บทที่ 912

ใครเป็นคนลงกลอนประตูเมือง?

เห็นได้ชัดว่า ไม่ใช่การกระทำของคนของพวกเขาเอง

ซึ่งก็หมายความว่า ท่ามกลางพวกเขา มีไส้ศึกของทหารหนานฉีปะปนอยู่!

พวกกองทัพพันธมิตร รู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง!

หลังจากตกตะลึง ก็ต่างสงสัยกันขึ้นมา

เผ่าสุยเหอตำหนิแคว้นต้าเซี่ย ที่นำกองทัพพันธมิตรตงปู้

“ไส้ศึกคนนั้นจะต้องซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า! มีเพียงพวกเจ้าที่ได้ต่อสู้กับกองทัพตงจิ้ง! พวกเราล้วนไม่ได้ผ่านทางชายแดนใต้”

ซ่านชุนรีบโต้กลับ “กองทัพพันธมิตรเป่ยเยี่ยน ก็ได้รับมือกับทหารหนานฉีเหมือนกัน อีกทั้ง แม้ว่าพวกเจ้ามาจากทางทิศใต้ ก็อาจมีไส้ศึกปะปนอยู่ได้ เป็นที่น่าสงสัยเหมือนกัน!”

เวลานี้ฮ่องเต้เยี่ยนกลับใจเย็นลง

เขาขัดจังหวะการถกเถียงของพวกเขา

“มิต้องทะเลาะกันแล้ว! ทะเลาะกันจนเราปวดศีรษะ!

“ไม่ว่าไส้ศึกจะอยู่ที่ใด สิ่งที่เร่งด่วนในตอนนี้คือต่อต้านศัตรู!

“กลไกประตูเมืองเซวียนลงกลอนแล้ว พวกเราออกไปไม่ได้ ทหารหนานฉีก็โจมตีเข้ามาไม่ได้ จะต้องกลัวอันใด!”

คำพูดนี้ฟังดูมีเหตุผล กลับอดคิดอย่างละเอียดไม่ได้

ซ่านชุนมีประสบการณ์ทำศึกอยู่บ้าง จึงถามกลับ

“ฮ่องเต้เยี่ยน คงมิใช่ว่าจนถึงตอนนี้แล้วท่านยังไม่ตระหนักถึง ยามนี้พวกเราล้วนถูกขังอยู่ในเมืองเซวียน?”

“พวกเราออกไปไม่ได้ ไม่ช้าเสบียงอาหารก็จะถูกทานจนหมด! ไม่เท่ากับเป็นการรอความตายหรือ!”

เมื่อพูดออกมาเช่นนี้ จิตใจคนหวาดหวั่นขึ้นมาทันที

เผชิญการถูกปิดล้อมเมือง ถือเป็นสถานการณ์ที่ยากลำบากมาก สิ่งที่ต้องจัดการเป็นอันดับแรก คือปัญหาเสบียงอาหาร

ทหารหนานฉีไม่รีบร้อนโจมตีเมือง เกรงว่าคงคิดอยากรอคอย ให้พวกเราอดตาย!

……

กลยุทธ์ทางการทหาร โจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว

ด้านนอกเมืองเซวียน

ทหารหนานฉีปักหลักอยู่ที่เดิม

ภายในกระโจมหลัก เฟิ่งจิ่วเหยียนสงบสุขุม ดวงตาคู่หนึ่งแสดงให้เห็นถึงความสงบในการวางกลยุทธ์

สวีเฟิงพูดขึ้นมา

“ฮองเฮา เหล่าทหารล้วนถามว่า เมื่อใดถึงจะโจมตีเมืองเซวียน”

เฟิ่งจิ่วเหยียนฟังแล้ว ก็ถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“พวกเจ้าคิดว่า เหตุใดเมืองเซวียนถึงเป็นที่ตั้งเชิงกลยุทธ์?”

สวีเฟิกับขุนพลหลายคน ครุ่นคิดครู่หนึ่ง

พวกเขาตอบต่างกัน

“เมืองเซวียนมีสมบัติ ยังตั้งอยู่ใจกลางแคว้นหนานฉี”

“ทางหลวงเมืองเซวียนสอดประสาน เชื่อมต่อทั่วถึงกัน”

“เมืองเซวียนง่ายต่อการป้องกัน ง่ายต่อการโจมตี...”

พวกเขาพูดเสร็จ เฟิ่งจิ่วเหยียนมองไปข้างหน้า พูดขึ้นมาอย่างเรียบเฉย

“เมืองเซวียนยังมีผี”

เหล่าขุนพลต่างมองหน้ากัน ไม่เข้าใจอย่างมาก

มีผี?

นี่ เริ่มจากที่ใด?