บทที่ 913

เสียงร้อง “มีผี” ทำให้ทหารเวรยามดึกตกใจขนลุกขึ้นมา

เห็นเพียง ในเมืองเซวียน เดิมพื้นที่ว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ ปรากฏทหารจำนวนมาก!

ทหารเหล่านั้นสวมเสื้อเกราะแคว้นหนานฉี ก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคงภายใต้เสียงฟ้าร้อง ไฟผีสีเขียวพวยพุ่งออกมาตามร่างกาย

บนกำแพงเมือง มีคนกรีดร้องขึ้นมาอย่างตกใจ

“ทหารวิญญาณ! เป็นทหารวิญญาณ! !”

ข่าวลือเกี่ยวกับทหารวิญญาณยืมเส้นทาง แต่ละแคว้นล้วนเคยได้ยิน

แม้นมีคำกล่าวว่า หากมิกระทำเรื่องละอายใจ ก็ไม่ต้องกลัวผีมาเคาะประตูกลางคืน

ความจริงแล้ว นอกจากพวกที่กระทำเรื่องละอายใจ คนขี้ขลาดก็กลัวผี

บนโลกนี้ คนขี้ขลาดมีจำนวนมากกว่า

เห็นทหารวิญญาณยืมเส้นทาง เหล่าทหารเฝ้าเวรยามดึกสั่นเทา คนที่กล้าหาญรีบไปรายงานแม่ทัพ

ทหารวิญญาณมากมายขนาดนั้น แต่ละคนสีหน้าขาวซีด เห็นแล้วทำให้คนขนลุก

หลังจากซ่านชุนได้ยินเรื่องนี้ ก็รีบสวมเสื้อเกราะ ออกไปตรวจดูสถานการณ์

เขาก็ไม่เคยเห็นทหารวิญญาณด้วยตาตนเอง

เมื่อเห็นทหารหนานฉี ที่เดินอยู่อย่างประหลาดเหล่านั้น ชายร่างโตแท้ ก็ตกใจจนสีหน้าขาวซีด

เขาพยายามสงบสติอารมณ์ สั่งการทหารภายใต้บังคับบัญชา

“ทุกคนหันหน้าไป หลับตา ไม่ต้องมองพวกเขา!”

เขาเคยได้ยินคนรุ่นก่อนกล่าวไว้ ตอนทหารวิญญาณยืมเส้นทาง เมื่อถูกพบเห็น พวกเขาก็จะคิดว่า เจ้าก็เป็นพวกเดียวกันกับพวกเขา แล้วก็พาเจ้าไปด้วย

แต่การ “พาไป” ก็คือไม่มีชีวิตอยู่แล้ว

กับผีสางเทวดา ต้องเคารพรักอยู่ห่าง ๆ

ไม่เพียงซ่านชุน ผู้นำทัพคนอื่นก็สั่งทหารผู้ใต้บังคับบัญชาเช่นนี้

เสียงดังกระหึ่มดังต่อเนื่อง แยกไม่ออกว่าเป็นเสียงฟ้าร้อง หรือว่าเสียงเกือกม้าของทหารวิญญาณเหล่านั้น

ฮ่องเต้เยี่ยนอาศัยอยู่ในจวนจู้กั๋วกงเมืองเซวียน

เดิมเขาก็หลับไม่สนิท หลังจากถูกเสียงรบกวนจนตื่น ก็ลุกขึ้นมาถาม

“เกิดอะไรขึ้นข้างนอก!”

องครักษ์รีบเข้ามารายงาน

“ฝ่าบาท คนข้างนอกพูดว่า ในเมืองมีทหารวิญญาณยืมเส้นทาง!”

“ทหารวิญญาณ?” แววตาฮ่องเต้เยี่ยนเยือกเย็น แลดูไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน ไม่เห็นผีสางเทวดาอยู่ในสายตา

เขารีบสวมเสื้อผ้าลงจากเตียง

“จะต้องเป็นแผนชั่วของคนหนานฉีแน่นอน! เตรียมอาวุธ! จับกุมทหารวิญญาณเหล่านั้น! เราจะคอยดู พวกเขาเป็นผีแบบไหน!”

ทว่า เมื่อฮ่องเต้เยี่ยนมาถึง ทหารวิญญาณก็หายไปแล้ว

กองกำลังประมาณแสนนาย ปรากฏขึ้นมาเสียแบบนี้ แล้วก็สูญหายไปอย่างไร้ร่องรอย

คนที่มองเห็นด้วยตาตนเอง ส่วนใหญ่ตกใจจนขาชา เหงื่อเย็นไหลท่วมตัว

ยังมีคนตกใจจนหมดสติไปทันที

ฮ่องเต้เยี่ยนไม่เชื่อเรื่องผี “ทหารวิญญาณก็เป็นทหาร! คนขวางฆ่าคน ผีขวางฆ่าผี! ให้เราเห็นพวกเจ้าในสภาพนี้อีก ลงโทษตามกฎทหาร!”

คืนนั้น ทหารมากมายล้วนตกใจอกสั่นขวัญหายไปหมด แม้เหตุการณ์นั้นจะผ่านไปแล้ว แต่ในใจยังคงหวาดผวาอยู่ ภายในเวลาอันสั้น ไม่กล้าที่จะอยู่เวรยามดึกอีก

รวมถึงซ่านชุน

เขามีชีวิตอยู่มาจนอายุมากขนาดนี้แล้ว ยังไม่เคยเห็นผี

เหล่าทหารวิญญาณเมื่อคืนนั้น แต่ละคนใบหน้าเขียวเขี้ยวยาว น่าตกใจมาก