บทที่ 814

ถึงแม้จะเป็นงานเลี้ยงบทกวี บุรุษทั้งหลายเพื่อแสดงออกถึงความสามารถของตนเอง จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องใช้ดาบใช้ปืน

หนิงเฟยมองดูพวกเขา อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหลงไหล

นางอายุขนาดนี้แล้วยังไม่เคยมีประสบการณ์อะไร ค่ำคืนอันยาวนาน หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะรู้สึกเปล่าเปลี่ยว

ก็ไม่แปลก ที่มีสนมในวังหลังเหล่านั้นมักแอบเป็นชู้กับองครักษ์

หลังจากนางเข้าวัง ก็ไม่ได้เจอบุรุษปกติมานานมากแล้ว

หลังจากการแสดงฝีมือจบลง หนิงเฟยมีคำสั่ง ให้พวกเขาจับคู่เพลิดเพลินชมดอกไม้ตามอัธยาศัย

ความหมายนั้นไม่สามารถชัดเจนไปกว่านี้อีกแล้ว

หากมีคนที่ถูกใจ ก็สามารถไปชักชวนได้

งานเลี้ยงบทกวีในวังนี้ จัดขึ้นมาอย่างครึกครื้น องค์หญิงใหญ่เข้าวังมาเยี่ยมไทเฮา ได้ยินเสียงหัวเราะทางนั้น ก็หยุดเท้ามอง

ใต้ต้นไม้ไม่ไกลออกไป มีชายหญิงคู่หนึ่งยืนอยู่พอดี

คำพูดและการกระทำของหญิงสาวแลดูอ่อนโยน ยื่นผ้าเช็ดหน้าไปให้ ใบหน้าแดงระเรื่อ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองชายหนุ่ม

“คุณชายหลิว ท่านสามารถเข้าสถาบันทางการทหาร มีความสามารถที่โดดเด่น ข้า...ข้าคาดหวังให้อนาคตท่านจะได้เป็นแม่ทัพ”

ชายหนุ่มรับผ้าเช็ดหน้ามา พร้อมขอบคุณ

หญิงสาวเห็นเช่นนี้แล้ว ใบหน้าจึงยิ่งแดงขึ้นมากกว่าเดิม

อย่างไรอีกฝ่ายได้รับผ้าเช็ดหน้าไว้แล้ว เท่ากับยอมรับความรู้สึกที่ดีของนางแล้ว

คุณชายท่านนี้หล่อเหลาสง่างาม ยังเป็นลูกศิษย์ของสถาบันทางการทหาร มีอาจารย์เป็นฮองเฮา อนาคตจะต้องประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่

หญิงรวบรวมความกล้า เงยหน้าขึ้นมามองเขา

“เช่นนั้น ข้ารอเจ้ามาสู่ขอที่จวน”

หลังจากพูดจบ นางก็เดินจากไป

องค์หญิงใหญ่ยืนอยู่ในที่ลับ เห็นด้วยตาตนเอง หลังจากที่หญิงสาวคนนั้นจากไป ชายหนุ่มก็โยนผ้าเช็ดมาทิ้งไป

สาวใช้ด้านข้างนางพูดพึมพำ

“องค์หญิง คนนี้ต่อหน้าเป็นอย่างลับหลังเป็นอีกอย่าง ในเมื่อไม่ชอบคุณหนูคนนั้น ทำไมถึงรับเอาผ้าเช็ดหน้ามา? หรือกลัวเป็นการล่วงเกินคนในตระกูลขุนนาง ส่งผลกระทบกับอนาคตของตนเอง?”

เมื่อครู่องค์หญิงใหญ่ก็ได้ยินแล้ว ชายคนนั้นคือศิษย์ของสถาบันทางการทหาร

นางคิดได้มากกว่า จึงสั่งสาวใช้

“ไปสืบดู คนนั้นเป็นใครชื่อสกุลอะไร ลักษณะนิสัยเป็นอย่างไร”

“เพคะ องค์หญิง”

……

หลังจากเฟิ่งจิ่วเหยียนปฏิเสธไม่ให้องค์หญิงใหญ่เข้าสถาบันทางการทหาร