บทที่ 687

การตายของอู๋เซียง ไม่มีผู้ใดเสียดายการลาลับของเขา มีแต่ดื่มด่ำอยู่ในห้วงความรื่นเริงของรอบใหม่

คนที่เดิมทีกำลังลังเลไม่ตัดสินใจเหล่านั้น ก็ทยอยนำทรัพย์สินมาวางเดิมพันที่ตัวเฟิ่งจิ่งเหยียน

ในเวลานี้ เจียงหลินเต็มไปด้วยความสับสน

เขาได้ยินว่าซูฮ่วนชนะแล้ว ถึงกล้าลืมตา

จากนั้นเขาถามด้วยความงงงวย

“ทำได้อย่างไร...ซูฮ่วน เมื่อครู่เขามิได้ถูกเหยียบอยู่ใต้ฝ่าเท้าหรอกหรือ?”

เหลิ่งเซียนเอ๋อร์ที่อยู่ไม่ไกลงึมงำ

“เส้นไหมสังหาร ซูฮ่วนซ่อนเส้นไหมสังหารของคู่ต่อสู้ไว้”

ในเวลานี้ ฟางหมิ่นที่ฟื้นแล้วก็เอ่ยขึ้น

“ไม่เพียงเท่านั้น ซูฮ่วนยังเรียนรู้กระบวนท่าหมัดกำไลเหล็กด้วย!”

ถูกต้อง!

นี่ถึงจะเป็นกุญแจสำคัญ

เส้นไหมสังหารนั้น มีเพียงหมัดกำไลเหล็กถึงจะสามารถแสดงศักยภาพของมันได้

อีกทั้งยังเป็นเส้นไหมสังหารที่ถูกย้อมเป็นสีแดง และถูกเปิดเผยแล้ว

ท่าไม้ตายชุดสุดท้ายของซูฮ่วน มีโอกาสเพียงครั้งเดียวเท่านั้น!

และนางคว้าโอกาสนั้นไว้ได้

เหลิ่งเซียนเอ๋อร์รู้สึกละอายใจตัวเอง

หากเปลี่ยนเป็นนาง คงไม่มีทางสังเกตกระบวนท่าของคู่ต่อสู้ในระหว่างการประลองได้ รวมถึงยังลอกเลียนท่าทางอีกด้วย

กลยุทธ์นี้ก็คือ หินจากภูเขาอื่นย่อมลับเป็นหยกได้ ดาบที่มุ่งโจมตีเราอาจกลายเป็นดาบที่ใช้โจมตีศัตรูกลับได้

กรงเหล็กค่อย ๆ เลื่อนลงมา

เฟิ่งจิ่วเหยียนยืนอยู่ด้านในอย่างสงบนิ่ง มือข้างหนึ่งถือศีรษะของอู๋เซียงไว้

รูปร่างของนางราวกับต้นสนสูงตระง่าน ยืนหยัดไม่ย่อท้อ

และเหมือนต้นหลิงเซียวฮวาที่เติบโตอยู่บนที่สูง ถึงแม้รู้ว่ามีอุปสรรคและความยากลำบาก ก็ไม่หวั่นเกรง

ฝูงชนโห่ร้องอย่างยินดี นางก็ไม่สนใจ

ทุกสายตาที่ส่งมาของคนเหล่านั้น นางก็ไม่สนใจเช่นกัน

ตามมาด้วยกรงเหล็กลงถึงพื้น หลังประตูถูกเปิดออก นางเริ่มจากฉีกอาภรณ์ของอู๋เซียง นำมาห่อศีรษะของเขาให้เรียบร้อย

จากนั้น นางมองไปทางผู้ประกาศที่ยังคงอยู่ในอาการตกตะลึง

“จูบสาวงาม ข้าชนะแล้ว”

ผู้ประกาศนึกไม่ถึงว่า คนผู้นี้จะน่ากลัวมากถึงเพียงนี้!

รอบการประลองยุทธ์เมื่อครู่ คนอื่นมองเห็นไม่ชัด ทว่าเขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดอย่างชัดเจน!

อู๋เซียงวิทยายุทธ์ล้ำเลิศ ยังแอบสวมแผ่นเกราะ หรือจะพูดว่าหอกดาบฟันแทงไม่เข้าก็ได้

ซูฮ่วนไม่ได้โจมตีแบบเข้าตรง ทว่าใช้ท่าแบบของคนอ่อนแออยู่ในสถานะด้อยกว่า จากนั้นก็หาจังหวะเหมาะ ทำลายฝ่าเท้าของอู๋เซียง