอยสักรูปเปลวเพลิงสีแดง

“รอยสักของเจ้านี้ เพื่อปกปิดรอยแผลเป็นใช่หรือไม่?”

เฟิ่งจิ่วเหยียนผงกหัว

“ได้รับบาดเจ็บตั้งแต่เมื่อไหร่?” เขาถามขึ้นมา

แม้แต่ครีมลบรอยแผลเป็นก็ไม่สามารถลบเลือนได้ แสดงว่าตอนนั้นนางจะต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างมาก

เวลานี้นางเหนื่อยมาก ไม่มีความทรงจำอะไร

“ไม่สำคัญ”

เห็นนางไม่อยากพูด เซียวอวี้ก็ไม่ถามอีก

“เหนื่อยไหม?” เขาปัดไรผมข้างแก้มนาง สายตาเต็มไปด้วยความห่วงใย

ดูเหมือนเขาจะรุนแรงไปหน่อย

เฟิ่งจิ่วเหยียนขยับริมฝีปากเชื่องช้า “ยังไหว”

ฟังน้ำเสียงของนาง ดวงตาเซียวอวี้มืดลงทันที

เขาลูบไล้ผิวหนังบริเวณข้างเอวของนาง พูดขึ้นมาด้วยเสียงนุ่ม “งั้น...เอาอีกรอบ?”

เฟิ่งจิ่วเหยียนเงยหน้าขึ้นมามองเขา พูดขึ้นมาอย่างเรียบเฉย

“ให้ความร่วมมือจนถึงที่สุด”

เขากำลังจะก้มศีรษะจูบนาง กลับได้ยินนางพูดขึ้นมา “มีเรื่องหนึ่งลืมบอกท่านไป ถุงยางนั้น ข้าให้อาจารย์หญิงทำแค่สิบอัน”

มันแตกต่างจากถุงยางที่ทำจากกระเพาะปลาทั่วไป ขจัดกลิ่นคาวเดิมของกระเพาะปลาแล้ว ยังเพิ่มความแข็งแรงในการสวมใส่ ที่สำคัญที่สุดคือ บางกว่าถุงยางทั่วไปอย่างมาก

ใช่ว่าสามารถทำสำเร็จได้ในวันสองวัน

ได้ยินเช่นนี้ ร่างกายเซียวอวี้สะดุ้ง

มีเพียงสิบอัน?

ยังเป็นฮูหยินเมิ่งทำให้

นั่นก็แสดงว่า หาซื้อไม่ได้

ตอนที่เพิ่งเห็นสิ่งนี้ เขารู้สึกต่อต้าน

หลังจากใช้แล้ว ก็รู้สึกดีมาก