บทที่ 689

การให้หยิ่นลิ่วแอบไปขอกองกำลังเสริมนั้น เป็นความคิดของเซียวอวี้

ประการแรกเพื่อเฟิ่งจิ่วเหยียน เขาเป็นห่วงว่า ด้วยวิธีการสกปรกของสนามประลองยุทธ์ ถึงแม้เฟิ่งจิ่วเหยียนจะชนะ ก็คงไม่มีทางออกมาได้อย่างง่ายดาย

ประการที่สองเพื่อราษฎร หลังจากเห็นความโหดเหี้ยมอำมหิตของสนามประลองยุทธ์แห่งนี้ เขาก็ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะทำลายมัน

กระแสนิยมความชั่วร้ายเช่นนี้ ปล่อยตามอำเภอใจก็จะเป็นการส่งเสริม

ทหารรักษาการณ์ไท่ชางก็ไม่รู้จักฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ทว่ายอมรับป้ายห้อยเอวเทพยุทธ์พระราชทานของหยิ่นลิ่ว

ผู้ที่มีป้ายห้อยเอวเทพยุทธ์ จะมีอำนาจตรวจสอบขุนนางท้องถิ่น และระดมกำลังทหารรักษาการณ์ในท้องที่

ทหารรักษาการณ์ที่หยิ่นลิ่วนำมามีสามหมื่นคน

ไป๋เซี่ยวฉือแม่ทัพทหารกองรักษาการณ์ในมือถือหอกยาว ตวาดด้วยความโกรธ

“ทุกคนวางอาวุธลง สองมือกุมหัวไว้!

“คนที่กล้าขัดขืน ฆ่าเลย!”

จากนั้น ทหารครึ่งหนึ่งโอบล้อมกลุ่มคนในสถานที่นั้น

ส่วนอีกครึ่งหนึ่งไปปิดล้อมสนามประลองยุทธ์และจับกุมผู้คนในนั้น

เฟิ่งจิ่วเหยียนเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ความตึงเครียดก็คลายลง

หยิ่นลิ่วผู้ที่พกป้ายห้อยเอวเทพยุทธ์ ก่อนอื่นพาเซียวอวี้พร้อมคณะออกจากฝูงชน

เซียวอวี้สวมชุดอำพรางตัวสีดำแดงคล้ำ แม้จะเป็นชุดอำพรางตัว ทว่าเป็นเนื้อผ้าชั้นดี ความสูงศักดิ์มิอาจปกปิดได้

ไป๋เซี่ยวฉือมิรู้สถานะของฮ่องเต้ ทว่าแค่มองก็ดูออกว่าคนผู้นี้มิใช่ชาวบ้านธรรมดา

รวมถึงคนที่พกป้ายห้อยเอวเทพยุทธ์ที่แต่งกายเป็นทหารองครักษ์ผู้นั้น แค่มองก็รู้ว่ามิใช่เจ้าของป้ายห้อยเอวเทพยุทธ์ตัวจริง

ดังนั้น ไป๋เซี่ยวฉือด่วนสรุปว่า บุรุษชุดดำผู้นั้นต่างหากถึงจะเป็นผู้ที่พกป้ายห้อยเอวเทพยุทธ์ตัวจริง

คิดว่าคงได้รับคำสั่งจากฮ่องเต้ให้มาตรวจสอบ และถูกขังอยู่ในสนามประลองยุทธ์ จึงให้ลูกน้องนำป้ายห้อยเอวไปขอกำลังทหารรักษาการณ์

ไป๋เซี่ยวฉือรีบลงจากหลังม้า และประสานมือคารวะต่อเซียวอวี้

“ทุกท่านไปพักที่โรงพักแรมก่อน ที่นี่มอบให้ข้าจัดการ!”

เซียวอวี้มองไปทางเฟิ่งจิ่วเหยียน รู้ว่านางเป็นคนห่วงภาพลักษณ์ จึงถามด้วยเสียงเบา

“เดินไหวหรือไม่?”

ส่วนใหญ่บนร่างกายของเฟิ่งจิ่วเหยียนเป็นการบาดเจ็บที่ภายนอก ไม่ร้ายแรง และไม่ส่งผลต่อการเดินของนาง

นางพยักหน้า “อืม”

เซียวอวี้หันมาพร้อมกำชับหยิ่นลิ่ว: “ส่งกำลังคนกลุ่มหนึ่งคุ้มกันคุณชายซูไปที่โรงพักแรม แล้วเชิญหมอมารักษา”

เจียงหลิน: เหตุใดจึงส่งแค่ซูฮ่วน แล้วเขาเล่า?

เฟิ่งจิ่วเหยียนคว้าแขนเสื้อของเซียวอวี้ พร้อมขมวดคิ้วถาม

“ท่านจะไปไหน?”

ดวงตาที่มืดดำและล้ำลึกของเซียวอวี้เผยให้เห็นความเยือกเย็นเล็กน้อย “จับคน”

ก่อนหน้านี้ภายในสนามประลองยุทธ์ เขาเห็นผู้ประกาศคนนั้นเข้าไปในห้องลับเพื่อขอคำชี้แนะ ถึงรู้ว่านายท่านของสนามประลองยุทธ์อยู่ที่นั่น

ภายหลังเขากับเฉินจี๋แอบเข้าไป พบว่าเสมือนมาอยู่อีกโลกหนึ่ง!

เมื่อเดินผ่านทางเดินสายหนึ่ง จะเห็นพระราชวังเล็ก ๆ ใต้ดินอันโอ่อ่างดงามหลังหนึ่ง

ขุนนางชั้นสูงที่สวมอาภรณ์หรูหราแต่ละคนนั้น นั่งล้อมวงอยู่ในแต่ละที่ พวกเขากำลังวางเดิมพันเช่นกัน สิ่งที่แตกต่างจากผู้ชมด้านนอกคือ พวกเขาเล่นหนักกว่า---วางเดิมพันแบบสุ่ม

ยังมีบางคนกระทำอนาจารในที่สาธารณะ โอบกอดเด็กหนุ่มเด็กสาว เสพสุขอย่างเต็มที่...

คดีนี้ต้องจัดการอย่างใหญ่โต!

เรื่องนี้ช้ามิได้ เซียวอวี้ไม่มีสิ่งใดต้องรีรอ จึงแสร้งทำเป็นราชทูตที่ได้รับคำสั่งจากฮ่องเต้ มาสืบสวนคดีนี้เอง

ณ โรงพักแรม

เฟิ่งจิ่วเหยียนกับเจียงหลินเข้าพักเรียบร้อยแล้ว หยิ่นลิ่วก็รีบพาหมอหญิงมาหนึ่งคน เพื่อจัดการทำแผลให้นาง

หลังจากเจียงหลินสังเกตเห็น ก็รู้สึกสงสัยอย่างยิ่ง

เหตุใดเป็นหมอหญิง?