บทที่ 688

ก่อนเฟิ่งจิ่วเหยียนจะขึ้นสนามประลอง ก็วางแผนเส้นทางหลบหนีไว้อย่างดีแล้ว

นางรู้ข้อจำกัดของตนเองดี

อาศัยพละกำลังของนางในตอนนี้ มิอาจยืนหยัดจนถึงท้ายที่สุดได้

การต่อสู้แบบหลายคนผลัดกันขึ้นสู้กับคนคนเดียวประเภทนี้ไม่ยุติธรรม

ดังนั้น ตั้งแต่แรกที่เริ่มประลอง นางก็มิได้ตัดสินใจว่าจะปกป้องสังเวียนจนถึงท้ายที่สุด

การประลองหลายรอบก่อนหน้านี้ ก็เพื่อให้ผู้ชมเหล่านั้นวางเดิมพันข้างนาง และกดดันให้สนามประลองยุทธ์ปล่อยตัวติงหยวนเอ๋อร์ออกมา

จนถึงตอนนี้เจียงหลินก็ยังคงเรียกสติกลับมาไม่ได้ เอาแต่วิ่งตามไปกับคนของสำนักเฉวียนเจินเหล่านั้น

ซูฮ่วนนี่เหลือเกินจริง ๆ!

ก่อนจะทำสิ่งใด จะบอกให้เขารู้บ้างไม่ได้เชียวหรือ!

ไม่มีผู้ใดรู้ว่า เฟิ่งจิ่วเหยียนมิอาจอธิบายให้ผู้ใดฟังได้

นางลักพาตัวติงหยวนเอ๋อร์ไปคนเดียว คนของสนามประลองยุทธ์ก็จะไล่ตามนางเท่านั้น

ทว่าทันทีที่นางมีพรรคพวก พรรคพวกยิ่งมาก ความเป็นไปได้ที่จะหนีรอดไปพร้อมกันก็จะยิ่งน้อยลง

สำหรับเรื่องนี้ เหลิ่งเซียนเอ๋อร์เข้าใจเป็นอย่างดี

ดังนั้น นางจึงชักกระบี่ไล่ตามไป

“ไอ้คนไร้ยางอาย! คืนศิษย์สำนักเฉวียนเจินของข้ามา!”

เจียงหลินถึงกระจ่างขึ้นมาในทันที “โจรปล้นสวาท! ที่แท้เขาก็เป็นโจรปล้นสวาท ข้าก็ถูกเขาหลอกเช่นกัน!”

เฟิ่งจิ่วเหยียนอุ้มติงหยวนเอ๋อร์วิ่งหนีออกจากสนามประลองยุทธ์

ด้านนอกมืดสนิท มีเพียงแสงสว่างเป็นดวง ๆ ของหิ่งห้อย

ทว่านึกไม่ถึงว่า ดวงไฟของ “หิ่งห้อย” นั้นขยายใหญ่ขึ้นอย่างฉับพลัน ครั้งนี้ถึงเห็นชัดเจนว่า นั่นคือนักเลงของสนามประลองยุทธ์

พวกเขารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว และถือคบเพลิงล้อมวงเข้ามา

กองกำลังติดตามด้านในก็กำลังจะไล่ตามทันแล้ว

เฟิ่งจิ่วเหยียนมือไวตาไว รีบนำติงหยวนเอ๋อร์ส่งให้เหลิ่งเซียนเอ๋อร์ที่ติดตามนางออกมา รวมถึงศีรษะของอู๋เซียงด้วย

“รีบไป! ข้าจะรั้งท้ายเอง!”

บนตัวนางได้รับบาดเจ็บ หนีไปไม่ได้ไกลแล้ว

แววตาของเหลิ่งเซียนเอ๋อร์ชะงักงัน

นี่ยังเป็นซูฮ่วนผู้นั้นที่นางรู้จัก มิเคยเปลี่ยนแปลงเลย

สถานการณ์ตอนนี้ ห้ามมิให้ลังเลแม้แต่น้อย

เหลิ่งเซียนเอ๋อร์รีบเอ่ยขอบคุณ จากนั้นก็พาติงหยวนเอ๋อร์หนีไป

ศิษย์ของสำนักเฉวียนเจินก็ตามหลังไปติด ๆ

นักเลงเหล่านั้นพยายามจะไล่ตาม แต่ถูกเฟิ่งจิ่วเหยียนขวางเอาไว้

เดิมทีเจียงหลินจะวิ่งไปพร้อมกับศิษย์สำนักเฉวียนเจิน ทันทีที่หันมาเห็นเฟิ่งจิ่วเหยียนถูกโอบล้อม จึงหยุดฝีก้าวทันที และหันหลังกลับ

“ซูฮ่วน ข้ามาแล้ว!”

เจียงหลินเล่นงานคนตรงหน้าจำนวนหนึ่ง และรีบไปสมทบกับเฟิ่งจิ่วเหยียน

ถึงตอนนี้แล้ว เขาก็ยังไม่ลืมที่จะพูดจาถากถาง

“สายตาของเจ้าแย่มาก! เซียวเอ้อร์อะไรนั่น เขาหนีไปแต่แรกแล้ว!”

เฟิ่งจิ่วเหยียนเชื่อว่า เซียวอวี้มิใช่คนเช่นนั้น

ทว่า นางกลับหวังให้เขาหนีไปจะดีกว่า

เนื่องจากสถานการณ์ตอนนี้ของพวกเขาไม่สู้ดีนัก