บทที่ 829

ชายแดนของหนานเจียงกับแคว้นหนานฉีเชื่อมต่อกัน ทั้งยังมีพิษระบาด หากทั้งสองแคว้นไม่สู้รบกัน หนานเจียงก็จะเป็นด่านกั้นทางทิศใต้ของแคว้นหนานฉี

ตอนนี้หนานเจียงโดนล้อมโจมตี แคว้นหนานฉีจึงไม่อาจนิ่งดูดาย

เฟิ่งจิ่วเหยียนถามอย่างเรียบนิ่ง

“เรื่องตั้งแต่เมื่อใด? แคว้นไหนเป็นคนทำ?”

น้ำเสียงของเซียวอวี้เคร่งขรึม

“ไม่กี่วันก่อน เผ่าสุยเหอรวบรวมชนเผ่าอื่น เคลื่อนกองทัพทั้งหมดบุกเข้าโจมตีหนานเจียง สงครามเกิดขึ้นในเวลาสั้น ๆ ไม่ถึงห้าวัน แนวป้องกันรอบด้านของหนานเจียงพังทลาย ราวกับว่า กองกำลังพันธมิตรเผ่าสุยเหอทำลายแนวป้องกันได้ เตรียมการณ์มาล่วงหน้า”

……

หนานเจียงไม่ใช่แคว้นใหญ่

แต่ดำรงอยู่ได้มากว่าร้อยปี ย่อมมีศักยภาพ

ครั้งนี้ต้องมาเจอหายนะครั้งใหญ่ฉับพลัน ราชสำนักและราษฎรต่างสั่นสะเทือน

สองแคว้นดั่งน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า

หากหนานเจียงถูกทำลายล้าง ชานแดนใต้ของแคว้นหนานฉีก็จะตกอยู่ในอันตรายไปด้วยเช่นกัน

ขุนนางทุกหมู่เหล่าจึงผนึกรวมปัญญาและพละกำลัง หาวิธีรับมือ

“ฝ่าบาท กระหม่อมคิดว่า ศัตรูตัวฉกาจของแคว้นหนานฉีคือเป่ยเยี่ยน ชายแดนเหนือสมควรเพิ่มแนวป้องกันมากที่สุด ด้วยการส่งทหารไปเป็นกำลังเสริม”

“ฝ่าบาท ชายแดนใต้ก็สำคัญเหมือนกัน! ควรส่งกองกำลังเสริมไปให้หนานเจียงก่อน”

มีคนเสนอว่า

“ฝ่าบาท หากสามารถพังทลายกองทัพศัตรูได้ ด้วยการชนะโดยไม่ต้องสู้รบ ถึงจะเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด เหล่าทหารของแคว้นหนานฉี ก็ฝากฝังไม่ได้ในระยะเวลาสั้น ๆ นี้ ดังนั้น กระหม่อมคิดว่า ควรที่จะส่งราชทูตไปเจรจาที่เผ่าสุยเหอ เพื่อสร้างพันธมิตรกับแคว้นหนานฉี ต้านทานกองกำลังของเป่ยเยี่ยน!”

การประชุมในวังเป็นไปอย่างดุเดือด

ภายนอกวัง หร่วนฝูอวี้สูญเสียสติ

นางไล่ถามเก๋อสือชีผู้เป็นศิษย์น้องไม่หยุด

“ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่! หนานเจียงใกล้จะถูกทำลายล้างแล้วจริง ๆ หรือ!”

เก๋อสือชีงุนงงทำตัวไม่ถูก

“ศิษย์พี่ หลายวันมานี้ ข้าก็อยู่ที่แคว้นหนานฉีเหมือนกับเจ้า ไม่รู้ว่าหนานเจียงมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น แต่คนนอกล้วนพูดเช่นนี้ หรือว่า…”

ต่อให้หร่วนฝูอวี้จะชอบทำอะไรตามอำเภอใจขนาดไหน ก็ยังให้ความสำคัญกับหนานเจียง

นางรีบไปที่จวนรุ่ยอ๋อง

ขณะนี้จวนอ๋องมีผ้าสีแดงห้อยประดับประดา ทั่วบริเวณเต็มไปด้วยกลิ่นอายมงคลก่อนวันแต่งงาน

ก่อนวันแต่งงาน เจ้าบ่าวเจ้าสาวไม่ควรมาพบกัน

หร่วนฝูอวี้มีเรื่องด่วน จึงไม่สนกฎไร้สาระนี้ พยายามจะบุกเข้าไป

“แม่นางหร่วน ท่านอ๋องไม่อยู่ในจวนจริง ๆ …เขาถูกฝ่าบาทเรียกตัวเข้าไปประชุมในวัง!” พ่อบ้านถูกนางต่อย จนฟันหลุดหนึ่งซี่ เวลาพูดจึงมีลมออกจากปาก

หร่วนฝูอวี้ตามหาหนึ่งรอบ ก็ไม่เห็นรุ่ยอ๋อง ถึงได้รีบมุ่งตรงไปที่ประตูวัง

ใกล้พลบค่ำ รุ่ยอ๋องถึงได้เดินออกมานอกประตูวัง

หร่วนฝูอวี้เห็นเขา ก็เดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว