บทที่ 911

ข้างนอกเมืองเซวียน ลมเย็นหนาวเหน็บ เหล่าทหารหนานฉีนับแสนถืออาวุธต่าง ๆ ในมือ พร้อมร้องเพลงของทหาร

เสียงนั้นกึกก้องดังสนั่นทั่วเมืองเซวียน ราวกับสัตว์ร้ายยักษ์ถูกกักขัง อดใจรอไม่ไหวที่จะหลุดออกจากกรง ส่งเสียงคำรามกึกก้อง แผ่นดินเมืองเซวียนถึงกับสั่นสะเทือน

เฟิ่งจิ่วเหยียนขี่ม้าศึก ภายใต้ชุดเกราะ ร่างกายเปี่ยมไปด้วยพลังอันยิ่งใหญ่

นางมองกำแพงเมืองตรงหน้าอย่างเยือกเย็น

กลกลอนปิดตายของประตูได้ทำงาน คนที่อยู่ข้างใน ใครก็ล้วนหนีไม่พ้น...

บนหอประตูเมือง

ซ่านชุนจมอยู่ในความตกตะลึง เป็นเวลานานจึงได้สติกลับมา

สีหน้ารองขุนพลด้านข้างเขา ต่างก็ตกตะลึงเช่นกัน

“ท่านแม่ทัพ นั่นล้วนเป็นกองทัพตงจิ้ง เหตุใดพวกเขาถึง...มาปรากฏในเมืองเซวียน? !”

หรือว่าบินมา?

ฮ่องเต้เยี่ยนได้ยินว่าข้างนอกมีกองทัพตงจิ้ง ก็กราดเกรี้ยวทันที ยกมือคว้าจับคอเสื้อซ่านชุน เอ่ยถามอย่างโกรธจัด

“เจ้าบอกว่า กองทัพตงจิ้งถูกขังอยู่ในกานโจว ออกมาไม่ได้ไม่ใช่หรือ!

“เกิดอะไรขึ้นกับคนพวกนี้!

“ซ่านชุน นี่คือผลงานของเจ้า! !”

ซ่านชุนใจคอไม่ดี พูดอะไรไม่ออกในทันที

กองทัพพันธมิตรเผ่าสุยเหอที่อยู่ข้างหลัง ฉวยโอกาสซ้ำเติม หัวเราะเย้ย

“เห็นได้ชัด แคว้นหนานฉีหลอกลวงพวกเจ้า!”

เปลือกตาฮ่องเต้เยี่ยนกระตุกหลายที

ณ เวลานี้ รัศมีสังหารของเขาปะทุขึ้นมา จับจ้องที่ซ่านชุน

“กองทัพตงจิ้งติดตามอยู่ข้างหลังพวกเจ้า พวกเจ้ากลับไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด ช่างไม่ได้เรื่อง คนอย่างพวกเจ้า ยังมีหน้าขอส่วนแบ่งหนานฉีกับเป่ยเยี่ยนข้า? น่าขำ!”

ซ่านชุนได้ยินเช่นนี้ ก็รีบปัดมือฮ่องเต้เยี่ยน พร้อมโต้กลับ

“ฮ่องเต้เยี่ยน! ข้าขอให้ท่านดูให้ดี! ด้านนอกมีเพียงส่วนหนึ่งที่เป็นกองทัพตงจิ้ง! นอกจากนี้ มิใช่เพียงกองทัพพันธมิตรตงปู้พวกเราที่ถูกหลอกลวง พวกเจ้าเองก็เช่นกันมิใช่หรือ! พวกเราไม่พบทหารฉี กองทัพพันธมิตรแดนใต้ที่ตามมาภายหลังเหล่านั้น เผ่าสุยเหอของพวกเขาได้รู้สึกตัวกันหรือไม่?”

“ในเมื่อล้วนไม่ต่างกัน เหตุใดถึงกล่าวโทษพวกเรา!”

ขุนพลคนอื่นของกองทัพตงปู้ ต่างก็เห็นด้วย

“ทหารฉีเจ้าเล่ห์ พวกเขาออกมาจากกานโจวตั้งแต่เมื่อไหร่ พวกเราไม่รู้เรื่องจริง ๆ”

“ฮ่องเต้เยี่ยน ท่านกล้ารับประกันว่า ไม่มีกองทัพเป่ยจิ้งคอยตามหลังหรือ?”

“เอาล่ะ พูดน้อยกันหน่อยเถอะ! ยามนี้เป็นเวลาที่แต่ละแคว้นควรร่วมแรงร่วมใจกัน ขับไล่ศัตรูสำคัญที่สุด!”

ซ่านชุนรู้สึกโกรธมาก

“ใช่! ขับไล่ศัตรูสำคัญที่สุด! คนหนานฉี จะต้องตั้งใจหลอกล่อพวกเรามายังเมืองเซวียนแน่!”

ฮ่องเต้เยี่ยนก็สงบใจเย็นลงบ้าง หวนนึกถึงเรื่องที่ผ่านมายามตนเองเดินทางลงใต้ ก็รู้สึกผิดปกติ

หลังจากโจมตีเข้าสู่หนานฉี ก็ไม่เห็นประชาชนแม้คนเดียว

ถึงแม้จะมีการเคลื่อนย้ายประชาชนก่อนล่วงหน้า หากจะสามารถทำได้อย่างมิดชิด ไม่มีช่องโหว่ได้อย่างไร?